2 Corinthians 7

Thai Tok

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1ท่าน ที่รัก เมื่อ เรา มี พระ สัญญา เช่น นี้ แล้ว ให้ เรา ชำระ ตัว เรา ให้ ปราศจาก มลทิน ทุก อย่าง ของ เนื้อ หนัง และ จิต วิญญาณ และ จง ทำให้ มีค วาม บริสุทธิ์ ครบถ้วน โดย ความ เกรง กลัว พระเจ้า

2ความ ชื่นชมยินดี ของ เปา โลต่อ การ ตอบ สนอง ของ ชาว โค ริน ธ์ขอรับ เรา เถิด เรา มิได้ ทำร้าย ผู้ ใด เรา มิได้ ชวน ผู้ ใด ให้ ทำ ชั่ว เรา มิได้ โกง ผู้ ใด เลย

3ข้าพเจ้า พูด เช่น นี้ มิ ใช่ เพื่อ จะ ปรักปรำ ท่าน เพราะ ข้าพเจ้า บอก แล้ว ว่า ท่าน ทั้งหลาย อยู่ ใน ใจ ของ เรา ทีเดียว จะ ตาย หรือ จะ เป็น ก็ อยู่ ด้วย กัน

4ข้าพเจ้า พูด อย่าง ไว้ใจ ท่าน มาก และ ข้าพเจ้า ภูมิใจ เพราะ ท่าน ทั้งหลาย อย่าง มาก ข้าพเจ้า ได้ รับ ความ ชูใจ อย่าง บริบูรณ์ และ ใน ความ ยาก ลำบาก ของ เรา ทุก อย่าง ข้าพเจ้า ก็ ยัง มีค วาม ปีติ ยินดี อย่าง เหลือล้น

5เพราะ แม้ ว่า เมื่อ เรา มา ถึง แคว้น มา ซิ โดเนียแล้ว เนื้อ หนัง ของ เรา ไม่ ได้ พักผ่อน เลย เรา มีค วาม ลำบาก อยู่ รอบ ข้าง ภายนอก มี การ ต่อสู้ ภายใน มีค วาม กลัว

6แต่ ถึง กระนั้น ก็ดี พระเจ้า ผู้ทรง หนุน น้ำใจ คน ที่ ท้อ ใจ ได้ ทรง หนุน น้ำใจ เรา โดย ทรง ให้ ทิตัสมา หา เรา

7และ มิ ใช่ เพียง การ มา ของ ทิตัส เท่านั้น แต่ โดย การ ที่ ท่าน ได้ หนุน น้ำใจ ทิตัส ด้วย ตาม ที่ ทิตัส ได้ มาบ อก เรา ถึง ความ ปรารถนา อย่าง ยิ่ง และ ความ โศก เศร้า ของ ท่าน และ ใจ จดจ่อ ของ ท่าน ที่ มี ต่อ ข้าพเจ้า ทำให้ ข้าพเจ้า มีค วาม ชื่นชมยินดี มาก ยิ่ง ขึ้น

8เพราะ ถึง แม้ ว่า ข้าพเจ้า ได้ ทำให้ ท่าน เสียใจ เพราะ จดหมาย ฉบับ นั้น ข้าพเจ้า ก็ ไม่ เสียใจ ถึง แม้ ว่า เมื่อ ก่อน นั้น ข้าพเจ้า จะ เสียใจ บ้าง เพราะ ข้าพเจ้า เห็น ว่า จดหมาย ฉบับ นั้น ทำให้ ท่าน มีค วาม เสียใจ เพียง ชั่ว ขณะ เท่านั้น

9แต่ บัดนี้ ข้าพเจ้า มีค วาม ชื่นชมยินดี มิ ใช่ เพราะ ท่าน เสียใจ แต่ เพราะ ความ เสียใจ นั้น ทำให้ ท่าน กลับ ใจ ใหม่ เพราะว่า ท่าน ได้ รับ ความ เสียใจ อย่าง ที่ ชอบ พระทัย พระเจ้า ท่าน จึง ไม่ ได้ ผล ร้าย จาก เรา เลย

10เพราะว่า ความ เสียใจ อย่าง ที่ ชอบ พระทัย พระเจ้า ย่อม กระทำ ให้ กลับ ใจ ใหม่ ซึ่ง นำ ไป ถึง ความ รอด และ ไม่ เป็น ที่ น่า เสียใจ แต่ ความ เสียใจ อย่าง โลก นั้น ย่อม นำ ไป ถึง ความ ตาย

11จง พิจารณา ดู ว่าความ เสียใจ อย่าง ที่ ชอบ พระทัย พระเจ้า กระทำ ให้ เกิด ความ กระตือรือร้น มาก ทีเดียว ทำให้ เกิด ความ ขวนขวาย ที่ จะ แก้ตัว ใหม่ และ การ โกรธ แทน ความ กลัว ความ ปรารถนา อย่าง ยิ่ง ความ กระตือรือร้น การ แก้แค้น ใน ทุก สิ่ง เหล่า นั้น ท่าน ได้ พิสูจน์ ให้ เห็น แล้ว ว่า ท่าน ก็ หมดจด ใน การ นี้ แล้ว

12เหตุ ฉะนี้ ที่ ข้าพเจ้า เขียน ถึง ท่าน ก็ มิ ใช่ เพราะ เห็นแก่ คน ที่ ได้ ทำ ผิด หรือ เพราะ เห็นแก่ คน ที่ ต้อง ทน ต่อ การ ร้าย แต่ เพื่อให้ ความ ห่วงใย ของ เรา ที่ มี ต่อ ท่าน ปรากฏ แก่ ท่าน ใน สาย พระ เนตร พระเจ้า

13โดย เหตุ นี้ เรา จึง มีค วาม ชูใจ เมื่อ เห็น ว่า พวก ท่าน ได้ รับ ความ ชูใจ เรา มีค วาม ชื่นชมยินดี มาก ยิ่ง ขึ้น เพราะ ความ ยินดี ของ ทิตัส ใน การ ที่ พวก ท่าน ได้ กระทำ ให้ จิตใจ ของ ทิตัส ชื่นบาน

14เพราะ ถ้า ข้าพเจ้า ได้ อวด เรื่อง พวก ท่าน แก่ ทิตัส ข้าพเจ้า ก็ ไม่ ต้อง ละอาย ใจ เลย ทุก สิ่ง ที่ เรา ได้ กล่าว แก่ ท่าน เป็นความ จริง ฉันใด สิ่ง ที่ เรา ได้ อวด เรื่อง พวก ท่าน แก่ ทิตัส เมื่อ ก่อน นั้น ก็ ปรากฏ เป็น จริง เหมือน กัน ฉันนั้น

15และ เมื่อ ทิตัสระ ลึก ถึง ความ เชื่อฟัง ของ พวก ท่าน ทั้งหลาย และ การ ที่ พวก ท่าน ต้อนรับ เขา ด้วย ความ เกรง กลัว จน ตัว สั่น เขา ก็ เพิ่ม ความ รัก ใน พวก ท่าน มาก ยิ่ง ขึ้น

16ข้าพเจ้า ชื่นชมยินดี เพราะว่า ข้าพเจ้า ไว้ใจ ท่าน ได้ ทุก อย่าง

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →