2 Corinthians 10

Thai Tok

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1เปาโล พิสูจน์ ถึง ความ เป็น อัครสาวก ของ ตัว เอง อีก ครั้ง บัดนี้ ข้าพเจ้า เปาโล ขอ วิงวอน ต่อ ท่าน เป็น ส่วนตัว โดย เห็นแก่ ความ อ่อน สุภาพ และ พระทัย กรุณา ของ พระ คริสต์ ข้าพเจ้า ผู้ ซึ่ง ท่าน ว่า เป็น คน สุภาพ ถ่อม ตน เมื่อ อยู่ กับ ท่าน ทั้งหลาย แต่ เมื่อ อยู่ ต่างหาก ก็ เป็น คน ใจ กล้า ต่อ ท่าน ทั้งหลาย

2คือ ข้าพเจ้า ขอร้อง ท่าน ว่า เมื่อ ข้าพเจ้า มา อยู่ กับ ท่าน อย่า ให้ ข้าพเจ้า ต้อง แสดง ความ กล้า หาญ ด้วย ความ แน่ใจ อย่าง ที่ ข้าพเจ้า คิด สำแดง ต่อ บาง คน ที่ นึกเห็น ว่า เรา ยัง ดำเนิน ตาม เนื้อ หนัง นั้น

3เพราะว่า ถึง แม้ เรา ยัง ดำเนิน อยู่ ใน เนื้อ หนัง ก็ จริง แต่ เรา ก็ ไม่ ได้ สู้ รบ ตาม ฝ่าย เนื้อ หนัง

4( เพราะว่า ศาสตรา วุธแห่ง การ สงคราม ของ เรา ไม่ เป็น ฝ่าย เนื้อ หนัง แต่ มี อานุภาพ อัน ยิ่ง ใหญ่ จาก พระเจ้า ที่ จะ ทลาย ป้อม อัน แข็งแกร่ง ลง ได้ )

5คือ ทำลาย ความ คิด และ ทิฐิ มานะ ทุก ประการ ที่ ตั้งตัว ขึ้น ขัดขวาง ความ รู้ ของ พระเจ้า และ น้อมนำ ความ คิด ทุก ประการ ให้ เข้า อยู่ ใต้ บังคับ จนถึง เชื่อฟัง พระ คริสต์

6และ พร้อม ที่ จะ แก้แค้น การ ไม่ เชื่อฟัง ทุก อย่าง ใน เมื่อ ความ เชื่อฟัง ของ ท่าน ทั้งหลาย จะ สำเร็จ

7ท่าน แล ดู สิ่ง ที่ ปรากฏ ภายนอก หรือ ถ้า ผู้ ใด มั่นใจ ว่า ตน เป็น คน ของ พระ คริสต์ ก็ ให้ ผู้ นั้น คำนึง ถึง ตน เอง อีก ว่า เมื่อ เขา เป็น คน ของ พระ คริสต์ เรา ก็ เป็น คน ของ พระ คริสต์ เหมือน กัน

8ถึง แม้ ข้าพเจ้า จะ โอ้อวด มาก ไป สัก หน่อย ใน เรื่อง อำนาจ ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ประทาน ให้ ไว้ เพื่อ สร้าง ท่าน มิ ใช่ เพื่อ ทำลาย ท่าน ข้าพเจ้า ก็ จะ ไม่ ละอาย

9เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ ไม่ คิดเห็น ว่า ข้าพเจ้า อยาก ให้ท่า น กลัว เพราะ จดหมาย ของ ข้าพเจ้า

10เพราะ มี บาง คน พูด ว่า " จดหมาย ของ เปา โลนั้น มี น้ำหนัก และ มี อำนาจ มาก ก็ จริง แต่ว่า ตัว เขา ดู อ่อน กำลัง และ คำ พูด ของ เขา ก็ ใช้ ไม่ ได้ "

11จง ให้ คน เหล่า นั้น เข้าใจ อย่าง นี้ ว่า เมื่อ เรา ไม่ อยู่ เรา พูด ไว้ ใน จดหมาย ของ เรา ว่า อย่างไร เมื่อ เรา มา แล้ว เรา ก็ จะ กระทำ อย่าง นั้น ด้วย

12เรา ไม่ ต้องการ ที่ จะ จัด อันดับ หรือ เปรียบเทียบ ตัว เรา เอง กับ บาง คน ที่ ยกย่อง ตัว เอง แต่ เมื่อ เขา เอา ตัว ของ เขา เป็น เครื่อง วัด กันและกัน และ เอา ตัว เปรียบเทียบ กันและกัน เขา ก็ เป็น คน ขาด ปัญญา

13ฝ่าย เรา จะ ไม่ โอ้อวด ใน สิ่ง ใด เกิน ขอบเขต แต่ว่า จะ อวด ใน ขอบเขต ที่ พระเจ้า ทรง จัด ไว้ ให้ เรา และ พวก ท่าน ก็ อยู่ ใน ขอบเขต นั้น

14การ ที่มา ถึง ท่าน นั้น มิ ใช่ โดย การ ล่วง ขอบเขต อัน ควร เรา มา จนถึง ท่าน ทั้งหลาย เพื่อ ประกาศ ข่าว ประเสริฐ ของ พระ คริสต์

15เรา มิได้ โอ้อวด เกิน ขอบเขต ไม่ ได้ อวด ใน การ งาน ที่ คน อื่น ได้ กระทำ แต่ เรา หวัง ใจ ว่า เมื่อ ความ เชื่อ ของ ท่าน จำเริญ มาก ขึ้น แล้ว ท่าน จะ ช่วย เรา ให้ ขยาย เขต กว้างขวาง ออก ไป อีก เป็นอันมาก ตาม ขนาด ของ เรา

16เพื่อ เรา จะ ได้ ประกาศ ข่าว ประเสริฐ ใน เขต ที่ อยู่ นอก ท้องถิ่น ของ พวก ท่าน โดย ไม่ โอ้อวด เรื่อง การ งาน ที่ คน อื่น ได้ ทำ ไว้ พร้อม แล้ว นั้น

17ถ้า ผู้ ใด จะ อวด ก็ จง อวด องค์ พระผู้เป็นเจ้า

18เพราะ คน ที่ ยกย่อง ตัว เอง ไม่ เป็น ที่ นับถือ ของ ผู้ ใด คน ที่ น่า นับถือ นั้น คือ คน ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ยกย่อง

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →