Deuteronomy 19

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1เมื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทำลายชนชาติต่างๆ ในดินแดนซึ่งพระองค์กำลังจะมอบให้ท่าน เมื่อท่านขับไล่พวกเขาออกไปและตั้งถิ่นฐานในบ้านเมืองของเขาแล้ว

2จงเลือกเมืองสามแห่งในดินแดนซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านกำลังมอบให้ท่านครอบครอง

3กำหนดระยะทางไปยังเมืองเหล่านี้และแบ่งดินแดนซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านให้เป็นมรดกนั้นออกเป็นสามส่วน เพื่อผู้ที่ฆ่าคนจะหนีไปลี้ภัยที่เมืองใดเมืองหนึ่งในเมืองเหล่านี้

4ต่อไปนี้คือกฎเกี่ยวกับผู้ที่ทำให้คนตายแล้วหนีไปเมืองลี้ภัยเพื่อความปลอดภัย คือผู้ที่ฆ่าเพื่อนบ้านตายโดยไม่เจตนา ไม่ได้วางแผนการร้ายมาก่อน

5ยกตัวอย่างเช่นชายคนหนึ่งเข้าไปตัดไม้ในป่ากับเพื่อนบ้าน ในขณะที่เหวี่ยงขวาน หัวขวานก็กระเด็นออกมาถูกเพื่อนบ้านถึงแก่ความตาย เขาสามารถหนีไปยังเมืองลี้ภัยแห่งใดแห่งหนึ่งในสามเมืองนี้และได้รับการคุ้มครอง

6ถ้ามีเพียงเมืองเดียวอาจจะไกลเกินไป ทำให้ญาติของผู้ตายตามล้างแค้นเขาได้ทัน เขาจะถูกฆ่าทั้งๆ ที่ไม่สมควรตาย ในเมื่อสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นไม่ได้เกิดจากการคิดชั่วไว้ล่วงหน้า

7ด้วยเหตุนี้ข้าพเจ้าจึงสั่งให้ท่านตั้งเมืองสามแห่งนี้ขึ้น

8หากพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านขยายอาณาเขตของท่านตามที่สัญญาไว้ด้วยคำปฏิญาณกับบรรพบุรุษของท่าน และมอบดินแดนทั้งหมดที่พระองค์สัญญาไว้

9เนื่องจากท่านเชื่อฟังกฎบัญญัติทั้งปวงซึ่งข้าพเจ้าสั่งท่านวันนี้ คือให้รักพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านและดำเนินชีวิตด้วยการเชื่อฟังพระองค์เสมอ เมื่อนั้นจงกำหนดเมืองลี้ภัยขึ้นอีกสามแห่ง

10จงทำอย่างนี้เพื่อเลือดของผู้บริสุทธิ์จะไม่ต้องหลั่งลงบนดินแดนซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านให้เป็นมรดก และเพื่อท่านจะไม่มีความผิดฐานทำให้มีการหลั่งเลือด

11แต่หากผู้ใดเกลียดชังเพื่อนบ้าน และซุ่มดักคอยเล่นงาน และฆ่าเพื่อนบ้าน แล้วหนีเข้าไปในเมืองลี้ภัยไม่ว่าแห่งใด

12บรรดาผู้อาวุโสประจำเมืองของเขาจะส่งคนมาจับกุมตัวเขาและนำเขากลับมามอบให้แก่ผู้แก้แค้นแทนผู้ตายเพื่อประหาร

13อย่าสงสารเขาเลย จงขจัดความผิดจากการทำให้ผู้ที่ไม่มีความผิดต้องหลั่งโลหิตออกไปจากอิสราเอล เพื่อท่านจะอยู่เย็นเป็นสุข

14อย่าโยกย้ายหลักเขตของเพื่อนบ้านซึ่งบรรพบุรุษปักไว้ในดินแดนซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านให้เป็นมรดก

15พยานเพียงคนเดียวไม่เพียงพอที่จะตัดสินใครไม่ว่าคดีอาชญากรรมหรือการกระทำผิด แต่ละคดีจะต้องมีพยานยืนยันสองสามคน

16ถ้าผู้ใดเป็นพยานมุ่งร้ายกล่าวโทษอีกผู้หนึ่งว่าประกอบอาชญากรรม

17ทั้งคู่ต้องมายืนต่อหน้าพระยาห์เวห์ต่อหน้าปุโรหิตและตุลาการซึ่งประจำหน้าที่ขณะนั้น

18ตุลาการจะต้องไต่สวนอย่างถี่ถ้วน หากพิสูจน์ได้ว่าพยานโกหก เป็นพยานเท็จกล่าวร้ายพี่น้องอิสราเอล

19ให้กระทำแก่พยานเท็จเหมือนอย่างที่เขาตั้งใจจะกระทำกับอีกฝ่ายหนึ่ง ท่านต้องขจัดความชั่วร้ายออกไปจากหมู่พวกท่าน

20แล้วประชาชนที่เหลือซึ่งได้ยินเรื่องนี้ก็จะขยาด และจะไม่มีใครกล้าทำชั่วอย่างนี้ในหมู่พวกท่านอีก

21อย่าสงสารเขา ชีวิตต้องชดใช้ด้วยชีวิต ตาต้องชดใช้ด้วยตา ฟันด้วยฟัน มือด้วยมือ เท้าด้วยเท้า

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →