Hosea 11

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1“ครั้นเมื่อยิศราเอลยังเป็นเด็กอยู่เราได้รักเขา, และได้เรียกเขาให้ออกมาจากประเทศอายฆุบโต.

2แต่ยิ่งเรียกเท่าใดเขาก็ยิ่งห่างไปเท่านั้น: เขาได้ถวายสักการบูชาแก่พระบาละทั้งหลายและได้เผาเครื่องหอมบูชารูปเคารพ.

3แต่เราเป็นผู้ที่ได้สอนเอ็ฟรายิมให้เดิน; เราได้อุ้มเขาไว้, แต่เขามิได้ทราบว่าเราเป็นผู้ที่รักษาเขาให้หายเจ็บไข้.

4เราได้จูงเขาไปด้วยเชือกอันสมกับมนุษย์, คือใช้สายแห่งความรัก; เราได้กระทำแก่เขาดุจผู้ได้ยกแอกออกพ้นจากขากรรไตร, แล้วยื่นอาหารให้เขากิน

5“แต่เขาจะไม่กลับไปยังประเทศอายฆุบโต; เจ้าอาซูเรียจะเป็นกษัตริย์ของเขา, เพราะเขามิได้ยอมกลับมาหาเรา.

6ดาพนั้นจะฟาดลงต้องเมืองของเขา, และจะทำลายคนอวดเก่งของเขา, เพราะอุบายหลอกลวงที่เขาใช้นั้น.

7พลไพร่ของเรามีนิสสัยชอบละทิ้งเรา: และถึงแม้ว่าพวกเหล่านั้นจะร้องขอต่อผู้สถิตในที่สูงสุด, เขาก็ไม่อาจพยุงฐานประชาชนชนได้

8“โอ! เอ็ฟรายิม, เราจะปล่อยให้เจ้าไปเสียอย่างไรได้? โอ! ยิศราเอลเราจะละทิ้งเจ้าเสียอย่างไรได้? เราจะทำแก่เจ้าเหมือนอัดมาอย่างไรได้? เราจะกระทำให้เจ้าเป็นเหมือนเมืองซะโบอีมอย่างไรได้? ใจของเราก็เป็นป่วนอยู่ภายใน, และความรู้สึกเอ็นดูก็กำลังเร่าร้อนขึ้น.

9เราจะไม่ลงอาชญาตามความพิโรธอันแรงกล้าของเรา, เราจะไม่ประหารเอ็ฟรายิมอีก, ด้วยว่าเราเป็นพระเจ้า, และมิใช่เป็นมนุษย์; เราเป็นผู้บริสุทธิ์ท่ามกลางพวกเจ้า; และเราจะไม่มาผลาญเจ้า.

10เขาจะติดตามพระยะโฮวา, พระองค์จะเปล่งพระสุรเสียงดุจดังสิงห์โตคำราม; พระองค์จะเปล่งพระสุรเสียง, และบุตรทั้งหลายของพระองค์จะมาจากทิศตะวันตกโดยความสะทกสะท้าน.

11เขาจะมาด้วยความตกใจสะทกสะท้านดุจนกบินมาจากอายฆุบโต, และดุจนกเขามาจากอาซูเรีย; และเราจะให้เขาอาศัยในบ้านเรือนของเขา; “เราคือยะโฮวาเป็นผู้กล่าวดังนี้

12“เอ็ฟรายิมกั้นเราไว้รอบด้วยคำมุสา, และพวกยิศราเอลกั้นเราไว้รอบด้วยความทุจจริต, แต่ยะฮูดายังอยู่ในความปกครองของพระเจ้า, และยังสัตย์ซื่อต่อผู้บริสุทธิ์.”

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →