Numbers 31 — Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

8แลประหารชีวิตเจ้าเมืองทั้งปวงของพวกมิตยานนั้นด้วย, เจ้าเมืองนั้นชื่ออะวี, แลเรเค็ม, แลซูอาร, แลฮูระ, แลเรบา, ห้าเจ้าเมืองด้วยกัน, แลบีละอามบุตรบะโอระนั้น เขาประหารชีวิตเสียด้วยกระบี่เหมือนกัน.

9แลพวกยิศราเอลจับเอาผู้หญิงทั้งหลายในพวกมิตยาน, กับลูกเด็กเล็กทั้งหลายของเขา, แลกวาดเอาทรัพย์สมบัติ, แลฝูงวัวฝูงแกะแพะสิ่งของทั้งปวงไปสิ้น.

10แลเผาเมืองที่อาศัยของเขา, แลหอป้อมอันเข้มแข็งทั้งปวงด้วยไฟเสียสิ้น.

11แลพาบรรดาสิ่งของทั้งสัตว์แลคนเหล่านั้นไป.

12ให้แก่โมเซแลเอละอาซารผู้ปุโรหิต, แลแก่บรรดาพวกยิศราเอลในที่หยุคพัก, ตำบลราบเตียนของโมอาบริมแม่น้ำยาระเด็นใกล้เมืองยะริโฮ.

13แลโมเซแลเอละอาซารผู้ปุโรหิต, แลผู้ใหญ่หัวหน้าของคนเหล่านั้นก็ออกไปนอกที่หยุดพักจะรับเขา.

14แลโมเซก็มีความโกรธเคืองแก่นายทัพใหญ่ แลนายพันนายร้อยทั้งปวงที่กลับมาจากการศึกนั้น.

15แลโมเซก็ว่าแก่เขาทั้งหลายว่า, ท่านได้ไว้ชีวิตผู้หญิงทั้งหลายด้วยหรือ.

16ดูเถิดเป็นคนเหล่านี้ที่ได้ให้พวกยิศราเอลหลงกระทำผิดต่อพระยะโฮวา, โดยคำปรึกษาของบีละอามในการไหว้พระบาละนั้น, จึงมีโรคภัยจากพระยะโฮวามาบังเกิดแก่คนทั้งปวง.

17เหตุฉะนี้, จงฆ่าเด็กผู้ชายนั้นเสียทุกคน, แลฆ่าผู้หญิงทุกคนที่ได้ร่วมสังวาสกับผู้ชายเสียด้วย.

18แต่เด็กผู้หญิงที่ยังมิได้ร่วมสังวาสด้วยผู้ชายก็จงเอาชีวิตไว้,

19แลท่านทั้งหลายจงอาศัยอยู่ข้างนอกที่หยุดพักเจ็ดวัน, ผู้ใดฆ่าคนหรือได้ถูกต้องซากศพก็ให้ผู้นั้นชำระตัวเอง, แลชำระหมู่ทาสชะเลย, ในวันที่สามแลในวันที่เจ็ดด้วย.

20แลชำระเสื้อผ้าของท่านทั้งหลาย, แลบรรดาเครื่องที่ทำด้วยหนังสัตว์และขนแพะ, และบรรดาเครื่องภาชนะทำด้วยไม้ทั้งสิ้น

21แลเอละอาซารผู้ปุโรหิตได้กล่าวแก่คนทั้งปวงที่ไปสงครามนั้นว่า, นี้เป็นคำบัญญัติที่พระยะโฮวาทรงตรัสแก่โมเซ.

22“คือทองแดงแลเงินแลทองเหลืองแลเหล็กแลตะกั่วเกรียมตะกั่วดำจะเอาไว้

23บรรดาสิ่งของที่ทนไฟได้, ก็เผาไฟเพื่อจะให้เป็นสะอาด, แล จงชำระสิ่งของนั้นด้วยน้ำ สำหรับให้ของนั้นเป็นบริสุทธิ์, แลบรรดาของที่อยู่ไฟไม่ได้ก็ให้ชำระด้วยน้ำ.

24แลในวันที่เจ็ดท่านทั้งหลายจงซักผ้าของตนจึงเป็นสะอาด. ทีหลังจึงเข้ามาในกองค่ายที่หยุดพักได้.”

25แลพระยะโฮวาทรงตรัสแก่โมเซว่า,

26“แลเจ้ากับเอละอาซารผู้ปุโรหิต, แลผู้ใหญ่หัวหน้าคนทั้งปวงจงนับเอาสิ่งของที่ตีได้มานั้น, ทั้งคนแลสัตว์ทั้งปวงด้วย.

27แบ่งเป็นสองส่วน, ส่วนหนึ่งเป็นของคนที่ออกไปในการรบศึก, แลส่วนหนึ่งเป็นของคนที่อยู่กองค่าย.

28แลแต่ส่วนหนึ่งของคนที่ออกไปในการรบนั้น, จงแบ่งเป็นของถวายแก่พระยะโฮวาบ้าง, คือห้าร้อยคนเอาคนหนึ่งแลวัวแลลาแลแกะด้วย.

29ของเหล่านี้จงให้แก่เอละอาซารผู้ปุโรหิตสำหรับยกถวายแก่ยะโฮวา.

30แลแต่ส่วนหนึ่งของพวกยิศราเอลนั้น, ห้าสิบส่วนยกส่วนหนึ่งให้แก่พวกเลวี, คือห้าสิบคนเอาคนหนึ่ง, แลวัวแลลาแลฝูงแกะแลสัตว์ทั้งปวงด้วย, ให้แก่พวกเลวีผู้ดูแลรักษาพลับพลาพระยะโฮวา.”

31แลโมเซแลเอละอาซารผู้ปุโรหิต, ได้กระทำตามคำพระยะโฮวาตรัสสั่งแก่โมเซนั้น.

32แลของทั้งปวงที่รบศึกได้มานั้น, คือแกะหกแสนเจ็ดหมื่นห้าพัน,

33แลวัวเจ็ดหมื่นสองพัน,

34แลลาหกหมื่นกับพันหนึ่ง,

35แลหญิงที่มิได้รวมสังวาสด้วยผู้ชายได้สามหมื่นสองพันคน.

36แลส่วนหนึ่งของคนทั้งปวงที่ไปรบศึกนั้น, คือแกะสามแสนสามหมื่นเจ็ดพันห้าร้อย.

37แลที่เป็นส่วนของพระยะโฮวานั้นได้หกร้อยเจ็ดสิบห้า.

38แลได้วัวมาสามหมื่นหกพัน, แต่ได้ถวายเป็นส่วนของพระยะโฮวานั้นเจ็ด สิบสอง.

39แลได้ลามาสามหมื่นห้าร้อย, แต่ได้ถวาย เป็นส่วนของพระยะโฮวานั้นหกสิบเอ็จ,

40แลได้หมื่นหกพัน, แต่ได้ถวายเป็นส่วนของพระยะโฮวานั้นสามสิบสองคน.

41แลโมเซได้เอาของที่เป็นส่วนสำหรับถวายพระยะโฮวานั้น, ให้แก่เอละอาซารผู้ปุโรหิต ตามคำพระยะโฮวาตรัสสั่งแก่โมเซ

42แลส่วนหนึ่งของพวกยิศราเอล, ที่โมเซได้แบ่งออกจากของที่ทหารตีได้มานั้น.

43ส่วนหนึ่งของคนทั้งปวงนั้นคือแกะสามแสนสามหมื่นเจ็ดพันห้าร้อย.

44แลวัวสามหมื่นหกพัน.

45แลลาสามหมื่นห้าร้อย.

46แลคนหมื่นหกพัน.

47แลส่วนหนึ่งของพวกยิศราเอลนี้, โมเซได้แบ่งเป็นห้าสิบส่วนเอาส่วนหนึ่ง, ทั้งคนชะเลยแลสัตว์ทั้งปวงให้แก่พวกเลวี, ผู้ที่ดูแลรักษาพลับพลาพระยะโฮวาตามคำพระยะโฮวาตรัสสั่งแก่โมเซนั้น

48แลนายใหญ่ทั้งปวงแลนายพันนายร้อยก็เข้ามาใกล้กับโมเซ,

49กล่าวแก่โมเซว่า, ข้าพเจ้าทั้งหลายผู้ทาสของท่านได้ตรวจตรานับผู้คน, ที่ไปในการสงครามใต้บังคับของข้าพเจ้านั้นแล้ว, แลไม่ได้ขาดเสียสักคนหนึ่งเลย.

50เหตุฉะนี้, ข้าพเจ้าได้นำเอาของมาบูชาถวายแก่พระยะโฮวา, ตามซึ่งกันทั้งปวงซึ่งได้มานั้น, คือเครื่องทองคำแลสายสร้อย.

51แลกำไลแลแหวนแลตุ้มหูแลแผ่นทองสำหรับไถ่ชีวิตข้าพเจ้าทั้งหลาย, ต่อพระพักตรพระยะโฮวา.

52โมเซแลเอละอาซารผู้ปุโรหิตได้รับเอาทองรูปพรรณของเขาไว้, แลทองคำที่เขาเอามาบูชาถวายแก่พระยะโฮวา, ของนายใหญ่ทั้งปวงแลนายพันนายร้อยนั้น, หนักได้หมื่นหกพันเจ็ดร้อยห้าสิบซะเก็ล.

53เพราะคนเหล่านั้นได้เก็บเอาของข้าศึกมาทุกคน.

54โมเซแลเอละอาซารผู้ปุโรหิตก็เอาทองคำของนายพันนายร้อยทั้งปวง, เข้ามาไว้ในพลับพลาชุมนุม, เป็นของสำหรับไถ่ชีวิตแก่พวกยิศราเอลต่อพระพักตรพระยะโฮวา.