bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
/
Exodus 32
Exodus 32
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
← Chapter 31
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 33 →
1
เมื่อพวกประชาชนเห็นว่าโมเสสล่าช้าไม่กลับลงมาจากภูเขา จึงพากันไปหาอาโรนและกล่าวว่า “มาเถิด ช่วยสร้างเทพเจ้า ผู้ที่จะนำหน้าพวกเราไป เพราะเราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับโมเสสผู้ที่พาเราออกมาจากอียิปต์”
2
อาโรนตอบพวกเขาว่า “ถอดตุ้มหูทองคำซึ่งภรรยา ลูกชาย และลูกสาวของพวกท่านสวมอยู่มาให้ข้าพเจ้า”
3
ดังนั้นประชาชนทั้งปวงจึงนำตุ้มหูมามอบให้อาโรน
4
เขาเอาสิ่งที่ประชาชนให้มาสร้างรูปเคารพ และใช้เครื่องมือหล่อเป็นรูปลูกวัวตัวหนึ่ง แล้วประชาชนพูดว่า “คนอิสราเอล เหล่านี้คือเทพเจ้าของท่าน ผู้นำท่านออกมาจากอียิปต์”
5
เมื่ออาโรนเห็นเช่นนั้น จึงก่อแท่นบูชาขึ้นต่อหน้ารูปลูกวัวและประกาศว่า “วันพรุ่งนี้จะมีงานเลี้ยงแด่พระยาห์เวห์”
6
ดังนั้นวันรุ่งขึ้น ประชาชนจึงตื่นตั้งแต่เช้าตรู่มาถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัว เครื่องบูชาแห่งมิตรภาพ แล้วนั่งล้อมวงกินดื่มและลุกขึ้นรื่นเริงในงานเลี้ยง
7
แล้วพระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “ลงไปเถิด เพราะประชาชนที่เจ้าพาออกมาจากอียิปต์เสื่อมทรามไปแล้ว
8
พวกเขาละทิ้งคำบัญชาของเราอย่างรวดเร็วและหล่อรูปเคารพเป็นลูกวัวขึ้นมากราบไหว้และถวายเครื่องบูชา แล้วพูดกันว่า ‘คนอิสราเอล เหล่านี้คือเทพเจ้าของท่านผู้นำท่านออกมาจากอียิปต์’ ”
9
พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “เราเห็นแล้วว่าคนเหล่านี้ดื้อด้านจริงๆ
10
บัดนี้อย่าห้ามเรา ความโกรธของเราจะได้เผาผลาญพวกเขา และเราจะทำลายพวกเขา จากนั้นเราจะทำให้เจ้าเป็นชนชาติยิ่งใหญ่”
11
แต่โมเสสแสวงหาความโปรดปรานจากพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขา โมเสสพูดว่า “พระยาห์เวห์เหตุใดความโกรธของพระองค์จึงควรเผาผลาญประชาชน ผู้ซึ่งพระองค์พาออกมาจากอียิปต์ด้วยฤทธิ์เดชอันยิ่งใหญ่และด้วยมืออันมีฤทธิ์
12
เหตุใดจะให้ชาวอียิปต์พูดได้ว่า ‘พระองค์จงใจล่อพวกเขาออกมาเพื่อฆ่าทิ้งที่ภูเขา และทำลายล้างให้สิ้นจากแผ่นดินโลก’ ขอระงับความโกรธอันร้ายแรง ขอยกโทษและไม่นำภัยพิบัติมายังประชาชนของพระองค์
13
ขอระลึกถึงอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอลผู้รับใช้ของพระองค์ ซึ่งพระองค์ปฏิญาณไว้กับเขาเหล่านั้นโดยอ้างพระองค์เองว่า ‘เราจะทวีเชื้อสายของเจ้าให้มากมายดั่งดวงดาวบนท้องฟ้า และเราจะยกดินแดนทั้งหมดนี้ที่เราสัญญาไว้ให้ลูกหลานของเจ้าครอบครองตลอดไป’ ”
14
พระยาห์เวห์จึงยกโทษและไม่นำภัยพิบัติมายังประชาชนของพระองค์ตามที่เตือนภัยไว้
15
โมเสสลงมาจากภูเขา และนำแผ่นศิลาสองแผ่นซึ่งจารึกพันธสัญญาไว้ทั้งสองด้าน คือด้านหน้าและด้านหลังมาด้วย
16
แผ่นศิลาเหล่านี้เป็นผลงานของพระเจ้า ข้อเขียนบนแผ่นศิลาก็เป็นลายมือของพระเจ้าที่จารึกไว้
17
เมื่อโยชูวาได้ยินเสียงคนข้างล่างโห่ร้องอึกทึกก็เอ่ยกับโมเสสว่า “มีเสียงคนกำลังรบกันอยู่ในค่ายพัก”
18
โมเสสตอบว่า “นั่นไม่ใช่เสียงของคนชนะ ไม่ใช่เสียงของคนแพ้ แต่ที่เราได้ยินนั้นเป็นเสียงร้องรำทำเพลง”
19
เมื่อลงมาใกล้ค่ายพัก โมเสสมองเห็นรูปลูกวัวและคนเต้นรำ โทสะของเขาก็พลุ่งขึ้นจึงทุ่มแผ่นศิลาจารึกลงกับพื้นจนแตกเป็นเสี่ยงๆ อยู่ที่เชิงเขานั้น
20
และเขาเอารูปลูกวัวนั้นมาเผาไฟ แล้วบดเป็นผงโรยลงน้ำและบังคับให้ชาวอิสราเอลดื่ม
21
โมเสสถามอาโรนว่า “คนพวกนี้ทำอะไรท่านหรือ ท่านจึงนำพวกเขาเข้าสู่บาปที่ร้ายแรงถึงเพียงนี้”
22
อาโรนตอบว่า “เจ้านายของข้าพเจ้า อย่าเพิ่งโมโหเลย ท่านก็รู้จักคนพวกนี้ดีว่าเขาโน้มเอียงไปทางชั่วแค่ไหน
23
พวกเขากล่าวกับข้าพเจ้าว่า ‘ช่วยสร้างเทพเจ้าผู้ที่จะนำหน้าพวกเราไป เพราะเราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับโมเสสผู้ที่พาเราออกมาจากอียิปต์’
24
ข้าพเจ้าจึงบอกพวกเขาว่า ‘ใครมีเครื่องทองก็จงถอดออกมา’ พวกเขาก็เอาทองมาให้ และข้าพเจ้าโยนทองลงไปในไฟก็ได้ออกมาเป็นลูกวัวนี่แหละ!”
25
เมื่อโมเสสเห็นว่าประชาชนเตลิดไป และอาโรนก็ไม่ห้ามปราม พวกเขาจึงเป็นที่น่าหัวเราะเยาะสำหรับศัตรู
26
ดังนั้นโมเสสจึงไปยืนตรงทางเข้าค่ายและกล่าวว่า “ทุกคนที่อยู่ฝ่ายพระยาห์เวห์จงมาหาเรา” แล้วคนเลวีทั้งหมดก็มา
27
แล้วเขากล่าวกับคนเหล่านั้นว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลกล่าวว่า ‘แต่ละคนจงถือดาบตะลุยไปทั่วค่าย จงฆ่าพี่น้อง เพื่อน และเพื่อนบ้านของตน’ ”
28
พวกเลวีก็ปฏิบัติตามที่โมเสสสั่ง และในวันนั้นมีประชาชนตายสามพันคน
29
โมเสสจึงกล่าวว่า “ในวันนี้พวกท่านได้แยกตัวเองออกมาเพื่อพระยาห์เวห์เพราะท่านได้ต่อสู้กับลูกและพี่น้องของตัวเอง พระองค์อวยพรพวกท่านในวันนี้”
30
วันรุ่งขึ้นโมเสสกล่าวกับพวกประชาชนว่า “ท่านได้ทำบาปอย่างใหญ่หลวง แต่บัดนี้เราจะขึ้นไปพบพระยาห์เวห์เผื่อจะขอการลบบาปให้ท่านได้”
31
โมเสสจึงกลับไปพบพระยาห์เวห์และกล่าวว่า “พวกคนเหล่านี้ทำบาปร้ายแรงอะไรเช่นนี้! พวกเขาได้สร้างรูปเคารพทองคำ
32
แต่เวลานี้ขอพระองค์ยกโทษบาปของพวกเขา หาไม่แล้วขอลบข้าพเจ้าออกจากหนังสือที่พระองค์เขียนไว้”
33
พระยาห์เวห์ตอบโมเสสว่า “ใครก็ตามที่ทำบาปต่อเรา เราจะลบออกจากหนังสือของเรา
34
บัดนี้จงไปเถิด นำพวกประชาชนนี้ไปยังสถานที่ซึ่งเราบอกเจ้าไว้ และทูตของเราจะนำหน้าพวกเจ้าไป อย่างไรก็ตามเมื่อถึงเวลา เราจะลงโทษคนเหล่านี้เพราะบาปของพวกเขา”
35
แล้วพระยาห์เวห์ก็โจมตีประชาชนด้วยภัยพิบัติ เพราะสิ่งที่พวกเขาได้กระทำกับรูปลูกวัวที่อาโรนสร้างขึ้นมา
← Chapter 31
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 33 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40