2 Corinthians 11

Thai Tok

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1ข้าพเจ้า อยาก จะ ขอ ให้ท่า นท น ฟัง ความ เขลา ของ ข้าพเจ้า สัก หน่อย หนึ่ง และ ให้ ทน กับ ข้าพเจ้า จริงๆ

2เพราะว่า ข้าพเจ้า หวงแหน ท่าน อย่าง ที่ พระเจ้า ทรง หวงแหน เพราะว่า ข้าพเจ้า ได้ หมั้น พวก ท่าน ไว้ สำหรับ สามี ผู้ เดียว เพื่อ ถวาย พวก ท่าน ให้ แก่ พระ คริสต์ เป็น พรหมจารี บริสุทธิ์

3แต่ ข้าพเจ้า เกรง ว่า งู นั้น ได้ ล่อลวง นาง เอ วา ด้วย อุบาย ของ มัน ฉันใด จิตใจ ของ ท่าน ก็ จะ ถูก ล่อลวง ให้ หลง ไป จาก ความ บริสุทธิ์ ซึ่ง มี อยู่ ใน พระ คริสต์ โดย วิธี หนึ่ง วิธี ใด ฉันนั้น

4เพราะว่า ถ้า คน ใด จะ มา เทศนา สั่งสอน ถึง พระ เยซู อีก องค์ หนึ่ง ซึ่ง แตก ต่าง กับ ที่ เรา ได้ เทศนา สั่งสอน นั้น หรือ ถ้า ท่าน จะ รับ วิญญาณ อื่น ซึ่ง แตก ต่าง กับ ที่ ท่าน ได้ รับ แต่ ก่อน หรือ รับ ข่าว ประเสริฐ อื่น ซึ่ง แตก ต่าง กับ ที่ ท่าน ได้ รับ ไว้ แล้ว แหม ท่าน ทั้งหลาย ช่าง อดทน สนใจ ฟัง เขา เสีย จริงๆ

5เพราะ ข้าพเจ้า คิด ว่า ข้าพเจ้า ไม่ ด้อย กว่า อัครสาวก ชั้น ผู้ใหญ่ เหล่า นั้น แม้แต่ น้อย เลย

6แม้ ว่า ข้าพเจ้า พูด ไม่ เก่ง แต่ ข้าพเจ้า ก็ ยัง มีค วาม รู้ ที่จริง เรา ก็ได้ แสดง ข้อ นี้ ให้ ประจักษ์ แก่ พวก ท่าน ใน กิจการ ทุก สิ่ง แล้ว

7ข้าพเจ้า ได้ กระทำ ผิด หรือ ใน การ ที่ ข้าพเจ้า ได้ ถ่อม ใจ ลง เพื่อ ยก ชู ท่าน ขึ้น เพราะ ข้าพเจ้า ได้ ประกาศ ข่าว ประเสริฐ ของ พระเจ้า แก่ พวก ท่าน โดย ไม่ ได้คิด ค่า หรือ

8ข้าพเจ้า ได้ ปล้น ค ริ สต จักร อื่น ด้วย การ รับ เงิน บำรุง จาก เขา เพื่อ จะ ได้ ปรนนิบัติ พวก ท่าน

9และ เมื่อ ข้าพเจ้า อยู่ กับ พวก ท่าน และ กำลัง ขาดแคลน นั้น ข้าพเจ้า ก็ มิได้ เป็น ภาระ แก่ ผู้ ใด เพราะว่า พี่น้อง ที่มา จาก แคว้น มา ซิ โด เนียได้เจือจาน ให้ พอ แก่ ความ ต้องการ ของ ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า ระวัง ตัว ไม่ ให้ เป็น ภาระ แก่ พวก ท่าน ใน ทาง หนึ่ง ทาง ใด ทุก ประการ และ ข้าพเจ้า จะ ระวัง ตัว เช่น นั้น ต่อ ไป

10ความ จริง ของ พระ คริสต์ มี อยู่ ใน ข้าพเจ้า แน่ ฉันใด จึง ไม่ มี ผู้ ใด ใน เขต แคว้น อา คา ยา สามารถ ที่ จะ ห้าม ข้าพเจ้า ไม่ ให้ อวด เรื่อง นี้ ได้ ฉันนั้น

11เพราะ เหตุ ใด เพราะ ข้าพเจ้า ไม่ รัก พวก ท่าน หรือ พระเจ้า ทรง ทราบ ดี ว่า ข้าพเจ้า รัก พวก ท่าน

12แต่ สิ่ง ที่ ข้าพเจ้า กระทำ นั้น ข้าพเจ้า จะ กระทำ ต่อ ไป เพื่อ ข้าพเจ้า จะ ตัด โอกาส คน เหล่า นั้น ที่ คอย หา โอกาส เพื่อ ว่า เมื่อ เขา โอ้อวด นั้น เขา จะ ได้ ปรากฏ ว่า มี สภาพ เหมือนกับ เรา

13ซา ตาน ปลอม เป็น " ทูต สวรรค์ แห่ง ความ สว่าง " เพราะ คน อย่าง นั้น เป็น อัครสาวก เทียม เป็น คน งาน ที่ หลอกลวง ปลอม ตัว เป็น อัครสาวก ของ พระ คริสต์

14การก ระ ทำ เช่น นั้น ไม่ แปลก ประหลาด เลย ถึง ซา ตาน เอง ก็ ยัง ปลอม ตัว เป็น ทูต สวรรค์ แห่ง ความ สว่าง ได้

15เหตุ ฉะนั้น จึง ไม่ เป็นการ แปลก อะไร ที่ ผู้ รับ ใช้ ของ ซา ตาน จะ ปลอม ตัว เป็น ผู้ รับ ใช้ ของ ความชอบ ธรรม ท้าย ที่สุด ของ เขา จะ เป็น ไป ตาม การก ระ ทำ ของ เขา

16การ เผชิญภัย และ การ ทน ทุกข์ ของ เปา โลข้าพ เจ้า ขอก ล่า ว ซ้ำ อีก ว่า อย่า ให้ ใคร เห็น ไป ว่า ข้าพเจ้า เป็น คน เขลา แต่ ถ้า มี ก็ ให้ เขา ต้อนรับ ข้าพเจ้า อย่าง ต้อนรับ คน เขลา เถิด เพื่อ ข้าพเจ้า จะ ได้ อวด ตัว เอง ได้ บ้าง

17การ ที่ ข้าพเจ้า พูด อย่าง นั้น ข้าพเจ้า มิได้ พูด ตาม อย่าง องค์ พระผู้เป็นเจ้า แต่ พูด อย่าง คน เขลา ด้วย ไว้ใจ ตัว ใน การ อวด นั้น

18เพราะ เมื่อ เห็น ว่า หลาย คน เคย อวด ตาม เนื้อ หนัง ข้าพเจ้า ก็ จะ อวด บ้าง

19เพราะว่า การ ที่ ท่าน ทน ฟัง คน เขลา พูด ด้วย ความ ยินดี นั้น น่า จะ เป็น เพราะ ท่าน ช่าง ฉลาด เสีย นี่ กระไร

20เพราะ ท่าน ทน เอา ถ้า มี ผู้ นำ ท่าน ไป เป็น ทาส ถ้า มี ผู้ ล้างผลาญ ท่าน ถ้า มี ผู้ มา ยึด ของ ของ ท่าน ไป ถ้า มี ผู้ ยก ตัว เอง เป็น ใหญ่ ถ้า มี ผู้ ตบ หน้า ท่าน

21ข้าพเจ้า ต้อง พูด ด้วย ความ ละอาย ว่า ดูเหมือน เรา อ่อนแอ เกินไป ใน เรื่อง นี้ ไม่ ว่า ใคร กล้า อวด ใน เรื่อง ใด ( ข้าพเจ้า พูด อย่าง คน เขลา ) ข้าพเจ้า ก็ กล้า อวด เรื่อง นั้น เหมือน กัน

22เขา เป็น ชาติ ฮีบรู หรือ ข้าพเจ้า ก็ เป็น เหมือน กัน เขา เป็น ชน ชาติ อิส รา เอ ลหรือ ข้าพเจ้า ก็ เป็น เหมือน กัน เขา เป็น เชื้อสาย ของ อับ รา ฮัมหรือ ข้าพเจ้า ก็ เป็น เหมือน กัน

23เขา เป็น ผู้ รับ ใช้ ของ พระ คริสต์ หรือ ข้าพเจ้า เป็น ดี กว่า เขา เสีย อีก ( ข้าพเจ้า พูด อย่าง คน โง่ ) ข้าพเจ้า ทำ งาน มาก ยิ่ง กว่า เขา อีก ข้าพเจ้า ถูก โบย ตี เกิน ขนาด ข้าพเจ้า ติด คุก มาก กว่า เขา ข้าพเจ้า หวิด ตาย บ่อยๆ

24พวก ยิวเฆี่ยน ข้าพเจ้า ห้า ครั้ง ๆ ละ สาม สิบ เก้า ที

25เขา ตี ข้าพเจ้า ด้วย ไม้เรียว สาม ครั้ง เขา เอา ก้อน หิน ขว้าง ข้าพเจ้า ครั้ง หนึ่ง ข้าพเจ้า เผชิญภัย เรือ แตก สาม ครั้ง ข้าพเจ้า ลอย อยู่ ใน ทะเล คืน หนึ่ง กับ วัน หนึ่ง

26ข้าพเจ้า ต้อง เดินทาง บ่อยๆ เผชิญภัย อัน น่า กลัว ใน แม่น้ำ เผชิญ โจร ภัย เผชิญภัย จาก ชน ชาติ ของ ข้าพเจ้า เอง เผชิญภัย จาก คน ต่าง ชาติ เผชิญภัย ใน นคร เผชิญภัย ใน ป่า เผชิญภัย ใน ทะเล เผชิญภัย จาก พี่น้อง เทียม

27ต้อง ทำ งาน เหน็ดเหนื่อย และ ยาก ลำบาก ต้อง อด หลับ อด นอน บ่อยๆ ต้อง หิว และ กระหาย ต้อง อด ข้าว บ่อยๆ ต้อง ทน หนาว และ เปลือยกาย

28และ นอกจาก สิ่ง เหล่า นั้น ที่ อยู่ ภายนอก แล้ว ยัง มี การ อื่น ที่ บีบ ข้าพเจ้า อยู่ ทุก วันๆ คือ การ ดูแล ค ริ สต จักร ทั้งปวง

29มี ใคร บ้าง เป็น คน อ่อน กำลัง และ ข้าพเจ้า ไม่ อ่อน กำลัง ด้วย มี ใคร บ้าง ที่ ถูก ทำให้ สะดุด และ ข้าพเจ้า ไม่ เป็น ทุกข์ เป็น ร้อน ด้วย

30ถ้า ข้าพเจ้า จำเป็น ต้อง อวด ข้าพเจ้า ก็ จะ อวด สิ่ง ที่ แสดง ว่า ข้าพเจ้า เป็น คน อ่อน กำลัง

31พระเจ้า ทรง เป็น พระ บิดา ของ พระ เยซู คริสต์ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ของ เรา พระองค์ ทรง เป็น ผู้ ที่ ควร แก่ การ สรรเสริญ เป็นนิตย์ พระองค์ ทรง ทราบ ว่า ข้าพเจ้า ไม่ ได้ มุสา

32ผู้ ว่า ราชการ เมือง ของ กษัตริย์ อา เรทัส ใน นคร ดา มัสกัส ให้ ทหาร เฝ้า นคร ดา มัสกัส ไว้ เพื่อ จะ จับ ตัว ข้าพเจ้า

33แต่ เขา เอา ตัว ข้าพเจ้า ใส่ กระบุง ใหญ่ หย่อน ลง ทาง ช่อง ที่ กำแพง นคร ข้าพเจ้า จึง พ้น จาก เงื้อมมือ ของ ท่าน ผู้ ว่า ราชการ

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →