Amos 1

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

Jump to: Chapter 2 →

1คำทั้งหลายแห่งอาโมศผู้อยู่ในพวกเลี้ยงสัตว์ในเมืองธะโคอา, ที่ท่านนิมิตต์เห็นด้วยยิศราเอล, ในวันทั้งหลายแห่งแผ่นดินอุซียาผู้เป็นกษัตริย์ยะฮูดา, แลในวันทั้งหลายแห่งแผ่นดินยาราบะอาม, ผู้บุตรโยอาศเป็นกษัตริย์ยิศราเอลก่อนแผ่นดินไหวสองปีนั้น.

2แลท่านว่า พระยะโฮวาแผดสำเนียงมาแต่ซีโอน, แลเปล่งวาจามาแต่ยะรูซาเลม, แล้วที่อาศัยของผู้เลี้ยงแกะทั้งปวงก็โศกเศร้า, แลยอดภูเขาคาระเม็ลจะเหี่ยวสลดไป.

3พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า, เพราะการผิดแห่งเมืองดาเมเซ็คสามครั้ง, และสี่ครั้งเราจะไม่กลับซึ่งอาชญาโทษแห่งเมืองนั้น, ด้วยเขาได้นวดละอาดดุจนวดข้าวด้วยเครื่องจักร.

4แลเราจะยังให้ไฟติดในเรือนฮะซาเอล, แลไฟนั้นจะสังหารวังทั้งหลายของเบนฮะดัด.

5แลพระยะโฮวาตรัสว่า, เราจะหักดานประตูเมืองดาเมเซ็ค, แลจะตัดชีวิตแห่งชาวหุบเขาอาเร็น, แลผู้ที่ธารพระกรจากเบธเอเดน,แลชาวซุเรียจะต้องไปเป็นชะเลยในคีรา.

6พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า, เพราะการผิดแห่งเมืองดาซาสามครั้ง, แลสี่ครั้งเราจะไม่กลับซึ่งอาชญาโทษแห่งเมืองนั้น, ด้วยเขาได้กวาดเอาไปสิ้นเชิง, เพื่อจะมอบแก่อะโดมเป็นชะเลย.

7แลเราจะยังไฟให้เกิดในกำแพงฆาซาแลไฟนั้นจะผลาญบรรดาราชวังแห่งเมืองนั้น.

8แลพระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, เราจะตัดชีวิตแห่งชาวอัศโดดและผู้ที่ถือธารพระกรจากเมืองอัศคะโลน, แลจะยังพระหัตถ์ของเราให้กลับเหนือเมืองเอคโรน, แลชาวฟะเลเซ็ธที่เหลือจะถึงซึ่งพินาศ.

9พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า, เพราะการผิดแห่งเมืองตุโรสามครั้ง, แลสี่ครั้งเราจะไม่กลับซึ่งอาชญาโทษแห่งเมืองนั้น, ด้วยเขาได้มอบให้แก่อะโดมเป็นชะเลยทั้งสิ้น, แลมิได้ระลึกถึงความไมตรีแห่งพี่น้องนั้นด้วย.

10แลเราจะยังไฟให้เกิดในกำแพงเมืองตุโร, แลไฟนั้นจะผลาญบรรดาราชวังแห่งเมืองนั้น.

11พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า, เพราะการผิดแห่งเมืองอะโดมสามครั้ง, แลสี่ครั้งเราจะไม่กลับซึ่งอาชญาโทษแห่งเมืองนั้น, ด้วยเขาขับไล่น้องของตัวด้วยกะบี่, แลข่มดับความเมตตาของตัวเสีย, แลความโกรธของเขาก็ฉีกเอาเป็นนิตย์, แลยังโทษให้มีเป็นนิตย์.

12แลเราจะยังไฟให้ติดในเมืองเธมาน, แลไฟนั้นจะผลาญบรรดาราชวังแห่งเมืองบัศรา.

13พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า, เพราะความผิดของบุตรีทั้งหลายแห่งอำโมนสามครั้ง, แลสำหรับครั้งที่สี่เราจะไม่กลับซึ่งอาชญาโทษแห่งเมืองนั้น, ด้วยเขาได้ผ่าท้องหญิงมีครรภ์ในเมืองฆีละอาด, เพื่อจะขยายเขตต์แดนของเขาให้กว้างขวางออกไป.

14แลเราจะก่อไฟบนกำแพงเมืองราบา, แลไฟนั้นจะผลาญบรรดาราชวังแห่งเมืองนั้น, ด้วยสำเนียงโห่ร้องในวันแห่งการศึก, ด้วยพายุในวันที่มีพายุ.

15แลพระยะโฮวาตรัสว่า, แลกษัตริย์ของเขาจะต้องไปเป็นชะเลยรวมทั้งเขาแลเสนาบดีของเขาด้วย

Jump to: Chapter 2 →