Deuteronomy 2

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1จากนั้นเราวกกลับไปยังถิ่นทุรกันดาร ตามเส้นทางสู่ทะเลแดง ตามที่พระยาห์เวห์สั่งข้าพเจ้า เรารอนแรมอยู่แถบเทือกเขาเสอีร์เป็นเวลานาน

2แล้วพระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า

3“เจ้าทั้งหลายวนเวียนอยู่แถบเทือกเขานี้นานพอแล้ว บัดนี้จงขึ้นไปทางเหนือ

4จงสั่งประชาชนดังนี้ว่า ‘เจ้ากำลังจะผ่านดินแดนของญาติพี่น้องของเจ้าผู้เป็นเชื้อสายของเอซาวซึ่งอาศัยอยู่ในเสอีร์ พวกเขาจะหวาดกลัวเจ้า แต่จงระมัดระวัง

5อย่ายั่วยุพวกเขาให้ทำสงครามเพราะเราจะไม่ยกดินแดนของเขาให้เจ้าแม้แต่คืบเดียว เราได้ยกดินแดนเทือกเขาเสอีร์ให้เป็นของเอซาวแล้ว

6เจ้าจะต้องจ่ายเงินค่าอาหารที่เจ้ากินและค่าน้ำที่เจ้าดื่มให้แก่เขา’ ”

7พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านได้อวยพรการงานทุกอย่างที่ท่านทำ พระองค์ดูแลท่านตลอดการเดินทางผ่านถิ่นทุรกันดารอันกว้างใหญ่นี้ พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านสถิตกับท่านตลอดสี่สิบปีมานี้ และท่านไม่ได้ขัดสนสิ่งใดเลย

8ฉะนั้นเราจึงเดินทางผ่านญาติพี่น้องของเรา คือเชื้อสายเอซาวซึ่งอาศัยในเสอีร์ หันจากเส้นทางอาราบาห์ซึ่งมาจากเอลัทและเอซีโอนเกเบอร์ และเลี้ยวไปตามทางถิ่นทุรกันดารโมอับ

9แล้วพระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “อย่าไปรบกวนหรือยั่วยุชาวโมอับให้ทำสงคราม เพราะเราจะไม่ยกดินแดนส่วนใดของเขาให้เจ้า เราได้ยกดินแดนอาร์ให้เป็นกรรมสิทธิ์ของเชื้อสายโลทแล้ว”

10(ชาวเอมิมเคยอาศัยอยู่ที่นั่น เป็นชนชาติใหญ่และเข้มแข็ง สูงใหญ่เหมือนชาวอานาค

11ทั้งชาวเอมิมและชาวอานาคมักจะถูกเรียกว่าเรฟาอิม แต่คนโมอับเรียกพวกเขาว่าเอมิม

12ชาวโฮรีเคยอาศัยอยู่ในเสอีร์ แต่ถูกเชื้อสายของเอซาวขับไล่ออกไป พวกเขาทำลายชาวโฮรีและยึดครองดินแดน เหมือนที่อิสราเอลจะยึดครองดินแดนซึ่งพระยาห์เวห์ยกให้เป็นกรรมสิทธิ์ของพวกเขา)

13พระยาห์เวห์พูดว่า “บัดนี้จงลุกขึ้นข้ามหุบเขาเศเรด” เราก็ข้ามไป

14เราใช้เวลา 38 ปีเดินทางจากคาเดชบารเนียจนเราข้ามหุบเขาเศเรด ถึงตอนนั้นนักรบทั้งหมดในรุ่นนั้นก็ตายหมดค่ายตามที่พระยาห์เวห์สาบานไว้

15มือของพระยาห์เวห์ได้ต่อสู้พวกเขาจนพวกเขาทั้งหมดถูกกำจัดไปจากค่าย

16เมื่อนักรบคนสุดท้ายของรุ่นนั้นตายไป

17พระยาห์เวห์จึงพูดกับข้าพเจ้าว่า

18“วันนี้พวกเจ้าจงข้ามชายแดนโมอับที่อาร์

19เมื่อเจ้าเข้าใกล้ชาวอัมโมน อย่ารบกวนหรือยั่วยุพวกเขาให้ทำสงคราม เพราะเราจะไม่ยกดินแดนใดๆ ของเขาให้เจ้า เราได้ยกดินแดนนี้ให้เป็นกรรมสิทธิ์ของเชื้อสายโลทแล้ว”

20(ดินแดนนั้นก็เช่นกันเคยเป็นที่อาศัยของพวกเรฟาอิมซึ่งชาวอัมโมนเรียกพวกเขาว่า ศัมซุมมิม

21คนเหล่านี้เป็นชนชาติใหญ่และเข้มแข็ง สูงใหญ่เหมือนคนอานาค พระยาห์เวห์ทำลายพวกเขาต่อหน้าต่อตาคนอัมโมน คนอัมโมนได้ขับไล่และยึดครองดินแดนของพวกเขา

22พระยาห์เวห์เคยช่วยเหลือเชื้อสายของเอซาวที่อาศัยในเสอีร์เช่นนี้มาก่อน โดยทำลายล้างชาวโฮรีต่อหน้าต่อตาพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงขับไล่ชาวโฮรีออกไปและเข้ายึดครองดินแดนแทนตราบจนทุกวันนี้

23เช่นเดียวกับเมื่อครั้งชาวคัฟโทร์ ได้ออกมาทำลายและยึดครองดินแดนแทนที่ชาวอัฟวิมผู้อาศัยในหมู่บ้านต่างๆ ไปจนถึงกาซา)

24“บัดนี้จงข้ามลุ่มแม่น้ำอารโนน ดูเถิด เรากำลังจะยกกษัตริย์สิโหนชาวอาโมไรต์แห่งเฮชโบนกับดินแดนของเขาไว้ในมือของเจ้า จงเริ่มต้นยึดดินแดนและทำศึกกับเขา

25ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เราจะให้ชนชาติทั้งปวงทั่วใต้ฟ้าครั่นคร้ามหวาดกลัวเจ้า พวกเขาจะได้ยินกิตติศัพท์ของเจ้าและจะหวาดผวาและหวั่นวิตกเพราะเจ้า”

26จากทะเลทรายเคเดโมท ข้าพเจ้าส่งทูตไปเจรจาโดยสันติวิธีกับกษัตริย์สิโหนแห่งเฮชโบนว่า

27“ขอให้เราผ่านประเทศของท่าน เราจะไปตามทางหลวงโดยไม่รุกล้ำไปทางขวาหรือทางซ้าย

28เราจะจ่ายเงินซื้ออาหารและน้ำจากท่าน ขอเพียงแต่ยอมให้เราเดินผ่าน

29เหมือนที่เชื้อสายของเอซาวที่เสอีร์ และชาวโมอับที่อาร์กระทำให้กับเรา จนเราข้ามแม่น้ำจอร์แดนเพื่อไปยังดินแดนซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรามอบให้”

30แต่กษัตริย์สิโหนแห่งเฮชโบนไม่ยินยอมให้เราผ่านดินแดน ทั้งนี้เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านกระทำให้จิตใจของเขาแข็งกระด้าง และทำให้ใจของเขาดื้อดึง เพื่อจะมอบเขาไว้ในมือของท่านดังที่เป็นอยู่ขณะนี้

31พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “ดูเถิด เรากำลังจะมอบสิโหนกับดินแดนของเขาไว้ในมือของเจ้า บัดนี้จงเข้าพิชิตและครอบครองดินแดนของเขา”

32เมื่อสิโหนยกไพร่พลทั้งหมดออกมาสู้กับเราที่ยาฮาส

33พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราได้มอบเขาไว้ในมือของเรา เราประหารเขากับบรรดาลูกชาย และกองกำลังทั้งหมดของเขา

34ครั้งนั้นเรายึดเมืองทั้งหมดของเขาและทำลายล้าง พวกเขาหมดสิ้น ทั้งผู้ชาย ผู้หญิง และเด็ก เราไม่ปล่อยให้ใครรอดชีวิตเลย

35แต่เรายึดฝูงสัตว์พร้อมทั้งทรัพย์สินที่ได้จากเมืองต่างๆ มาเป็นของเรา

36เรารบชนะตั้งแต่อาโรเออร์จากลุ่มแม่น้ำอารโนน รวมหัวเมืองต่างๆ แถบนั้นจนจดกิเลอาด ไม่มีสักเมืองเดียวที่แข็งแกร่งเกินกำลังของเรา พระยาห์เวห์พระเจ้าของเรามอบเมืองทั้งหมดแก่เรา

37อย่างไรก็ดี พวกท่านเลี่ยงจากดินแดนของชาวอัมโมน จากดินแดนแถบแม่น้ำยับบอก และดินแดนเทือกเขาตามที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราสั่งไว้

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →