Esther 5

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1อยู่มาครั้นถึงวันที่สาม, เมื่อพระนางเอศเธระทรงเครื่องมเหษีแล้ว, เสด็จเข้าไปยืนอยู่ในห้องพระโรง ณ วังของกษัตริย์, ที่อยู่ตรงข้ามมณเฑียรของกษัตริย์: ฝ่ายกษัตริย์ทรงประทับบนพระที่นั่งในมหามณเฑียร, ตรงประตูมณเฑียรนั้น.

2และเมื่อกษัตริย์ทรงทอดพระเนตรเห็นพระนางเอศเธระมเหษีทรงยืนอยู่ในท้องพระโรง, พระองค์จึงมีพระทัยโปรดแก่พระนางเอศเธระ: จึงทรงยื่นทัณฑกรทองคำที่พระหัตถ์ทรงถือไว้นั้นออกประทานแก่พระนางเอศเธระ. พระนางเอศเธระก็ได้ก้มพระองค์เสด็จเข้าไปใกล้ต้องปลายทัณฑกรนั้น.

3แล้วกษัตริย์จึงทรงตรัสถามว่า, เอศเธระมเหษีเอ๋ย, พระนางประสงค์อะไร? และจะขอสิ่งใด? เราจะให้สิ่งนั้นแก่พระนางถึงครึ่งแผ่นดิน.

4ฝ่ายพระนางเอศเธระกราบทูลว่า, ถ้าพระองค์ทรงเห็นชอบแล้ว, ขอเชิญพระองค์เสด็จมากับฮามานในการเลี้ยงวันนี้ที่ข้าพเจ้าได้จัดเตรียมไว้สำหรับถวายพระองค์,

5กษัตริย์จึงตรัสสั่งฮามานให้รีบเตรียมไว้: เพื่อจะได้กระทำตามที่พระนางเอศเธระรับสั่งนั้น. เหตุฉะนั้นกษัตริย์กับฮามานจึงได้เสด็จไปในการเลี้ยงที่พระนางเอศเธระได้ทรงจัดเตรียมไว้รับเสด็จนั้น.

6เมื่อเวลาทรงเสวยน้ำองุ่นแล้ว, กษัตริย์จึงทรงตรัสแก่พระนางเอศเธระว่า, พระนางต้องประสงค์จะทูลขออะไร? และเราจะประทานให้: พระนางจะปรารถนาสิ่งใด? เราจะประทานให้จนถึงครึ่งแผ่นดิน.

7พระนางเอศเธระก็ได้กราบทูลว่า, สิ่งซึ่งข้าพเจ้าต้องการและจะกราบทูลขอนั้นคือว่า:

8ถ้ากษัตริย์ทรงเห็นชอบและพอพระทัยในข้าพเจ้าแล้ว, และถ้าพระองค์จะทรงโปรดประทานซึ่งข้าพเจ้าจะกราบทูลขอนั้น, และจะทรงโปรดตามความปรารถนาของข้าพเจ้าให้สำเร็จแล้ว, ขอให้กษัตริย์กับฮามานเสด็จมาในการเลี้ยงที่ข้าพเจ้าจะเตรียมไว้รับเสด็จนั้นอีก, และพรุ่งนี้ข้าพเจ้าจะกระทำตามที่กษัตริย์ได้ทรงตรัสแล้วนั้น

9และวันนั้นฮามานได้กลับออกไปด้วยมีใจชื่นชมยินดี: แต่ทว่าเมื่อได้เห็นมาระดะคายนั่งอยู่ที่ประตูพระราชวัง, และไม่ได้ยืนขึ้น, และไม่ได้หลีกหนี, ท่านก็โกรธมาระดะคายเป็นอันมาก.

10แต่ฮามานอดกลั้นใจไว้ได้: และกลับไปบ้านของท่าน, แล้วจึงให้หาบรรดามิตรสหายกับเซเรศภรรยาของท่านเข้ามา.

11และฮามานเล่าให้ฟังถึงยศศักดิ์และสมบัติของตน, และถึงบุตรเป็นอันมาก, และเหตุการณ์ทั้งหลายที่กษัตริย์ได้ทรงโปรดแก่ท่านนั้น, และที่ได้ทรงโปรดให้เลื่อนยศมีตำแหน่งสูงกว่าเจ้านายและข้าราชการทั้งปวงของกษัตริย์นั้น.

12และฮามานได้เล่าต่อไปว่า, เป็นความจริงพระนางเอศเธระมเหษีนั้นไม่ได้เชิญให้คนอื่นตามเสด็จเข้าไปในการเลี้ยงที่พระนางได้ทรงเตรียมไว้, เว้นไว้แต่เราเท่านั้น; และเราได้รับเชิญแล้วจะไปกับกษัตริย์ในวันพรุ่งนี้อีก.

13แต่ว่าเมื่อเรายังเห็นมาระดะคายชาติยูดายนั้นยังนั่งอยู่ที่ประตูพระราชวังนั้น, เหตุการณ์ทั้งปวงนั้นหาเป็นประโยชน์แก่เราไม่.

14ฝ่ายนางเซเรศภรรยากับมิตรสหายทั้งหลายพูดแก่ฮามานว่า, ขอท่านสั่งเขาให้ทำไม้ขาหยั่งสูงห้าสิบศอก, และเวลาพรุ่งนี้เช้าท่านจงทูลขอแก่กษัตริย์ให้แขวนคอมาระดะคายไว้ที่นั่น: แล้วท่านจงเข้าไปกับกษัตริย์ในการเลี้ยงนั้นและจงมีใจยินดีเถิด. ฮามานก็เห็นชอบด้วยในการนั้น; และสั่งให้เขากระทำไม้ขาหยั่งนั้นขึ้นไว้

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →