Numbers 5

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1พระยะโฮวาตรัสสั่งแก่โมเซว่า,

2“เจ้าจงบัญชาสั่งพวกยิศราเอลไว้ให้เขาไล่บรรดาคนที่เป็นโรคเรื้อน, แลคนที่มีแผลเป็นหนองในเนื้อตัว, แลคนที่เป็นมลทินเพราะต้องซากศพให้ไปอยู่นอกเขตต์กองทัพ,

3ทั้งผู้หญิงให้ไปนอกเขตต์กองทัพ, เพื่อมิให้เขาทำที่กองทัพเป็นมลทิน, เพราะเราสถิตอยู่ท่ามกลางกองทัพนั้น.”

4แลพวกยิศราเอลได้กระทำดังนั้นให้คนเหล่านั้นไปอยู่นอกเขตต์กองทัพตามคำ พระยะโฮวาตรัสสั่งแก่โมเซ, พวกยิศราเอลได้กระทำดังนั้น

5พระยะโฮวาตรัสสั่งแก่โมเซว่า,

6“จงกล่าวแก่พวกยิศราเอลว่า, ถ้าผู้ชายก็ดีหรือผู้หญิงก็ดีทำการบาปที่มนุษย์เคยทำเป็นการผิดต่อพระยะโฮวา, รู้สึกตัวว่าผิดแล้ว,

7ก็ให้คนนั้นลุกะโทษการผิดที่เขาได้กระทำนั้น คืนให้ทุนเดิมที่ทำผิดนั้นแก่เจ้าของ, แลห้าส่วนให้เพิ่มอีกส่วนหนึ่งกับเจ้าของ.

8แต่ทว่าถ้าคนนั้นไม่มีพี่น้องที่จะรับของคืนนั้นก็ให้เขาคืนของนั้นแก่ยะโฮวาให้ปุโรหิตไว้, แลแกะตัวผู้สำหรับบูชาไถ่โทษการผิดนั้นเขาจะให้แก่ปุโรหิตด้วย.

9แลเครื่องบูชายก ขึ้นถวายแต่บรรดาของบริสุทธิ์ที่พวกยิศราเอลเอามาให้แก่ปุโรหิตจะเป็นของเขา.

10แลของที่คนได้ตั้งถวายแล้วจะเป็นของปุโรหิต, แลของที่ผู้หนึ่งผู้ใดได้เอามาให้ปุโรหิตจะเป็นของเขา.”

11พระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า,

12“จงกล่าวแก่พวกยิศราเอลว่า, ถ้าเมียของผู้ชายใดๆ หลงกระทำผิดต่อผัว,

13ได้นอนกับชายคนอื่นแลปิดบังไว้ไม่ให้ผัวนั้นรู้ความ, แลไม่มีพะยานหรือผู้ที่รู้เห็นการผิดนั้น,

14แลผัวคลางแคลงกินแหนงต่อเมีย, แลเมียนั้นได้กระทำผิดจริง, หรือผัวนั้นคลางแคลงกินแหนงต่อเมีย, แลเมียนั้นมิได้กระทำผิดเลย,

15ก็ให้ผู้ชายนั้นพาเมียของตนมาหาปุโรหิต, แลให้เขาเอาเครื่องบูชาสำหรับเมียมาด้วย, คือแป้งละเอียดทะนานหนึ่งแต่ไม่ให้เขาเทน้ำมันลงด้วยหรือใส่กำยาน, เพราะเป็นเครื่องบูชาแห่งความหึงหวง, เป็นเครื่องบูชาที่ให้ระลึกคือที่ให้ระลึกถึงความผิด.

16แลปุโรหิตจะให้ผู้หญิงนั้นเข้ามาใกล้ให้เขายืนต่อพระพักตรพระยะโฮวา.

17แลปุโรหิตจะเอานํ้าอันบริสุทธิ์ในภาชนะดิน, แลจะเอาธุลีละอองที่พื้นพลับพลามาใส่ลงในนํ้านั้น.

18แลปุโรหิตจะให้หญิงคนนั้นยืนต่อพระพักตรพระยะโฮวา, แลให้ถอดของที่คลุมศีรษะออกเสีย, แลให้เขาถือเครื่องบูชาสำหรับให้ระลึกนั้นไว้ในมือ, แล้วปุโรหิตจะถือน้ำขมที่ให้รู้สึกนั้นไว้ในมือของตน.

19แล้วปุโรหิตจะให้หญิงนั้นสาบานตัวว่า, ถ้าเจ้าไม่ได้นอนด้วยชายอื่นหรือไม่ได้หลงกระทำนอกใจผัวก็ให้เจ้าปราศจากความแช่งสาปในน้ำขมนี้.

20แต่ทว่าถ้าเจ้าได้ไปนอนกับชายอื่นแลหลงกระทำผิดนอกใจผัว,

21ปุโรหิตจึงจะกล่าวความแช่งสาป แก่ผู้หญิงนั้นว่า, พระยะโฮวากระทำให้เจ้าเป็นที่แช่งสาป, แลเป็นคำสาบานท่ามกลางพลเมืองของเจ้า, เมื่อพระยะโฮวาได้กระทำให้ครรภ์ของเจ้าเสียแลให้ท้องแตกไป.

22แลน้ำนี้เป็นที่แช่งสาปจะเข้าไปในตัวเจ้า, แลจะทำให้ท้องบวมขึ้นแลครรภ์ของเจ้าเสีย. แลหญิงนั้นจะตอบว่าให้เป็นดังนั้นๆ.

23แลปุโรหิตจะเขียนคำแช่งสาปนั้นลงในสมุดแล้วกลับความนั้นออกเสียในน้ำขม.

24แลให้ผู้หญิงกินน้ำขมนั้นที่สำหรับให้แช่งสาป, แลน้ำที่แช่งสาปจะเข้าไปในตัวเขาเป็นความเฝื่อนฝาด.

25แลปุโรหิตจะเอาเครื่องบูชาสำหรับหึงหวงออกจากมือหญิงนั้นยกขึ้นแกว่งไปแกว่งมาถวายต่อพระพักตรพระยะโฮวา, แล้ววางลงบนแท่นบูชา.

26แลปุโรหิตจะหยิบเอาเครื่องบูชาเต็มกำมือออกมาเผาบนแท่นบูชา, แล้วปุโรหิตจะให้หญิงกินน้ำนั้น.

27ครั้นหญิงได้กินน้ำนั้นแล้วก็จะเป็นไป, คือถ้าเขาเป็นมลทินได้ทำผิดนอกใจผัวแล้ว, ก็น้ำที่สำหรับให้แช่งสาปที่ได้เข้าไปในตัวเขาจะเป็นที่ให้เฝื่อนฝาด, แลให้ท้องบวมขึ้นแลให้ครรภ์เสียไป, ผู้หญิงนั้นจะเป็นที่แช่งสาปท่ามกลางพลเมืองของเขา.

28แต่ทว่าถ้าหญิงนั้นมิได้เป็นมลทินแต่เป็นสะอาด, เขาจึงปราศจากภัยอันตรายแลจะเกิดลูกอีก.”

29นี่แลเป็นบัญญัติที่ว่าด้วยเมียหลงกระทำผิดนอกใจผัวเป็นมลทิน.

30หรือเมื่อผัวนั้นมีใจคลางแคลงกินแหนงเมียของตน, แลพาหญิงนั้นมาให้ยืนต่อพระพักตรพระยะโฮวา, ปุโรหิตจะทำแก่เขาตามบรรดาคำบัญญัตินี้.

31แล้วผู้ชายจึงจะบริสุทธิ์ปราศจากโทษ, แต่หญิงนั้นจะต้องทนโทษการผิดของเขา.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →