Numbers 21

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1แลเจ้าเมืองอาราชที่อยู่ข้างทิศใต้ประเทศคะนาอัน, ได้ยินว่าพวกยิศราเอลมาตามทางที่คนไปสอดแนมนั้น, จึงออกมาสู้รบกับพวกยิศราเอล จับเอาไปเป็นชะเลยได้บ้าง.

2แลพวกยิศราเอลได้ตั้งสัตย์สัญญาไว้แก่พระยะโฮวาว่า, ถ้าพระองค์จะ มอบคนเหล่านี้ไว้ในมือของเรา, เราจึงจะทำลายบ้านเมืองของเขาเสียสิ้น.

3แลพระยะโฮวาได้สดับฟังคำของพวกยิศราเอล, แลได้มอบพวกคะนาอันนั้นไว้ในมือของเขา, เขาก็ได้ทำลายพวกคะนาอันนั้นทั้งบ้านเมืองของเขาเสียสิ้น, แลได้เรียกชื่อตำบลนั้นว่าฮัรมา

4แลเขาทั้งหลายยกเดินไปจากที่ภูเขาฮาระตามทางทะเลแดงอ้อมแผ่นดินเมืองอะโดม, แลคนทั้งปวงเสียใจมากเพราะทางที่ไปนั้น.

5แลเขาก็พูดต่อสู้พระเจ้าแลต่อสู้โมเซว่า, เหตุไฉนท่านได้พาเราออกจากประเทศเมืองอายฆุบโต, มาตายเสียในป่านี้เพราะไม่มีอาหารไม่มีน้ำ, แลจิตต์ใจของเราก็เบื่อบางอาหารอันจืดจางนี้.

6แลพระยะโฮวาก็บันดาลให้ฝูงงูมีพิษอันร้ายดุจไฟมากัดพวกยิศราเอล. พวกยิศราเอลก็ถึงแก่ความตายเป็นอันมาก.

7เหตุฉะนี้คนทั้งปวงนั้นมาหาโมเซพูดว่า, ข้าพเจ้าทั้งหลายกระทำผิดแล้ว, เพราะข้าพเจ้าได้พูดต่อสู้พระยะโฮวา, แลพูดต่อสู้ท่านด้วย, ขอท่านได้อ้อนวอนพระยะโฮวาให้พระองค์เอาฝูงงูนี้ไปเสียจากข้าพเจ้าโมเซก็อ้อนวอนพระเจ้าเพราะคนทั้งปวง.

8แลพระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า, “เจ้าจงทำรูปงูไฟตัวหนึ่ง, แล้วยกขึ้นไว้บนปลายไม้สูง, แลจะเป็นไปว่าทุกคนที่งูร้ายกัด, เมื่อแลดูรูปงูนั้นก็จะหาย.”

9แลโมเซได้ทำรูปงูด้วยทองเหลืองยกขึ้นไว้บนปลายไม้, ครั้นมาเมื่องูร้ายกัดผู้ใดแล้ว, ถ้าผู้นั้นแลดูรูปงูทองเหลืองก็หาย

10แลพวกยิศราเอลก็ยกเดินไปยับยั้งอยู่ตำบลชื่อโอโบธ.

11แล้วเขายกเดินไปจากตำบลโอโบธมาตั้งอยู่ตำบลชื่ออะบาริมที่ป่าตรงหน้าเมืองโมอาบ ข้างทิศตะวันออก.

12แล้วเขายกเดินไปจากที่นั้นมาตั้งอยู่หุบเขาเซเร็ด.

13แล้วยกไปจากที่นั้นมาพักอยู่ตำบลอะระโนน, ที่อยู่ป่าตามทางที่ออกจากแขวงเมืองอะโมรี, เพราะอะระโนนนั้นอยู่ริมแดนเมืองโมอาบ, หว่างกลางเมืองโมอาบกับเมืองอะโมรี.

14เหตุฉะนี้ในหนังสือเรื่องสงครามของยะโฮวา, ว่าด้วยการที่พระองค์กระทำในเมืองสุฟา, แลที่แม่น้ำอะระโรน.

15แลที่ลำธารซึ่งไหลลงไปถึงเมืองอาระ แลเลี้ยวไปริมแดนเมืองโมอาบ.

16เขาไปจากที่นั้นมาถึงตำบลบะเอร, คือบ่อน้ำที่พระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า, “จงให้คนทั้งปวงประชุมกัน, แลเราจะให้น้ำเขากิน.”

17ครั้งนั้นพวกยิศราเอลได้ขับร้องเพลงคำนี้ว่า, โอ้ให้น้ำพุไหลขึ้น, แลเขาทั้งหลายโต้ตอบว่า.

18ผู้ใหญ่ได้ขุดบ่อน้ำผู้หัวหน้าคนทั้งปวงได้ขุดบ่อน้ำด้วยไม้เท้าของเขา, ตามคำของท่านผู้ตั้งกฎหมาย, แล้วเขาไปจากป่านั้นมาถึงตำบลชอมาธานา.

19แล้วยกไปจากมาธานามาถึงตำบลชื่อนะฮะลีเอล, จากนะฮะลีเอลมาถึงบาโมธ.

20แล้วจากบาโมธที่เป็นหุบเขาแขวงเมืองโมอาบ, มาถึงยอดภูเขาพีศฆาซึ่งอยู่ตรงหน้ายะซีโมน.

21แล้วพวกยิศราเอลใช้คนไปหาท่านซีโฮนเจ้าเมืองอะโมนรีว่า.

22ขอให้เราทั้งหลายข้ามเมืองของท่าน, เราจะไม่เดินในที่ไร่นาหรือที่สวนของท่าน, แลไม่กินน้ำในที่บ่อน้ำของท่านเลย, เราจะไปตามทางหลวงจนเราไปพ้นเขตต์แดนของท่าน.

23แต่ซีโฮนเจ้าเมืองไม่ยอมให้พวกยิศราเอลข้ามเมืองของท่าน, แลซีโฮนก็รวบรวมจัดพลไพร่ของท่านยกออกไปสู้รบกับพวกยิศราเอลที่ป่ามาถึงตำบลหนึ่งชื่อ ยาฮาษรบกันกับพวกยิศราเอลที่นั่น.

24แลพวกยิศราเอลตีเอาชัยชะนะด้วยคมกระบี่, เข้าตั้งอยู่ในเมืองของเจ้าเมืองนั้น, ตั้งแต่อะระโนนจนถึงยาโบดที่เป็นเขตต์แดนพวกอะโมน, เพราะเขตต์แดนเมืองพวกอะโมนนั้นเข้มแข็งนัก.

25แลพวกยิศราเอลก็ตีได้หัวเมืองทั้งปวงนั้น, เข้าตั้งอยู่ในบ้านในเมืองของพวกอะโมรีนเฮ็ศโบนกับทั้งบ้านเมืองที่ขึ้นอยู่ด้วย.

26เพราะเฮ็ศโบนนั้นเป็นเมืองของซีโฮนเจ้าเมืองอะโมรี, ผู้ได้สู้รบกับเจ้าเมืองโมอาบแต่ก่อนนั้น, ตีได้แผ่นดินของท่านจนถึงตำบลอะระโนน.

27เหตุฉะนี้ผู้ที่กล่าวเป็นคำสุภาษิตนั้นได้ว่า, ท่านจงเข้ามาในเฮ็ศโบนแลให้เมืองของซีโฮนเจ้าเมืองนั้นตั้งขึ้น.

28เพราะมีไฟออกไปจากเฮ็ศโบน, แลแสงเพลิงออกจากเมืองของซีโฮนไหม้ทำลายอาระที่เป็นของโมอาบ, แลได้ทำลายผู้ใหญ่ทั้งปวงในที่อันเข้มแข็งของอะระโนน.

29วิบากแก่ท่านโมอาบ, วิบากแก่คนทั้งหลายที่ปรนนิบัติคิโมศ, ท่านทั้งหลายต้องฉิบหาย, เขาได้มอบบุตรชายทั้งหลายของเขาที่หนีพ้น, แลบุตรหญิงทั้งหลายของเขาไว้เป็นทาสชะเลยของซีโฮนเจ้าเมืองอะโมรี.

30เราทั้งหลายได้ชัยชะนะแก่เขา, เฮ็ศโบนก็เสียจนถึงตีโบน, แลเราทั้งหลายได้ล้างผลาญเขาจนถึงโนฟาแดนเมืองเมดะบา

31ดังนี้แหละพวกยิศราเอลก็เข้าตั้งอยู่ในเมืองพวกอะโมรี.

32แลโมเซใช้คนให้ไปสอดแนมเมืองยาเซร, แลเขาทั้งหลายเอาเมืองนั้น, ขับไล่พวกอะโมรีซึ่งอยู่ที่นั่น.

33แล้วเขาทั้งหลายกลับขึ้นไปตามทางเมืองบาซาน, แลโอฆเจ้าเมืองบาซานนั้นกับไพร่พลทั้งปวงของท่านออกมาสู้รบกับเขาที่ตำบลชื่อเอ็ตระอี.

34และพระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า, “อย่ากลัวเลยเพราะเราได้มอบเขาเองแลไพร่พลของเขา, แลแผ่นดินเมืองของเขาไว้ในมือของเจ้าแลเจ้าจะกระทำแก่เขาเหมือนเจ้าได้ทำแก่ซีโฮนเจ้าเมืองอะโมรีที่อยู่เฮ็ศโบนนั้น.”

35แลเขาได้ตีเจ้าเมืองนั้นกับบุตรชายทั้งหลาย, แลไพร่พลของท่านฆ่าเสียสิ้นจนไม่มีผู้ใดเหลือเลย, แล้วเขาตั้งอยู่ในเมืองของท่าน.

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →