Hosea 10

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1“เดิมยิศราเอลเป็นเถาที่ขึ้นอย่างฟุ่มเฟือยและเกิดผลมาก: เขามีผลมากเท่าไรเขาก็ก่อแท่นบูชาให้มากขึ้นเท่านั้น: แผ่นดินของเขายิ่งอุดมมาก, เขาก็ยิ่งทำเสานมัสการให้ยิ่งยวดขึ้น.

2เขาเป็นคนสองใจเสียแล้ว, บัดนี้เขาจะต้องถูกปรับโทษ: พระองค์จะทรงทำลายแท่นบูชาของเขา; พระองค์จะทรงผลาญเสานมัสการของเขาเสีย.

3เขาคงจะพูดเป็นแน่ว่า, ‘เมื่อเรามิได้เกรงกลัวพระยะโฮวา, เราก็ไม่ต้องมีกษัตริย์, แต่ถ้าหากเรามีกษัตริย์จะทำประโยชน์อะไรให้กับพวกเรา?’

4เขาพูดแต่คำที่ไม่มีสาร; คำสาบานของเขาเป็นคำอสัตย์; เขาก็ยังทำสัญญาไมตรีกัน: เพราะเหตุนี้การปรับโทษคงจะงอกขึ้นดุจหญ้ารกในรอยไถที่ทุ่งนา.

5ชาวซะมาเรียจะมีความกะวนกะวายเนื่องด้วยรูปลูกโคที่เบธอาเว็น; ด้วยว่าประชาชนทั้งหลายจะพิลาปเพราะรูปนั้น, และปุโรหิตซึ่งเคยแสดงความยินดีเพราะสง่าราศีของรูปนั้นจะพิลาปด้วย, เพราะรูปนั้นถูกชิงเอาไปเสียแล้ว.

6เขาจะนำรูปนั้นไปยังประเทศอาซูเรียถวายแก่กษัตริย์ยาเรบ: เอ็ฟรายิมจะได้รับความอัปยศ, และยิศราเอลจะรู้สึกอดสู เพราะความที่เขาได้คิดอ่านจะกระทำนั้น.

7ฝ่ายซะมาเรียนั้นกษัตริย์ของเขาก็ถูกหักทิ้งเสียดุจกิ่งไม้เล็กๆ ที่ลอยอยู่บนพื้นน้ำ.

8สถานสูงอันเป็นที่เคารพของอาเว็นซึ่งนำให้พวกยิศราเอลหลงผิดไปนั้นก็จะถูกทำลายเสียด้วย; ต้นหนามและกอเสี้ยนจะงอกขึ้นบนแท่นบูชาของเขา; และเขาจะร้องขอต่อภูเขาว่า, ‘จงพังกลบเราเสีย.’ และขอต่อเนินเขาว่า, ‘จงตกทับเราทีเถิด.’

9“โอ! ยิศราเอล, เจ้าได้ประพฤติชั่วเรื่อยมาตั้งแต่คราวฆิบอา: ที่นั่นเขาได้ยืนยันว่าการสงครามจะไม่มาถึงเขาที่ฆิบอา.

10นี่แหละเมื่อเป็นความประสงค์ของเราๆ ก็จะลงโทษแก่เขา; ครั้นเขาเข้าเทียมแอกกับความชั่วสองอย่างนั้นชนต่างชาติก็จะรวมกันต่อสู้เขา.

11เอ็ฟรายิมเป็นโคตัวเมียที่ชำนาญและชอบนวดข้าว; แต่เราได้เทียมแอกไว้ที่คออันงามของเขา: เราจะให้คนขึ้นขี่เอ็ฟรายิม; ยะฮูดาต้องไถนา, ยาโคบต้องทำการคราดสำหรับตัวเอง

12“จงพึงหว่านความชอบธรรมสำหรับตนเอง, จงพึงเกี่ยวเก็บผลแห่งความดี, จงพึงไถที่ดินซึ่งร้างอยู่, เพราะถึงเวลาที่จะแสวงหาพระยะโฮวาแล้ว, จนกว่าพระองค์จะเสด็จมาหลั่งผลแห่งความชอบธรรมให้แก่ท่านทั้งหลาย.

13ท่านทั้งหลายได้ไถความชั่วมาแล้ว, ท่านทั้งหลายได้เกี่ยวเก็บความผิดมาแล้ว; ท่านทั้งหลายได้กินผลแห่งการมุสามาแล้ว; เพราะเหตุว่าท่านทั้งหลายได้ไว้วางใจในทางของตน, และในผู้ที่เข้มแข็งจำนวนมากของท่าน.

14เหตุฉะนั้นการวุ่นวายจะเกิดขึ้นท่ามกลางประชาชนของท่าน, และป้อมทั้งหลายของท่านจะถูกทำลายเสีย, เหมือนที่กษัตริย์ซัลมันได้ทำลายเมืองเบธอาระเบลในวันสู้รบกันนั้น: มารดาก็ถูกฟาดลงจนแหลกละเอียดพร้อมกับลูกของเขา.

15เบ็ธเอลจะกระทำเช่นนั้นกับทานทั้งหลายเพราะเหตุความชั่วอันใหญ่ยิ่งของท่าน. พอรุ่งเช้ากษัตริย์ของยิศราเอลจะถูกผลาญเสียทีเดียว.”

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →