Amos 4

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1โคทั้งหลายแห่งเมืองบาซานที่อยู่ในภูเขาแห่งเมืองซะมาเรียซึ่งข่มขี่คนจน, และเบียดเบียฬคนเข็ญใจที่ว่าแก่นายของตนว่า, จงนำมาเพื่อเราจะดื่ม.

2ท่านทั้งหลายฟังคำนี้, พระยะโฮวาได้ปฏิญาณความบริสุทธิ์ของพระองค์ว่า, นี่แน่ะวันทั้งหลายจะมาถึงท่านทั้งปวง, แลพระองค์จะนำท่านไปด้วยขอแลพงศ์พันธุ์ท่านด้วยเบ็ด.

3แลท่านทั้งหลายจะออกไปตามช่องกำแพงซึ่งตรงหน้าของตนทุกคน, แลพระยะโฮวาตรัสว่า, ท่านจะต้องเป็นที่ทิ้งเสียนอกพระราชวัง.

4ท่านทั้งหลายจงมาถึงเบ็ธเอลแลทำผิดให้ความผิดของท่านทวีขึ้นที่ฆีละฆาล, จงนำเครื่องบูชาของท่านทั้งหลายมาทุกเวลาเช้า, แลนำสิบลดของท่านมาในสามปี.

5แลพระยะโฮวาตรัสว่า, โอ้บุตรแห่งยิศราเอลทั้งหลายเอ๋ย, ท่านจงถวายเครื่องบูชาด้วยมีเชื้ออนุโมทนาคุณ, จงป่าวประกาศแก่ชนทั้งปวงให้บูชาตามปรารถนาของเขา, เพราะท่านทั้งหลายชอบใจอย่างนั้น.

6อนึ่งพระยะโฮวาตรัสว่า, แลเราได้ให้ท่านขัดสนด้วยขนมทั่วทุกตำบลของท่าน,แลเราได้ให้ท่านทั้งหลายมีฟันสะอาดในเมืองทั้งหลายของท่าน, ถึงกระนั้นท่านทั้งหลายมิได้กลับมาหาเรา.

7แลเราได้ปิดบังฝนไว้มิให้ตกในสามเดือนก่อนฤดูเกี่ยวข้าว, และทำให้ฝนตกในเมืองเดียว, แต่ในเมืองอื่นเราจะมิได้ให้ตก, ส่วนหนึ่งได้รับฝนแลส่วนที่มิได้รับฝนก็เหี่ยวไป.

8แลสองเมืองสามเมืองเที่ยวไปยังเมืองหนึ่งเพื่อจะกินน้ำแต่กินมิได้อิ่ม, พระยะโฮวาตรัสว่า, ถึงกระนั้นท่านทั้งหลายก็มิได้กลับมาหาเรา.

9เราได้ประหารท่านด้วยทำให้ผลเหี่ยวและลีบไปเป็นอันมาก, สวนแลสวนองุ่นแลต้นมะเดื่อเทศแลต้นเอลายโอนทั้งหลายของท่านจักจั่นก็กินเสีย, พระยะโฮวาตรัสว่า, ถึงกระนั้นท่านทั้งหลายก็มิได้กลับมาหาเรา.

10เรายังโรคห่าให้มีในท่ามกลางท่านทั้งหลายเหมือนอย่างโรคห่าที่เมืองอายฆุบโต, เราได้ประหารคนหนุ่มของท่านด้วยกะบี่, แลได้นำม้าทั้งหลายของท่านไปเสียจากท่าน, แลเราได้ทำกลิ่นอันเหม็นในค่ายของท่านให้มาถึงจมูกท่าน, พระยะโฮวาตรัสว่า, ถึงกระนั้นท่านทั้งหลายมิได้กลับมาหาเรา.

11ในพวกท่านเราได้ทำลายเสียบ้าง, ดุจพระเจ้าได้ทำลายเมืองซะโดมแลเมืองอะโมรา, แลท่านทั้งหลายได้เป็นดังฟืนที่ไฟไหม้อยู่ได้ชิงออกมาจากไฟ, พระยะโฮวาตรัสว่า, ถึงกระนั้นท่านทั้งหลายยังมิได้กลับมาหาเรา.

12เหตุนี้, โอ้ยิศราเอลเราจะทำแก่ท่านดังนี้, เพราะเราจะทำดังนี้แก่ท่าน, โอ้ยิศราเอลจงจัดแจงเพื่อจะพบพระเจ้าของตน.

13นี่แน่ะเพราะเป็นผู้นี้ที่ได้ก่อภูเขาแลสร้างลม, แลได้ตรัสแสดงแก่มนุษย์ด้วยความคิดของเขานั้นที่ทำเวลาเช้าให้มืดไป, แลดำเนินบนที่สูงแห่งแผ่นดิน, พระยะโฮวาพระเจ้าแห่งพลโยธาเป็นพระนามของพระองค์

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →