Amos 8

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1พระยะโฮวาเจ้าทรงสำแดงให้ข้าพเจ้าเห็นดังนี้, และนี่แน่ะมีผลไม้สุกในฤดูร้อนอยู่กระจาดหนึ่ง.

2แลพระองค์ตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า, อาโมศเอ๋ยท่านเห็นอันใดบ้าง, ข้าพเจ้าจึงทูลว่าเห็นผลไม้สุกในฤดูร้อนกระจาดหนึ่ง, พระยะโฮวาจึงตรัสว่า, วารสุดท้ายมาถึงพลเมืองของเราแล้ว, คือชนชาติยิศราเอล, แล้วเราจะไม่ผ่านเข้าไปอีก.

3แลพระยะโฮวาตรัสว่าวันนั้นเสียงเพลงในราชวัง, จะกลับเป็นเสียงพิลาปร่ำไห้, ซากศพนั้นจะมีเป็นอันมาก, ทั้งออกไปจากที่นั้นเงียบๆ.

4เจ้าทั้งหลายจงฟังคำนี้, เจ้าคนที่เหยียบย่ำคนเข็ญใจ, เพื่อเจ้าจะทำลายคนจนในแผ่นดินนี้เสีย.

5เจ้าคนที่ว่าเมื่อใดจะพ้นวันพระจันนทร์ขึ้นใหม่เพื่อเราจะได้ขายข้าว, แลเมื่อไรวันซะบาโตจะล่วงไป, เพื่อเราจะได้บอกขายข้าวสาลี, ย่อทะนานให้ย่อมลงขายให้แพงขึ้น, ฉ้อตราชูเสีย.

6จะได้เงินมาซื้อคนจนแลซื้อคนยากไร้ด้วยราคารองเท้าคู่หนึ่ง, แลจะได้ขายข้าวที่เหลือเดน.

7พระยะโฮวาได้สาบานโดยผู้ประเสริฐของยาโคบว่า, เราจะไม่ลืมการอันใดของเขาทั้งหลายเป็นนิตย์.

8แผ่นดินจะมิสะเทือนหวั่นไหวเพราะการนี้หรือ, แลบรรดาคนที่อยู่ในแผ่นดินจะมิพิลาปหรือ, แลแผ่นดินนั้นจะมิขึ้นดังน้ำในแม่น้ำหรือ, น้ำจะมิท่วมแลกวาดเสียดังน้ำในเมืองอายฆุบโตหรือ.

9แลพระยะโฮวาตรัสว่า, จะเป็นมาในวันนั้นเราจะยังพระอาทิตย์ให้ตกในเวลาเที่ยง, แลในวันสว่างเราจะบันดาลให้แผ่นดินมือไป.

10แลเราจะกลับการเลี้ยงทั้งหลายของเจ้าให้เป็นพิลาปไป, แลเพลงทั้งหลายของเจ้าให้เป็นเพลงโศกเศร้า, แลเราจะเอาผ้าเนื้อหยาบไว้บนเอวของเจ้าทั้งหลาย, แลศีรษะทั้งหลาย จะโล้น, และเราจะกระทำวันนั้นให้เป็นดังการโศกเศร้าเพราะบุตรคนเดียว, แลที่สุดวันนั้นจะเป็นวันขม.

11พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, นี่แน่ะวันทั้งหลายจะมา, เมื่อเราจะยังความกันดารให้มีในแผ่นดินมิใช่กันดารอหารแลกระหายน้ำ, คือกันดารเพราะจะมิได้ฟังคำแห่งพระยะโฮวา.

12แลคนจะเที่ยวไปจากทะเลนี้ถึงทะเลโน้น, แลจะเที่ยวไปมาแต่ทิศเหนือถึงทิศตะวันออก, ค้นหาคำแห่งพระยะโฮวา, แต่จะมิได้พบเลย.

13ในวันนั้นหญิงพรหมจารีที่งามแลชายหนุ่มทั้งหลายจะสลบไปเพราะกระหายน้ำ.

14คือผู้ที่สาบานด้วยการผิดของซะมาเรีย, แลว่าด้วยชีวิตของพระแห่งท่านโอดาน, แลด้วยชีวิตแห่งบะเอลซาวิถี, เขาทั้งหลายจะล้มแลมิได้ลุกขึ้นอีก

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →