2 Corinthians 12

Thai Tok

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1เปา โลได้รับ การ สำแดง อัน ยิ่ง ใหญ่ ข้าพเจ้า จำ จะ ต้อง อวด ถึง แม้ จะ ไม่ มี ประโยชน์ อะไร แต่ ข้าพเจ้า จะ เล่า ต่อ ไป ถึง นิมิต และ การ สำแดง ต่างๆ ซึ่ง มา จาก องค์ พระผู้เป็นเจ้า

2สิบ สี่ ปี มา แล้ว ข้าพเจ้า ได้ รู้จัก ชาย คน หนึ่ง ใน พระ คริสต์ เขา ถูก รับ ขึ้น ไป ยัง สวรรค์ ชั้น ที่ สาม ( แต่ จะ ไป ทั้ง กาย ข้าพเจ้า ไม่ ทราบ หรือ ไป โดย ไม่ มี กาย ข้าพเจ้า ไม่ ทราบ พระเจ้า ทรง ทราบ )

3ข้าพเจ้า รู้จัก ชาย ผู้ นั้น ( แต่ จะ ไป ทั้ง กาย หรือ ไม่ มี กาย ข้าพเจ้า ไม่ ทราบ พระเจ้า ทรง ทราบ )

4คือ ว่า คน นั้น ถูก รับ ขึ้น ไป ยัง เมือง บรม สุข เกษม และ ได้ยิน วาจา ซึ่ง จะ พูด เป็น คำ ไม่ ได้ และ มนุษย์ จะ พูด ออก มา ก็ ต้อง ห้าม

5สำหรับ ชาย นั้น ข้าพเจ้า อวด ได้ แต่ สำหรับ ตัว ข้าพเจ้า เอง ข้าพเจ้า จะ ไม่ อวด เลย นอกจาก จะ อวด ถึง เรื่อง การ อ่อนแอ ของ ข้าพเจ้า

6เพราะ ถึง แม้ ว่า ข้าพเจ้า อยาก จะ อวด ข้าพเจ้า ก็ ไม่ ใช่ คน เขลา เพราะ ข้าพเจ้า พูด ตาม ความ จริง แต่ ข้าพเจ้า ระงับ ไว้ ก็ เพราะ เกรง ว่า บาง คน จะ ยก ข้าพเจ้า เกิน กว่า ที่ เขา ได้ เห็น และ ได้ ฟัง เกี่ยว กับ ข้าพเจ้า

7หนามใหญ่ ใน เนื้อ ของ เปา โลและ เพื่อ ไม่ ให้ ข้าพเจ้า ยก ตัว จน เกินไป เนื่องจาก ที่ ได้ เห็น การ สำแดง มากมาย นั้น ก็ ทรง ให้ มี หนาม ใน เนื้อ ของ ข้าพเจ้า หนาม นั้น เป็น ทูต ของ ซา ตาน คอย ทุบตี ข้าพเจ้า เพื่อ ไม่ ให้ ข้าพเจ้า ยก ตัว เกินไป

8เรื่อง หนาม นั้น ข้าพเจ้า วิงวอน องค์ พระผู้เป็นเจ้า ถึง สาม ครั้ง เพื่อ ขอ ให้ มัน หลุด ไป จาก ข้าพเจ้า

9แต่ พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า " พระ คุณ ของ เรา ก็ มี พอ สำหรับ เจ้า แล้ว เพราะ ความ อ่อนแอ มี ที่ไหน เดช ของ เรา ก็ มี ฤทธิ์ ขึ้น เต็ม ขนาด ที่ นั่น " เหตุ ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง ยินดี โอ้อวด ใน บรรดา ความ อ่อนแอ ของ ข้าพเจ้า เพื่อ ฤทธิ์ เดช ของ พระ คริสต์ จะ ได้ อยู่ ใน ข้าพเจ้า

10เหตุ ฉะนั้น เพราะ เห็นแก่ พระ คริสต์ ข้าพเจ้า จึง ชื่น ใจ ใน ความ อ่อนแอ ของ ข้าพเจ้า ใน การ ถูก ว่ากล่าว ต่างๆ ใน การ ขัดสน ใน การ ถูก ข่มเหง ใน การ ยาก ลำบาก เพราะว่า ข้าพเจ้า อ่อนแอ เมื่อ ใด ข้าพเจ้า ก็ จะ แข็งแรง มาก เมื่อนั้น

11ใน การ อวด นั้น ข้าพเจ้า ก็ เป็น คน เขลา ไป แล้ว ซี ท่าน บังคับ ข้าพเจ้า ให้ เป็น เพราะว่า สมควร แล้ว ที่ ท่าน จะ ยกย่อง ข้าพเจ้า เพราะว่า ข้าพเจ้า ไม่ ด้อย กว่า อัครสาวก ชั้น ผู้ใหญ่ เหล่า นั้นแต่ ประการ ใด เลย ถึง แม้ ข้าพเจ้า จะ ไม่ วิเศษ อะไร เลย ก็ จริง

12แท้จริง หมาย สำคัญ ต่างๆ ของ อัครสาวก ก็ได้ สำแดง ให้ ประจักษ์ แจ้ง ใน หมู่ พวก ท่าน แล้ว ด้วย บรรดา ความ เพียร โดย หมาย สำคัญ โดย การ มหัศจรรย์ และ โดย การ อิทธิฤทธิ์

13เพราะว่า พวก ท่าน เสียเปรียบ ค ริ สต จักร อื่นๆ ใน ข้อ ใด เล่า เว้น ไว้ ใน ข้อ นี้ คือ ที่ ข้าพเจ้า ไม่ ได้ เป็น ภาระ แก่ พวก ท่าน การ ผิด นั้น ขอ ท่าน ให้อภัย แก่ ข้าพเจ้า เถิด

14ดูเถิด ข้าพเจ้า เตรียมพร้อม ที่ จะ มา เยี่ยม พวก ท่าน เป็น ครั้ง ที่ สาม และ ข้าพเจ้า จะ ไม่ เป็น ภาระ แก่ พวก ท่าน เพราะว่า ข้าพเจ้า ไม่ ต้องการ สิ่ง ใด จาก ท่าน แต่ ต้องการ ตัว ท่าน เพราะว่า ที่ ลูก จะ สะสม ไว้ สำหรับ พ่อ แม่ ก็ ไม่ สมควร แต่ พ่อ แม่ ควร สะสม ไว้ สำหรับ ลูก

15และ ข้าพเจ้า มีค วาม ยินดี ที่ จะ เสีย และ สละ แรง หมด เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย แม้ ว่า ข้าพเจ้า รัก ท่าน มาก ขึ้น ๆ ท่าน กลับ รัก ข้าพเจ้า น้อย ลง

16ถึง แม้ เป็น เช่น นั้น ข้าพเจ้า ก็ มิได้ เป็น ภาระ แก่ พวก ท่าน แต่ เหมือน เป็น ผู้ ชาญ ฉลาด ข้าพเจ้า ใช้ อุบาย ดัก จับ ท่าน

17ข้าพเจ้า ได้ ผล ประโยชน์ อะไร จาก พวก ท่าน ใน การ ที่ ส่ง คน เหล่า นั้น ไป เยี่ยม พวก ท่าน หรือ

18ข้าพเจ้า ขอ ให้ ทิตัส ไป และ พี่น้อง อีก คน หนึ่ง ไป ด้วย ทิตัส ได้ ผล ประโยชน์ จาก พวก ท่าน บ้าง หรือ เรา ทั้ง สอง มิได้ ดำเนิน การ ด้วย น้ำใจ อย่าง เดียวกัน หรือ เรา มิได้ เดิน ตาม รอย เดียวกัน หรือ

19เปา โลปรารถ นา ให้ ชาว โค ริน ธ์กลับ ใจ ท่าน ทั้งหลาย ยัง คิด ว่า เรา กำลัง กล่าว แก้ตัว ต่อ ท่าน อีก หรือ ที่จริง เรา พูด ใน พระ คริสต์ ดัง เรา อยู่ ต่อ พระ พักตร์ พระเจ้า และ ท่าน ที่รัก สิ่ง สารพัด ที่ เรา ได้ กระทำ นั้น เรา กระทำ เพื่อ ท่าน จะ จำเริญ ขึ้น

20เพราะว่า ข้าพเจ้า เกรง ว่า เมื่อ ข้าพเจ้า มา ถึง ข้าพเจ้า อาจ จะ ไม่ เห็น พวก ท่าน เป็น เหมือน อย่าง ที่ ข้าพเจ้า อยาก เห็น และ ท่าน จะ ไม่ เห็น ข้าพเจ้า เหมือน อย่าง ที่ ท่าน อยาก เห็น คือ เกรง ว่า ไม่ เหตุ ใด ก็ เหตุ หนึ่ง จะ มี การ วิวาท กัน ริษยา กัน โกรธ กัน มักใหญ่ ใฝ่สูง นินทา กัน ซุบซิบ ส่อเสียด กัน จองหอง พอง ตัว และ เกะกะ วุ่นวาย กัน

21ข้าพเจ้า เกรง ว่า เมื่อ ข้าพเจ้า กลับ มา พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า จะ ทรง ให้ ข้าพเจ้า ต่ำต้อย ใน หมู่ พวก ท่าน และ ข้าพเจ้า จะ ต้อง เศร้า ใจ เพราะ เหตุ หลาย คน ที่ ได้ ทำ ผิด มา ก่อน แล้ว และ มิได้ กลับ ใจ ทิ้ง การ โสโครก การ ผิด ประเวณี และ การ ลามก ซึ่ง เขา ได้ กระทำ อยู่ นั้น

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →