Esther 7

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1ฝ่ายกษัตริย์และฮามานก็ได้เสด็จไปในการเลี้ยงของพระนางเอศเธระมเหษีนั้น.

2และเมื่อถึงเวลาเสวยน้ำองุ่นในการเลี้ยง ณ วันที่สองนั้น, กษัตริย์จึงทรงตรัสกับพระนางเอศเธระว่า, เอศเธระมเหษีเอ๋ย, สิ่งที่พระนางจะทูลขอนั้นคืออะไร? เราจะประทานให้และพระนางประสงค์อะไร? คงจะได้ถึงครึ่งแผ่นดิน.

3ขณะนั้นพระนางเอศเธระมเหษีทูลตอบว่า, ข้าแต่กษัตริย์, ถ้าแม้นข้าพเจ้ามีความชอบในคลองพระเนตรของพระองค์, และถ้าแม้นพระองค์ทรงเห็นเป็นการสมควรแล้ว, ขอพระองค์ทรงประทานชีวิตให้ข้าพเจ้าตามที่ข้าพเจ้ากราบทูลขอนั้น, และญาติพี่น้องของข้าพเจ้าตามที่ข้าพเจ้าได้กราบทูลขอนี้เถิด:

4ด้วยว่าข้าพเจ้าทั้งหลาย; คือข้าพเจ้ากับวงศ์ญาติของข้าพเจ้า, ได้ถูกขายเสียแล้ว, เพื่อจะถูกประหารเสีย, และเพื่อจะถูกล้างผลาญเสีย, และเพื่อจะพินาศ. แต่ถ้าแม้นเขาได้ขายพวกข้าพเจ้าให้เป็นทาสชายและทาสหญิงแล้วนั้น, ข้าพเจ้าจะได้นิ่งอยู่, แต่ว่าซึ่งศัตรูนั้นจะเพิ่มเงินทองให้เต็มที่, กษัตริย์จะได้รับอันตรายนั้นก็หามิได้.

5แล้วกษัตริย์อะหัศวะโรศทรงตรัสถามพระนางเอศเธระมเหษีว่า, ผู้ใดมีใจอาจคิดกระทำอย่างนั้นเล่า, มันคือผู้ใด, และอยู่ที่ไหน?

6พระนางเอศเธระจึงกราบทูลตอบว่า. ผู้ร้ายและศัตรูนั้นคือฮามานคนชั่วนี้. ฝ่ายฮามานกตกใจกลัวต่อพระพักตรกษัตริย์และต่อพระพักตรพระนางเอศเธระมเหษีนั้น.

7แล้วกษัตริย์จึงทรงลุกขึ้นจากที่เลี้ยงน้ำองุ่นนั้น และขณะที่ทรงกริ้วอยู่นั้น ก็เลยเสด็จออกไปยังสวนดอกไม้ที่พระราชวัง: และฮามานยังยืนอยู่ที่นั่นทูลขอชีวิตของตัวแก่พระนางเอศเธระมเหษีนั้น; ด้วยเห็นแล้วว่ากษัตริย์นั้นทรงตั้งพระทัยจะลงพระอาชญาแก่ตน.

8ขณะนั้นกษัตริย์จึงทรงเสด็จกลับมาจากสวนดอกไม้ที่พระราชวังเสด็จเข้าไปที่เลี้ยงน้ำองุ่นนั้น; และฮามานก้มตัวลงที่พระแท่นพระนางเอศเธระทรงบรรทมนั้น. และกษัตริย์จึงทรงตรัสว่า, มันจะข่มขืนพระมเหษีในพระราชวังต่อหน้าเราเทียวหรือ? ครั้นกษัตริย์ทรงตรัสคำนั้นแล้ว, เขาก็ได้คลุมหน้าฮามานไว้.

9ส่วนฮาระโบนาคนใช้ผู้หนึ่งจึงกราบทูลกษัตริย์ว่า, ขอทรงทอดพระเนตรดูเถิด, ของฮามานนั้นมีขาหยั่งสูงห้าสิบศอกที่ฮามานได้กระทำไว้, หวังจะแขวนคอมาระดะอายผู้ได้กระทำคุณแก่กษัตริย์, ฝ่ายกษัตริย์จึงทรงตรัสสั่งว่า, จงเอาฮามานแขวนคอไว้ที่ขาหยั่งนั้นเถิด.

10เหตุฉะนั้นแหละเขาจึงเอาฮามานไปแขวนคอไว้ที่ขาหยั่งที่ฮามานได้จัดเตรียมไว้แล้วสำหรับมาระดะคายนั้น. แล้วความกริ้วของกษัตริย์สงบไป

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →