Psalms 106 — Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

5เพื่อข้าพเจ้าจะได้เห็นคนที่พระองค์เลือกเจริญก้าวหน้ารุ่งเรืองขึ้น และข้าพเจ้าจะได้เป็นสุขด้วยกันกับประชาชาติของพระองค์ และสรรเสริญร่วมกับผู้สืบมรดกของพระองค์

6พวกเราได้ทำบาปเหมือนๆ กับบรรพบุรุษของเรา เรากระทำผิดไปแล้ว เรากระทำความชั่ว

7บรรพบุรุษของพวกเราในอียิปต์ ไม่ได้คำนึงถึงสิ่งมหัศจรรย์ของพระองค์ พวกเขาไม่นึกถึงความรักมั่นคงอันอุดมของพระองค์ แต่กลับฝ่าฝืนที่ริมฝั่งทะเลที่ทะเลแดง

8แม้กระนั้น พระองค์ยังช่วยพวกเขาให้รอดพ้นเพื่อพระนามของพระองค์ เพื่อให้อานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์เป็นที่ประจักษ์

9พระองค์ออกคำสั่งกับทะเลแดง และทะเลก็แห้งเหือดลง ครั้นแล้วพระองค์นำพวกเขาไปทางทะเลลึกราวกับไปทางถิ่นทุรกันดาร

10พระองค์ช่วยพวกเขาให้พ้นจากเงื้อมมือของศัตรู และช่วยพวกเขาให้รอดพ้นจากอำนาจของข้าศึก

11และกระแสน้ำก็ท่วมเหล่าปรปักษ์ โดยไม่มีใครรอดพ้นไปได้สักคน

12แล้วพวกเขาก็เชื่อในคำพูดของพระองค์ และร้องเพลงสรรเสริญพระองค์

13ไม่นานหลังจากนั้นพวกเขาก็ลืมสิ่งที่พระองค์กระทำ และไม่รอฟังคำปรึกษาของพระองค์

14พวกเขาเกิดความอยากยิ่งนักขณะที่อยู่ในถิ่นทุรกันดาร และลองดีกับพระเจ้าในที่ร้างอันแร้นแค้น

15พระองค์ให้สิ่งที่พวกเขาขอ แต่ก็ให้โรคระบาดอันร้ายแรงเกิดขึ้นกับพวกเขาด้วย

16พวกเขาอิจฉาโมเสสในค่ายที่พัก และอิจฉาอาโรนคนบริสุทธิ์ของ พระผู้เป็นเจ้า

17แผ่นดินแยกออกจากกันและกลืนดาธาน และฝังอะบีรามกับพรรคพวกจนมิด

18ไฟเผาผลาญคนทั้งกลุ่ม เปลวไฟเผาไหม้คนชั่วเหล่านั้น

19พวกเขาปั้นรูปลูกโคขึ้นที่โฮเรบ และบูชารูปเคารพที่ได้หลอมไว้

20พวกเขาเอาพระบารมีของพระเจ้า แลกกับรูปปั้นของโคที่กินหญ้า

21พวกเขาลืมพระเจ้าผู้ช่วยให้รอดพ้นของเขา ผู้กระทำสิ่งอันยิ่งใหญ่ในอียิปต์

22สิ่งมหัศจรรย์ในดินแดนของฮาม สิ่งอันน่าเกรงขามที่ทะเลแดง

23แล้วพระองค์กล่าวว่า พระองค์จะทำลายพวกเขา แต่โมเสสผู้ที่พระองค์เลือกไว้ ไปยืนทัดทานพระองค์ เพื่อให้พระองค์หันจากความเกรี้ยวโกรธและไม่ทำลายพวกเขา

24ต่อมาภายหลัง พวกเขาก็ไม่กล้าเข้าไปในแผ่นดินอันน่าอยู่ และไม่เชื่อในสัญญาของพระองค์

25พวกเขาต่างบ่นพึมพำอยู่ในกระโจมที่พักของตน และไม่เชื่อฟัง พระผู้เป็นเจ้า

26ฉะนั้น พระองค์ยกมือขึ้นปฏิญาณกับพวกเขาว่า พระองค์จะปล่อยให้พวกเขาตายในถิ่นทุรกันดาร

27และจะทำให้ผู้สืบเชื้อสายของพวกเขากระจัดกระจายไปในบรรดาประชาชาติ ให้กระจัดกระจายไปทั่วแผ่นดิน

28พวกเขาเทียมแอกกับเทพเจ้าบาอัลแห่งเปโอร์ และกินของที่นำไปบูชาสิ่งไม่มีชีวิต

29การกระทำของพวกเขาถือเป็นการยั่วโทสะ และโรคระบาดเกิดขึ้นท่ามกลางพวกเขา

30ครั้นแล้วฟีเนหัสช่วยเป็นคนกลางจัดการเรื่อง และโรคระบาดก็หยุด

31เขาถูกนับว่ามีความชอบธรรม ตลอดทุกยุคทุกสมัยจนนิรันดร์กาล

32พวกเขาทำให้พระองค์กริ้วที่แหล่งน้ำเมรีบาห์ และเป็นเหตุให้โมเสสเดือดร้อน

33พวกเขากดดันจิตวิญญาณของพระองค์ ท่านจึงพูดโดยไม่ได้ตรึกตรอง

34พวกเขาไม่ได้ทำลายบรรดาชนชาติ ตามที่ พระผู้เป็นเจ้า ได้บัญชา

35แต่กลับไปใช้ชีวิตร่วมกับบรรดาประชาชาติ และรับวิถีทางของพวกเขามา

36อีกทั้งยังได้บูชารูปเคารพของคนเหล่านั้น ซึ่งต่อมาก็คือบ่วงแร้วสำหรับตนเอง

37พวกเขายกบุตรชายบุตรหญิงของตนให้เป็น เครื่องสักการะแก่พวกมาร

38และฆ่าคนไร้ความผิด เลือดของบุตรชายบุตรหญิงของตน ถูกใช้เป็นเครื่องสักการะให้แก่บรรดารูปเคารพแห่งคานาอัน และแผ่นดินแปดเปื้อนด้วยเลือด

39พวกเขาจึงไม่ใช่คนบริสุทธิ์เนื่องจากสิ่งที่ตัวเองกระทำ และความประพฤติของเขาเป็นเช่นของหญิงแพศยา

40ฉะนั้น ความโกรธของ พระผู้เป็นเจ้า พลุ่งขึ้นต่อชนชาติของพระองค์ และพระองค์ชิงชังผู้สืบมรดกของพระองค์

41พระองค์มอบพวกเขาไว้ในมือของบรรดาประชาชาติ ซึ่งเป็นพวกที่เกลียดชังและมีอำนาจเหนือพวกเขา

42ศัตรูทำให้พวกเขามีความทุกข์ และพวกเขาถูกบังคับให้อยู่ใต้อำนาจของศัตรู

43พระองค์ช่วยพวกเขาให้รอดปลอดภัยหลายครั้ง แต่ก็ยังฝ่าฝืนพระองค์อย่างไม่หยุดยั้ง และถลำลึกลงในบาปมากยิ่งขึ้น

44ถึงกระนั้นพระองค์ก็ยังเหลียวแลในยามพวกเขาตกทุกข์ได้ยาก สนใจฟังในยามที่เขาร้องทุกข์

45พระองค์ระลึกถึงพันธสัญญาที่มีต่อพวกเขา และเปลี่ยนใจตามความรักอันมั่นคงของพระองค์ที่มีอย่างเอนกอนันต์

46พระองค์โปรดให้พวกเขาได้รับความเมตตา จากบรรดาผู้ที่จับไปเป็นเชลย

47โอ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเรา ช่วยพวกเราให้รอดพ้นเถิด และรวบรวมพวกเราจากบรรดาประชาชาติ เพื่อขอบคุณพระนามอันบริสุทธิ์ของพระองค์ และสรรเสริญพระองค์อย่างภาคภูมิใจ

48สรรเสริญ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของอิสราเอล จากนิรันดร์กาลจนถึงนิรันดร์กาล และให้ชนชาติทั้งปวงกล่าวว่า “อาเมน” จงสรรเสริญ พระผู้เป็นเจ้า