Numbers 13

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1พระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า,

2“เจ้าจงใช้คนไปสืบดูแผ่นดินเมืองคะนาอันที่เราให้แก่พวกยิศราเอลนั้น, จงเอาคนในตระกูลปู่ย่าตายายของเขา, ตระกูลละคนๆ ทุกคนนั้นเป็นผู้ใหญ่ท่ามกลางเขาทั้งหลายให้ไป.”

3แลโมเซได้ใช้เขาไปจากที่ป่าฟารานตามคำพระยะโฮวาตรัสสั่งนั้น, บรรดาคนเหล่านี้เป็นคนหัวหน้าในพวกยิศราเอล.

4ชื่อเขาทั้งหลายดังนี้, คือตระกูลรูเบนนั้นซามูอาบุตรซาคูร.

5แต่ตระกูลซีโมนนั้นซาฟาดบุตรโฮรี.

6แต่ตระกูลยะฮูดานั้นคาเลบบุตรยะฟูเน.

7แต่ตระกูลยิซาคารนั้นยิมอาลบุตรโยเซฟ.

8แต่ตระกูลเอฟรายิมนั้นโฮเซอาบุตรนูน.

9แต่ตระกูลเบนยามินฟัลตีบุตรราฟู.

10แต่ตระกูลซะบูโลนนั้นฆาดิเอลบุตรโซดี.

11แต่ตระกูลโยเซฟคือตระกูลมะนาเซนั้นฆาดบุตรซูซี.

12แต่ตระกูลดานอามีเอลบุตรฆะมาลี.

13แต่ตระกูลอาเซรนันสะธูรบุตรมีคาเอล.

14แต่ตระกูลนัพธาลีฆุนันนาบีบุตรวาพซี.

15แต่ตระกูลฆาดนั้นฆูเอลบุตรมาคี.

16นี่แลเป็นชื่อคนทั้งหลายที่โมเซได้ใช้ไปสอดแนมแผ่นดินนั้น, แลโมเซได้ให้โฮเซอาบุตรนูนนั้นชื่อว่ายะโฮซูอะ

17แลโมเซได้ใช้เขาทั้งหลายไปสอดแนมที่แผ่นดินคะนาอันสั่งแก่เขาทั้งหลายว่า, จงไปตามทางทิศใต้ข้างนี้ขึ้นไปสู่ภูเขา.

18แลดูแผ่นดินนั้นเป็นอย่างไร, แลคนทั้งปวงที่แผ่นดินนั้นมีกำลังแข็งแรงหรืออ่อนมีผู้คนมากหรือน้อย.

19แลดูแผ่นดินที่เขานั้นจะดีหรือไม่ดี, แลบ้านเมืองที่เขาอยู่นั้นเป็นอย่างไร, เป็นบ้านเรือนหรือเป็นเมืองมีกำแพงเข้มแข็ง.

20แลดูที่ดินนั้นเป็นดินอุดมหรือจืดมีป่าไม้หรือเปล่า, แลท่านทั้งหลายจงมีใจกล้าแลเก็บเอาผลไม้ที่แผ่นดินนั้นกลับมาด้วย, เพราะคราวนั้นเป็นเทศกาลผลองุ่นสุก

21คนเหล่านั้นจึงขึ้นสอดแนมดูแผ่นดินนั้น, ตั้งแต่ป่าซินจนถึงระโฮบทางที่จะไปถึงเมืองฮามัช.

22แลเขาขึ้นไปทางทิศใต้มาสู่เมืองเฮ็บโรน, แลอะฮีมาน, แลเซขาย, แลธัลมายพวกลูกหลานอะนาคอยู่ที่นั้น, แต่เมืองเฮ็บโรนนี้เขาสร้างมาก่อนเมืองโซอันประเทศอายฆุบโตได้เจ็ดปี.

23แลเขาทั้งหลายมาถึงที่แห่งหนึ่งมีลำธารชื่อเอศโคล, ที่นั้นเขาตัดเถาองุ่นอันหนึ่งมีพวงผลองุ่น, เอาไม้คานหามมาสองคน, แลเขาเก็บผลทับทิมผลมะเดื่อเทศมาบ้าง.

24แลเขาได้เรียกลำธารนั้นชื่อเอศโคล, เพราะพวงผลองุ่นที่พวกยิศราเอลตัดมาจากที่นั่น.

25ครั้นล่วงมาสี่สิบวันแล้วเขาทั้งหลายก็กลับมาจากการสอดแนมแผ่นดิน

26แลคนเหล่านั้นกลับมาถึงโมเซแลอาโรน, ถึงบรรดาพวกยิศราเอลที่ป่าฟารานที่คาเดศเอาความมาเล่าให้พวกยิศราเอลทั้งหลายฟัง, แลให้เขาดูผลไม้ที่แผ่นดินนั้น.

27แลเขาก็เล่าให้โมเซฟังว่า, ข้าพเจ้าทั้งหลายได้ไปถึงแผ่นดินเมืองที่ท่านได้ใช้ไปแล้ว, แท้จริงมีน้ำนมแลน้ำผึ้งไหลเป็นบริบูรณ์, แลนี่แหละคือผลไม้ที่แผ่นดินนั้น.

28แต่ทว่าชนประเทศนั้นมีกำลังมาก, แลเมืองของเขามีกำแพงล้อมรอบโตใหญ่นัก, แลเราทั้งหลายได้เห็นพวกอะนาคอยู่ที่นั่นด้วย.

29พวกอาเมเล็กอยู่เมืองข้างทิศใต้, แลพวกหิทธี, แลพวกยีบูศ, แลพวกอะโมรีอยู่ที่ภูเขา, แลพวกคะนาอันอยู่ริมทะเลริมแม่น้ำยาระเดน.

30แลคาเลบก็ได้ประเล้าประโลมใจคนทั้งปวงต่อหน้าโมเซกล่าวว่า, ขอให้เราทั้งหลายขึ้นไปตีเอาเมืองนั้นทีเดียว, เพราะพวกเรามีกำลังอาจทีจะต่อสู้เอาชัยชะนะเขาได้.

31แต่คนทั้งปวงที่ขึ้นไปสอดแนมด้วยเขาได้กล่าวว่า, เราทั้งหลายไม่อาจขึ้นไปต่อสู้เอาชัยชะนะกับคนเหล่านั้นได้, เพราะเขาทั้งหลายมีกำลังมากกว่าพวกเรา.

32แลเขาได้กล่าวความชั่วร้าย ต่อแผ่นดินเมืองที่เขาได้ไปสอดแนมนั้นให้พวกยิศราเอลฟัง, ว่าแผ่นดินเมืองที่เราได้ไปสืบดูทั่วตลอดนั้น, เป็นเมืองมักกินคนที่อยู่เมืองนั้น, แลชาวเมืองที่เราเห็นนั้น เป็นคนรูปร่างโตใหญ่นัก.

33ที่นั่นเราได้เห็นพวกลูกหลานอะนาคที่เป็นคนมีรูปร่างโตใหญ่พวกเราเปรียบกับเขาดูเหมือนตั๊กแตน.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →