Amos 2

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า, เพราะการผิดแห่งเมืองโมอาบสามครั้ง, แลสี่ครั้งเราจะไม่กลับซึ่งอาชญาโทษแห่งเมืองนั้น, ด้วยเขาได้เผากะดูกของกษัตริย์อะโดมให้เป็นปูน.

2แลเราจะยังไฟให้บังเกิดเหนือโมอาบ, แลไฟนั้นจะผลาญบรรดาราชวังคีรีโยด, แลโมอาบจะตายด้วยสำเนียงเอิกเกริก, แลเสียงโห่ร้องแลด้วยเสียงแตร.

3แลพระยะโฮวาตรัสว่า, เราจะตัดชีวิตของผู้ตัดสินออกไปให้พ้นจากใจเมืองนั้น, เจ้านายเสนาบดีแห่งเมืองนั้น, เราจะประหารเสียพร้อมกับตัวเจ้า.

4พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า, เพราะการผิดแห่งเมืองยะฮูดาสามครั้ง, แลสี่ครั้งเราจะไม่กลับซึ่งอาชญาโทษแห่งเมืองนั้น, ด้วยเขาได้ดูหมิ่นกฎหมายแห่งพระยะโฮวา, แลมิได้รักษาบัญญัติของพระองค์, แลพระอันเทียมเท็จที่บิดาของเขาได้ดำเนินตามพระนั้น, ได้ยังเขาให้หลง.

5แลเราจะยังไฟให้เกิดในประเทศยะฮูดา, แลไฟนั้นจะผลาญบรรดาราชวังยะรูซาเลม.

6พระยะโฮวาตรัดังนี้ว่า, เพราะการผิดแห่งประเทศยิศราเอลสามครั้ง, และสี่ครั้งเราจะไม่กลับซึ่งอาชญาโทษแห่งเมืองนั้น, ด้วยเขาได้ขายคนชอบธรรมเพราะเห็นแก่เงิน, แลคนจนเพราะเห็นแก่รองเท้าคู่หนึ่ง.

7เขาหาผงคลีดินที่อยู่เหนือศีรษะคนจนๆ เหนื่อยหอบแลผู้ที่มีความทุกข์, เขาทำให้หลงเสียจากทาง, ทั้งลูกแลบิดาของเขาไปยังที่หญิงสาวผู้เดียว, เพื่อจะยังพระนามอันบริสุทธิ์ของเราให้เป็นที่ดูหมิ่น.

8แลเขานอนใกล้แท่นทั้งปวงบนผ้าที่รับจำนำไว้, แลเขากินน้ำองุ่นแห่งผู้ที่ต้องปรับไหมในเรือนพระทั้งหลายของเขา.

9แลเราได้ประหารพวกอะโมรีตรงหน้าเขา, ที่มีรูปร่างสูงดังสัณฐานต้นสน, แลที่มีกำลังดังต้นโอค, เราได้ประหารผลของมันที่อยู่เบื้องบน, แลรากของมันที่อยู่ภายใต้.

10แลเป็นเราที่ได้พาท่านทั้งหลายขึ้นมาแต่ประเทศอายฆุบโต, แลได้นำหน้าท่านทั้งหลายมาในป่าดอนสิ้นสี่สิบปี, เพื่อจะได้แผ่นดินอะโมรีเป็นมฤดก.

11แลเราได้ยกบุตรของท่านให้เป็นผู้พยากรณ์บ้าง, แลชายหนุ่มทั้งหลายของท่านให้เป็นนาซาเร็ธบ้าง, พระยะโฮวาตรัสว่า, โอ้บุตรยิศราเอลเอ๋ย, มิได้เป็นดังนี้หรือ.

12แต่ท่านทั้งหลายได้ทำให้พวกนาซาเร็ธกินน้ำองุ่น, แลท่านทั้งหลายได้สั่งผู้พยากรณ์ว่าอย่าพยากร.

13นี่แน่ะ, เราจะกดท่านทั้งหลายลง, ดังเกวียนที่เต็มด้วยฟ่อนข้าว,

14แลที่พึ่งจะแคล้วคลาดจากผู้มีฝีเท้าเร็ว, แลผู้มีแรงจะมิได้ชูกำลังของตัว, แลผู้มีกำลังจะมิได้ทำตัวให้รอด.

15แลผู้ถือกระสุนจะมิได้ยืน, แลผู้ฝีเท้าเร็วจะมิได้รอด, แลผู้ที่ขี่ม้าจะมิได้ทำตัวให้รอด.

16พระยะโฮวาตรัสว่า, ผู้ที่มีใจกล้าในพวกคนมีกำลังจะหนีไปโดยตัวเปล่าในวันนั้น

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →