bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Tok
/
Exodus 16
Exodus 16
Thai Tok
← Chapter 15
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 17 →
1
ได้ รับ อาหาร โดย การ อัศจรรย์ พวก เขา ยก ไป จาก เอลิม และ ใน วัน ที่ สิบ ห้า เดือน ที่ สอง นับ ตั้งแต่ เวลา ยก ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ ชุมนุมชน ชาติ อิส รา เอลทั้ง หมด ก็ มา ถึง ถิ่น ทุรกันดาร สี น ซึ่ง อยู่ ระหว่าง ตำบล เอ ลิ มกับ ภูเขา ซี นาย
2
ชุมนุมชน ชาติ อิส รา เอลทั้ง ปวง ก็ พา กัน บ่น ต่อ โมเสส และ อา โร น ใน ถิ่น ทุรกันดาร
3
คน อิส รา เอ ลก ล่า ว แก่ ท่าน ทั้ง สอง ว่า " พวก ข้าพเจ้า ตาย เสีย ด้วย พระ หัตถ์ ของ พระ เยโฮ วาห์ตั้งแต่ อยู่ ใน ประเทศ อียิปต์ ขณะ เมื่อ นั่ง อยู่ ใกล้ หม้อ เนื้อ และ รับประทาน อาหาร อิ่มหนำ จะ ดี กว่า นี่ ท่าน กลับ นำ พวก ข้าพเจ้า ออก มา ใน ถิ่น ทุรกันดาร อย่าง นี้ เพื่อ จะ ให้ ชุมนุมชน ทั้งหมด หิว ตาย เท่านั้น "
4
แล้ว พระ เยโฮ วาห์ได้ ตรัส กับ โมเสส ว่า " ดูเถิด เรา จะ ให้ อาหาร ตกลง มา จาก ท้อง ฟ้า ดุจ ฝน สำหรับ พวก เจ้า ให้ พล ไพร่ ออก ไป เก็บ ทุก วัน พอ กิน เฉพาะ วัน หนึ่งๆ เพื่อ เรา จะ ได้ ลองใจ ว่า เขา จะ ดำเนิน ตาม ราช บัญญัติ ของ เรา หรือ ไม่
5
ต่อ มา ใน วัน ที่ หก เมื่อ เขา เตรียม ของ ที่ เก็บ มา อาหาร นั้น ก็ จะ เพิ่ม เป็น สอง เท่า ของ ที่ เขา เก็บ ทุก วัน "
6
โมเสส กับ อา โร น จึง บอก ชน ชาติ อิส รา เอลทั้ง ปวง ว่า " ใน เวลา เย็น ท่าน ทั้งหลาย จะ ได้ รู้ ว่า พระ เยโฮ วาห์เป็น ผู้ทรง นำ พวก ท่าน ออก จาก ประเทศ อียิปต์
7
ใน เวลา เช้า พวก ท่าน จะ ได้ เห็น สง่า ราศี แห่ง พระ เยโฮวาห์ เพราะ คำ บ่น ต่อว่า ของ พวก ท่าน ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระองค์ ทรง สดับ แล้ว เรา ทั้ง สอง เป็น ผู้ ใด เล่า พวก ท่าน จึง มา บ่น ต่อว่า เรา "
8
โมเสส กล่าว ว่า " ใน เวลา เย็น พระ เยโฮ วาห์จะ ประทาน เนื้อ ให้ท่า น รับประทาน และ ใน เวลา เช้า พวก ท่าน จะ มี อาหาร รับประทาน จน อิ่ม เพราะ พระ เยโฮ วาห์ทรง สดับ คำ บ่น ของ ท่าน ต่อ พระองค์ เรา ทั้ง สอง นี้ เป็น ผู้ ใด เล่า พวก ท่าน มิได้ บ่น ต่อว่า เรา แต่ ได้ บ่น ต่อว่า พระ เยโฮวาห์ "
9
โมเสส จึง กล่าว แก่ อา โร น ว่า " จง บอก ชุมนุมชน ชาติ อิส รา เอลทั้ง ปวง ว่า ` เข้า มา ใกล้ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ เพราะ พระองค์ ทรง สดับ คำ บ่น ของ ท่าน แล้ว ' "
10
ต่อ มา ขณะ ที่ อา โร นก ล่า ว แก่ บรรดา ชุมนุมชน อิส รา เอ ลอยู่นั้น เขา ทั้งหลาย มอง ไป ทาง ถิ่น ทุรกันดาร แล้ว ดูเถิด สง่า ราศี ของ พระ เยโฮ วาห์ปรากฏ อยู่ ใน เมฆ
11
พระ เยโฮ วาห์ตรัส กับ โมเสส ว่า
12
" เรา ได้ยิน คำ บ่น ของ ชน ชาติ อิส ราเอลแล้ว จง กล่าว แก่ เขา ว่า ` ใน เวลา เย็น พวก เจ้า จะ ได้ กิน เนื้อ ทั้ง ใน เวลา เช้า เจ้า จะ ได้ อาหาร กิน จน อิ่ม แล้ว เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ พวก เจ้า ' "
13
ครั้น ถึง เวลา เย็น ฝูง นกคุ่ม บิน มา เต็ม ค่าย ใน เวลา เช้า ก็ มี น้ำค้าง ตก รอบ ค่าย ที่ พัก
14
มา นา เปรียบเทียบ กับ พระ เยซู ซึ่ง เป็น อาหาร ทิพย์ มา จาก สวรรค์ เมื่อ น้ำค้าง ระเหย ไป แล้ว ดูเถิด สิ่ง หนึ่ง เหมือน เกล็ด เล็ก ๆ เท่า เม็ด น้ำค้างแข็ง อยู่ ที่ พื้น ดิน ใน ถิ่น ทุรกันดาร นั้น
15
เมื่อ ชน ชาติ อิส รา เอลเห็น จึง พูด กัน ว่า " นี่ คือ มา นา " เพราะ เขา ไม่ ทราบ ว่าเป็น สิ่ง ใด โมเสส จึง บอก เขา ว่า " นี่แหละ เป็น อาหาร ที่ พระ เยโฮ วาห์ประทาน ให้ พวก ท่าน รับประทาน
16
นี่ เป็น สิ่ง ที่ พระ เยโฮ วาห์ทรง บัญชา ไว้ ว่า ` ให้ ทุก คน เก็บ เท่า ที่ พอ รับประทาน อิ่ม ให้ เก็บ คนละ โอ เมอร์ ตาม จำนวน คน มาก น้อย ซึ่ง พัก อยู่ ใน เต็นท์ ของ ตน ' "
17
ชน ชาติ อิส รา เอ ลก็กระทำ ตาม บาง คน เก็บ มาก บาง คน เก็บ น้อย
18
แต่ เมื่อ เขา ใช้ โอ เม อร์ตวง คน ที่ เก็บ ได้ มาก ก็ ไม่ มี เหลือ และ คน ที่ เก็บ ได้ น้อย ก็ หา ขาด ไม่ ทุก คน เก็บ ได้ เท่า ที่ คน หนึ่ง รับประทาน พอดี
19
โมเสส จึง สั่ง ว่า " อย่า ให้ ผู้ ใด เก็บ เหลือ ไว้ จน รุ่งเช้า "
20
แต่ เขา มิได้ เชื่อฟัง โมเสส บาง คน เก็บ ส่วน หนึ่ง ไว้ จน รุ่งเช้า อาหาร นั้น ก็ เน่า เป็น หนอน และ บูด เหม็น โมเสส จึง โกรธ คน เหล่า นั้น
21
เขา เก็บ กัน ทุกๆ เช้า เท่า ที่ คน หนึ่ง รับประทาน พอดี แต่ พอ แดด ออก ร้อน จัด แล้ว อาหาร นั้น ก็ ละลาย ไป
22
อยู่ มา เมื่อ ถึง วัน ที่ หก เขา เก็บ อาหาร สอง เท่า คือ คนละ สอง โอ เมอร์ บรรดา หัวหน้า ของ ชุมนุมชน จึง มา รายงาน ต่อ โมเสส
23
อธิบาย เรื่อง วัน สะ บา โต โมเสส บอก เขา ว่า " พระ เยโฮ วาห์ทรง พระ บัญชา ว่า ` พรุ่งนี้ เป็น วัน หยุด งาน เป็น สะ บา โต วัน บริสุทธิ์ ของ พระ เยโฮวาห์ วัน นี้ จะปิ้ง อะไร ก็ ให้ ปิ้ง จะ ต้ม อะไร ก็ ต้ม เสีย และ ส่วน ที่ เหลือ ทั้งหมด จง เก็บ ไว้ จนถึง วัน รุ่ง ขึ้น ' "
24
เมื่อ เขา เก็บ ไว้ จนถึง วัน รุ่ง ขึ้น ตาม โมเสส สั่ง อาหาร นั้น ก็ มิได้ บูด เหม็น เป็น หนอน เลย
25
โมเสส จึง บอก ว่า " วัน นี้ จง กิน อาหาร นั้น เพราะว่า วัน นี้ เป็น วัน สะ บา โต ของ พระ เยโฮวาห์ วัน นี้ ท่าน จะ ไม่ พบ อาหาร อย่าง นั้น ใน ทุ่ง เลย
26
จง เก็บ หก วัน แต่ ใน วัน ที่ เจ็ด ซึ่ง เป็น สะ บา โต จะ ไม่ มี เลย "
27
อยู่ มา เมื่อ วัน ที่ เจ็ด มี บาง คน ออก ไป เก็บ แต่ ไม่ ได้ พบ
28
พระ เยโฮ วาห์ตรัส กับ โมเสส ว่า " พวก เจ้า จะ ขัดขืน บัญญัติ และ ราช บัญญัติ ของ เรา นาน สัก เท่าไร
29
ดูซิ พระ เยโฮ วาห์ทรง กำหนด วัน สะ บา โต ให้ เจ้า คือ ใน วัน ที่ หก พระองค์ จึง ประทาน อาหาร ให้ พอ รับประทาน สอง วัน ให้ ทุก คน พัก อยู่ ใน ที่ ของ ตน อย่า ให้ ผู้ ใด ออก จาก ที่ พัก ใน วัน ที่ เจ็ด นั้น เลย "
30
เหตุ ฉะนั้น พล ไพร่ ทั้งปวง จึง ได้ พัก งาน ใน วัน ที่ เจ็ด
31
เหล่า วงศ์วาน ของ อิส รา เอลเรี ยก ชื่อ อาหาร นั้น ว่า มา นา เป็น เม็ด ขาว เหมือน เมล็ด ผักชี มี รส เหมือน ขนม แผ่น ประสม น้ำผึ้ง
32
โมเสส กล่าว ว่า " พระ เยโฮ วาห์มี รับสั่ง ว่า ` จง ตวง มา นา โอ เม อร์หนึ่ง เก็บ ไว้ ตลอด ชั่ว อายุ ของ เจ้า เพื่อ เขา ทั้งหลาย จะ ได้ เห็น อาหาร ซึ่ง เรา เลี้ยง เจ้า ใน ถิ่น ทุรกันดาร นี้ เมื่อ เรา นำ พวก เจ้า ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ ' "
33
โมเสส บอก อา โร น ว่า " เอา หม้อ ลูก หนึ่ง ตวง มา นา ให้ เต็ม โอ เม อร์หนึ่ง เก็บ ไว้ ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ ตลอด ชั่ว อายุ ของ ท่าน "
34
อา โร น ก็ วาง มา นา นั้น ลง หน้า หีบ พระ โอวาท เพื่อ รักษา ไว้ ตาม พระ ดำรัส ที่ พระ เยโฮ วาห์ทรง บัญชา แก่ โมเสส
35
ชน ชาติ อิส รา เอลได้กิน มา นา สี่ สิบ ปี จน เขา มา ถึง เมือง ที่ จะ อาศัย อยู่ พวก เขา กิน มา นา จน มา ถึง ชาย แดน แผ่นดิน คา นา อัน
36
หนึ่ง โอ เม อร์เท่ากับ หนึ่ง ใน สิบ ของ เอฟาห์
← Chapter 15
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 17 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40