Exodus 12 — Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

4หรือหากเป็นครอบครัวเล็กมีคนน้อยกินลูกแกะทั้งตัวไม่หมด ก็ให้แบ่งกับเพื่อนบ้านซึ่งอยู่ใกล้กันที่สุด ดูว่ามีทั้งหมดกี่คน แล้วเจ้าต้องจัดสรรเนื้อแกะให้ตามที่แต่ละคนจะกิน

5สัตว์ที่เจ้าเลือกนี้อาจจะเอามาจากฝูงแกะหรือแพะ และต้องเป็นตัวผู้อายุหนึ่งปีไม่มีตำหนิ

6จงดูแลพวกมันไว้จนถึงวันที่สิบสี่ของเดือน ซึ่งเป็นเวลาที่สมาชิกทั้งปวงในชุมชนอิสราเอลจะต้องฆ่าลูกแกะตอนพลบค่ำ

7แล้วให้พวกเขาเอาเลือดบางส่วนทาที่ด้านข้างและด้านบนของวงกบประตูบ้านที่เขากินลูกแกะนั้น

8คืนวันนั้นทุกคนจงกินเนื้อแกะหรือแพะย่าง พร้อมกับผักรสขม และขนมปังไม่ใส่ยีสต์

9อย่ากินเนื้อดิบๆ หรือเนื้อต้มในน้ำ แต่จงย่างทั้งหัว ขา และเครื่องใน

10หากกินไม่หมดในคืนวันนั้น วันรุ่งขึ้นจงเผาส่วนที่เหลือทิ้ง

11ในการกินเลี้ยงนี้ จงสวมชุดเดินทาง คาดเข็มขัด ใส่รองเท้า และถือไม้เท้าไว้ จงรีบกิน เพราะนี่คือปัสกาของพระยาห์เวห์

12ในคืนเดียวกันนั้นเราจะไปทั่วอียิปต์และประหารลูกหัวปีทั้งหมดไม่ว่าของคนหรือของสัตว์ และจะลงโทษพระทั้งปวงของอียิปต์ เราคือพระยาห์เวห์

13บ้านที่เจ้าอยู่จะมีเลือดเป็นเครื่องหมายสำหรับเจ้า และเมื่อเรามองเห็นเลือดนั้นเราจะผ่านเจ้าไป จะไม่มีภัยพิบัติใดมาแผ้วพานเมื่อเราลงโทษอียิปต์

14นี่คือวันที่เจ้าต้องรำลึก เจ้าจงถือเป็นเทศกาลเฉลิมฉลองแด่พระยาห์เวห์ เป็นข้อปฏิบัติชั่วลูกชั่วหลานสืบไป

15เจ้าต้องกินขนมปังไม่ใส่ยีสต์เป็นเวลาเจ็ดวัน ในวันแรกจงเอายีสต์ออกจากบ้านของเจ้า เพราะใครกินสิ่งใดที่ใส่ยีสต์ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันที่เจ็ด จะถูกตัดออกจากอิสราเอล

16ในวันแรกและวันที่เจ็ดของพิธีฉลอง จงจัดการประชุมอันศักดิ์สิทธิ์ อย่าทำงานในสองวันนั้น นอกจากเตรียมอาหารให้ทุกคนกิน นั่นคือทั้งหมดที่เจ้าทำได้

17จงฉลองเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ เพราะวันนี้คือวันที่เรานำหมู่เหล่าของเจ้าออกจากอียิปต์ จงเฉลิมฉลองวันนี้ให้เป็นข้อปฏิบัติชั่วลูกชั่วหลานสืบไป

18ตั้งแต่เย็นวันที่สิบสี่จนถึงเย็นวันที่ยี่สิบเอ็ดของเดือนที่หนึ่ง เจ้าต้องกินขนมปังไม่ใส่ยีสต์

19ตลอดเจ็ดวันนี้ อย่าให้มียีสต์ในบ้านของพวกเจ้า และใครกินสิ่งใดที่ใส่ยีสต์ จะถูกตัดออกจากชุมชนอิสราเอล ไม่ว่าจะเป็นคนต่างชาติหรือคนอิสราเอลโดยกำเนิด

20ไม่ว่าเจ้าอยู่ที่ใด อย่ากินสิ่งใดที่ใส่ยีสต์ จงกินแต่ขนมปังไร้เชื้อเท่านั้น”

21จากนั้นโมเสสเชิญผู้อาวุโสของอิสราเอลมาทั้งหมดและบอกคนเหล่านั้นว่า “จงไปคัดเลือกลูกแกะมาสำหรับครอบครัวของท่านและฆ่าแกะปัสกานั้น

22จงเอากิ่งหุสบกำหนึ่งจุ่มลงในเลือดลูกแกะที่รองไว้ในอ่าง แล้วทาขอบด้านบนและวงกบทั้งสองด้านของประตู อย่าให้ใครออกไปนอกประตูบ้านจนถึงรุ่งเช้า

23เมื่อพระยาห์เวห์ไปทั่วดินแดนเพื่อประหารชาวอียิปต์ พระองค์จะเห็นเลือดที่ขอบด้านบนและวงกบประตูทั้งสองด้าน พระองค์จะผ่านประตูนั้นไป และจะไม่อนุญาตให้เพชฌฆาตเข้าไปประหารพวกท่านในบ้าน

24จงปฏิบัติตามคำสั่งเหล่านี้โดยถือเป็นข้อปฏิบัติถาวรสำหรับท่านและลูกหลานของท่าน

25เมื่อพวกท่านเข้าสู่ดินแดนซึ่งพระยาห์เวห์จะให้แก่ท่านตามสัญญาแล้ว จงถือปฏิบัติพิธีนี้

26และเมื่อลูกหลานของท่านถามว่า ‘พิธีนี้มีความหมายอย่างไรสำหรับท่าน’

27จงบอกพวกเขาว่า ‘เป็นการถวายปัสกาแด่พระยาห์เวห์ผู้ผ่านบ้านของชาวอิสราเอลในอียิปต์ไป เมื่อพระองค์ประหารชาวอียิปต์และละเว้นบ้านของพวกเรา’ ” แล้วประชาชนต่างกราบลงนมัสการ

28ชาวอิสราเอลได้ทำตามที่พระยาห์เวห์สั่งโมเสสกับอาโรนทุกประการ

29เที่ยงคืนวันนั้นพระยาห์เวห์ประหารลูกชายหัวปีทั้งหมดในอียิปต์ ตั้งแต่ลูกหัวปีของฟาโรห์ผู้นั่งบนบัลลังก์ลงมาจนถึงลูกหัวปีของนักโทษในคุก ตลอดจนลูกหัวปีของสัตว์ทั้งหลายด้วย

30ฟาโรห์และข้าราชการตลอดจนชาวอียิปต์ทั้งปวงตื่นขึ้นมากลางดึก ร้องไห้คร่ำครวญดังระงมไปทั่วอียิปต์เพราะทุกบ้านมีคนตาย

31ฟาโรห์สั่งให้ตามตัวโมเสสกับอาโรนมากลางดึกและพูดว่า “ไป! เจ้ากับพวกอิสราเอล! จงไปให้พ้นพวกเรา จงไปนมัสการพระยาห์เวห์ตามที่เจ้าขอไว้

32เอาฝูงสัตว์ไปอย่างที่ว่าไว้และอวยพรเราด้วย”

33ชาวอียิปต์ต่างเร่งประชาชนชาวอิสราเอลให้รีบออกไปจากประเทศ พวกเขาพูดว่า “ไม่เช่นนั้น เราจะตายกันหมด!”

34ชาวอิสราเอลเอาแป้งดิบที่ผสมเสร็จแล้วแต่ยังไม่ใส่ยีสต์และเอารางนวดแป้งห่อผ้าแบกไปด้วย

35พวกเขาทำตามที่โมเสสบอก และขอเครื่องเงินเครื่องทองและเสื้อผ้าจากชาวอียิปต์

36พระยาห์เวห์ทำให้ชาวอียิปต์เมตตายกข้าวของให้ชาวอิสราเอลตามที่เขาขอ พวกเขาจึงริบสมบัติจากชาวอียิปต์ไปด้วยวิธีนี้

37คืนนั้นชาวอิสราเอลราวหกแสนคน ไม่นับผู้หญิงและเด็ก เดินเท้าออกจากเมืองราเมเสสไปยังเมืองสุคคท

38มีชนชาติอื่นๆ มากมายร่วมเดินทางและมีฝูงสัตว์จำนวนมากไปกับพวกเขาด้วย

39ชาวอิสราเอลเอาแป้งดิบที่นำมาจากอียิปต์มาปิ้งขนมปังไร้เชื้อ ที่แป้งไม่ใส่ยีสต์เพราะพวกเขาถูกขับออกจากอียิปต์ จึงไม่มีเวลาเตรียมอาหารสำหรับตนเอง

40ชาวอิสราเอลอาศัยอยู่ในอียิปต์ 430 ปี

41วันสุดท้ายของ 430 ปีนั้น ประชาชนของพระยาห์เวห์ทุกหมู่เหล่าก็ออกจากดินแดนอียิปต์

42เพราะว่าในค่ำคืนนั้นพระยาห์เวห์ได้เฝ้าระวังเพื่อนำพวกเขาออกจากอียิปต์ ดังนั้นในคืนวันนี้ชาวอิสราเอลทั้งปวงจะเฝ้าระวังอยู่ตลอดคืน เพื่อถวายเกียรติแด่พระยาห์เวห์ชั่วลูกชั่วหลานสืบไป

43พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสและอาโรนว่า “กฎระเบียบของพิธีปัสกามีดังนี้คือ ห้ามคนต่างชาติกินปัสกา

44แต่ทาสที่เจ้าซื้อมาและเข้าสุหนัตแล้วกินได้

45ส่วนลูกจ้างหรือผู้มาอาศัยชั่วคราวห้ามกิน

46จงกินปัสกาอยู่ในบ้าน อย่ายกออกไปนอกบ้าน และอย่าหักกระดูกของมันแม้แต่ข้อเดียว

47ชุมชนอิสราเอลทั้งหมดจะต้องฉลองพิธีนี้

48สำหรับคนต่างชาติที่อาศัยอยู่ในหมู่พวกเจ้า หากต้องการเข้าร่วมปัสกาของพระยาห์เวห์ ผู้ชายทุกคนในครัวเรือนของเขาต้องเข้าสุหนัต แล้วจึงเข้าร่วมพิธีได้เหมือนคนอิสราเอลโดยกำเนิด ชายที่ไม่เข้าสุหนัตห้ามกินปัสกา

49ใช้กฎข้อนี้ทั้งกับคนอิสราเอลโดยกำเนิดและกับคนต่างชาติซึ่งอาศัยอยู่ในหมู่พวกเจ้า”

50ชาวอิสราเอลทั้งปวงก็ปฏิบัติตามที่พระยาห์เวห์สั่งโมเสสกับอาโรนไว้

51และในวันนั้นเองพระยาห์เวห์ก็นำชาวอิสราเอลออกจากดินแดนอียิปต์เป็นหมู่เหล่า