Psalms 44

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 43 Jump to: Chapter 45 →

1โอ พระเจ้า พวกเราได้ยินด้วยหูของเรา บรรพบุรุษของเราได้บอกพวกเราถึงสิ่งต่างๆ ที่พระองค์ได้สำแดงในสมัยของพวกเขา ซึ่งผ่านพ้นมานานแล้ว

2พระองค์ขับไล่บรรดาประชาชาติออกไปด้วยมือของพระองค์เอง และให้บรรพบุรุษของพวกเราตั้งรกราก พระองค์ให้ชนชาติเหล่านั้นได้รับทุกข์ทรมาน และให้พวกบรรพบุรุษบังเกิดผลดียิ่ง

3คนของพระองค์ยึดแผ่นดินไว้ได้ มิใช่ด้วยดาบของตนเอง ชัยชนะก็มิใช่ด้วยแขนของตนเอง แต่เป็นมือขวาและแขนของพระองค์ และเป็นเพราะพระองค์อยู่กับพวกเขา เพราะพระองค์พึงพอใจในตัวเขา

4พระองค์เป็นกษัตริย์และพระเจ้าของข้าพเจ้า พระองค์ออกคำสั่งให้ยาโคบได้ชัยชนะ

5พวกเราทำให้ศัตรูพ่ายแพ้ได้ก็เพราะพระองค์ พวกเราทำให้ข้าศึกทลายราบเป็นหน้ากลองได้โดยพระนามของพระองค์

6ด้วยว่า ข้าพเจ้าไม่อาจวางใจในคันธนู และดาบไม่สามารถช่วยข้าพเจ้าให้รอดพ้นได้

7แต่พระองค์ช่วยพวกเราให้รอดจากศัตรู และทำให้พวกที่เกลียดชังเราอับอาย

8พวกเราโอ้อวดถึงพระเจ้าตลอดวันเวลา และเราสรรเสริญพระนามของพระองค์ไปตลอดกาล เซล่าห์

9ถึงกระนั้นพระองค์ก็ได้ทอดทิ้งพวกเรา และให้เราต้องอับอาย พระองค์ไม่ได้ออกไปกับกองทัพของเรา

10พระองค์ทำให้พวกเราวิ่งหนีศัตรู และพวกข้าศึกริบของไป

11พระองค์ทำให้พวกเราเป็นดั่งแกะสำหรับใช้เป็นอาหาร และทำให้พวกเรากระจัดพลัดพรายไปในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ

12พระองค์ได้ขายชนชาติของพระองค์ในราคาเพียงน้อยนิด โดยไม่เรียกร้องราคาสูงๆ

13พระองค์ทำให้พวกเราถูกเหยียดหยามในหมู่เพื่อนบ้านเรา พวกเขาล้อเลียนและหัวเราะเยาะรายรอบข้างเรา

14พระองค์ทำให้พวกเราเป็นที่ขบขันในบรรดาประชาชาติ เป็นที่ดูแคลนในบรรดาชนชาติ

15ข้าพเจ้าเผชิญความอัปยศตลอดวันเวลา และข้าพเจ้าอับอายเป็นที่สุด

16เป็นเพราะคำพูดจากผู้ถากถางและดูถูก เป็นเพราะฝ่ายตรงข้ามและพวกเจ้าคิดเจ้าแค้น

17สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นกับเรา แต่พวกเรายังไม่ลืมพระองค์ และเราไม่ได้กระทำผิดต่อพันธสัญญาของพระองค์

18เราไม่ได้เอาใจออกห่างไป และเท้าของเราไม่ได้ก้าวออกนอกวิถีทางของพระองค์

19ถึงกระนั้นพระองค์ยังทำให้พวกเราแตกสลายอยู่ในที่ของหมาใน และปล่อยให้ตกอยู่ในความมืดมิด

20ถ้าหากว่าพวกเราลืมพระนามของพระเจ้าของเรา หรือยกมือขึ้นเคารพเทพเจ้าต่างชาติ

21แล้วพระเจ้าจะไม่ค้นพบหรือ พระองค์หยั่งรู้ความลึกลับในจิตใจ

22พวกเราเผชิญความตายเพื่อพระองค์ตลอดวันเวลา พวกเราถูกนับว่าเป็นดั่งแกะสำหรับการประหาร

23ตื่นขึ้นเถิด โอ พระผู้เป็นเจ้า ไยพระองค์จึงนอนหลับ ตื่นขึ้นเถิด อย่าทอดทิ้งพวกเราไปชั่วนิรันดร์กาล

24ทำไมพระองค์จึงซ่อนหน้า ทำไมพระองค์ลืมความทุกข์ทรมาน และการถูกบีบบังคับของพวกเรา

25ด้วยว่า เราจมลงอยู่กับธุลีดิน กายของเราติดอยู่กับพื้นดิน

26โปรดลุกขึ้นเถิด มาช่วยพวกเรา และไถ่เราเนื่องจากความรักอันมั่นคงของพระองค์

← Chapter 43 Jump to: Chapter 45 →