Hosea 7

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1“ครั้นเราจะได้ทำให้ยิศราเอลหายเจ็บ, ความผิดของเอ็ฟรายิมและความชั่วของซะมาเรียก็ปรากฏเด่นขึ้น; ด้วยว่าเขาประพฤติทุจจริต; พวกขะโมยก็เข้าลักของอยู่ภายใน, และพวกโจรก็คอยปล้นอยู่ภายนอก.

2เขาหาได้สำนึกในใจไม่ว่าเราได้จดจำความชั่วทั้งหลายของเขาไว้; บัดนี้การกระทำของเขาเองได้ห้อมลอมเขาไว้และปรากฏแจ้งอยู่ต้อหน้าเราแล้ว.

3เขากระทำให้กษัตริย์ชนชมยินดีด้วยความบาปของเขา, และทำให้พวกเจ้านายยินดีด้วยการมุสาของเขา.

4เขาทั้งหลายเป็นคนล่วงประเวณี, เขาเป็นเหมอนเตาไฟซึ่งช่างทำขนมปังได้ทำให้ร้อน; เขาหยุดโหมไฟก็ฉะเพาะเวลาที่นวดแป้งและแป้งกำลังฟูขึ้นเท่านั้น.

5ในวันฉลองกษัตริย์ของเราพวกเจ้านายก็เมาไปด้วยเหล้าองุ่น, และกษัตริย์เองก็เหยียดพระหัตถ์ออกทำการเฮฮากับพวกเสเพล.

6ด้วยว่าใจของเขาเผาร่อนเนื่องด้วยเล่ห์กะเท่ห์: ตลอดเวลากลางคืนช่างทำขนมปังของเขาก็นอนหลับอยู่: แต่พอถึงรุ่งเช้าเตานั้นก็ร้อนขึ้นอีกดุจเปลวเพลิง:

7เขาเหล่านั้นเผาร้อนเหมือนเตาไฟ, และผลาญผู้พิพากษาของเขา; บรรดากษัตริย์ของเขาก็ต้องลมจมลง; และในพวกเขาไม่มีใครได้ร้องขอต่อเรา.”

8“เอ็ฟรายิมยอมปะปนอยู่อับคนต่างชาติ; เอ็ฟรายิมเป็นเหมือนขนมปิ้งที่มิได้พลิกกลับ.

9คนต่างชาติได้กินเรี่ยวแรงของเขาไปเสียหมดและเขามิได้รู้สึกตัว: แท้จริงศีรษะของเขาก็ประปรายไปด้วยผมหงอก, แต่เขามิได้รู้สำนึก.

10ความทะนงตัวของยิศราเอลเป็นพะยานปรักปรำตัวเขาเอง; แต่ถึงกระนั้นก็ดี, เขาก็มิได้หันกลับไปแสวงหาพระยะโฮวาพระเจ้าของเขาเลย.

11เอ็ฟรายิมเป็นเหมือนนกเขาที่โฉดเขลาเบาปัญญา: เขาไปเรียกอายฆุบโตมา, แล้วเขาไปหาอาซูเรีย.

12เมื่อเขาจะไปเราจะวางข่ายดักเขาบนภูเขา: เราจะได้ทำให้เขาตกลงมาดุจดังดักนกในอากาศ; เราจะทำโทษเขาตามซึ่งได้กล่าวให้เขาฟังในที่ประชุมชนแล้ว.

13วิบัติแก่เขา, เพราะเหตุว่าเขาได้หลงไปจากเรา; วิบัติแก่เขา, เพราะว่าเขาได้ทำผิดต่อเรา: ถึงแม้ว่าเราพึงพอใจที่จะไถ่เขา, เขาก็ยังกล่าวคำมุสาต่อเรา.

14เขามิได้ร้องขอต่อเราด้วยน้ำใจจริง, แต่เขานอนคร่ำครวญอยู่บนที่นอนของเขา: เขาประชุมอันขอธัญญาหารและเหล้าองุ่นใหม่; เขาคิดกบฏต่อเรา.

15ถึงแม้ว่าเราได้ฝึกหัดแขนของเขาและให้แรงแก่แขนของเขา, เขาก็ยังคิดกระทำร้ายต่อเรา.

16เขาหันกลับก็จริง, แต่มิได้กลับไปยังผู้ใหญ่ยิ่งสูงสุด; เขาเป็นเหมือนคันธนูเก๊, เจ้านายของเขาจะถูกคมดาพล้มลงเนื่องด้วยโมหะแห่งลิ้นของตนเอง: เพราะเหตุนี้แหละประเทศอายฆุบโตจะเยาะเย้ยเขา.”

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →