bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Tok
/
Exodus 21
Exodus 21
Thai Tok
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 22 →
1
ความ ยุติธรรม ระหว่าง นาย กับ ทาส " ต่อ ไป นี้ เป็น คำ ตัดสิน ซึ่ง เจ้า ต้อง ประกาศ ให้ เขา ทั้งหลาย ทราบ ไว้
2
ถ้า เจ้า จะ ซื้อ คน ฮีบรู ไว้ เป็น ทาส เขา จะ ต้อง ปรนนิบัติ เจ้า หก ปี แต่ ปี ที่ เจ็ด เขา จะ ได้ เป็น อิสระ โดย ไม่ ต้อง เสีย ค่า ไถ่
3
ถ้า ทาส ได้ มา แต่ ผู้ เดียว จง ปล่อย เขา ไป แต่ ผู้ เดียว ถ้า เขา มี ภรรยา ต้อง ปล่อย ภรรยา ของ เขา ไป ด้วย
4
ถ้า นาย หา ภรรยา ให้ เขา และ ภรรยา นั้น เกิด บุตร ชาย ก็ดี บุตร สาว ก็ดี ด้วย กัน ภรรยา กับ บุตร นั้น จะ เป็น คน ของ นาย เขา จะ เป็น อิสระ ได้ แต่ ตัวผู้ เดียว
5
ถ้า ทาส นั้น มาก ล่า ว เป็น ที่ เข้าใจ ชัดเจน ว่า ` ข้าพเจ้า รัก นาย และ ลูก เมีย ของ ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า ไม่ อยาก ออก ไป เป็น ไทย '
6
ให้ นาย พา ทาส นั้น ไป ถึง พวก ผู้ พิพากษา พา เขา ไป ที่ ประตู หรือ ไม้ วงกบ ประตู แล้ว ให้ นาย เจาะ หู เขา ด้วย เหล็กหมาด เขา ก็ จะ อยู่ ปรนนิบัติ นาย ต่อ ไป จน ชีวิต หาไม่
7
ถ้า คน ใด ขาย บุตร สาว เป็น ทาสี หญิง นั้น จะ มิได้ เป็น อิสระ เหมือน ทาส
8
ถ้า หญิง นั้น ไม่ เป็น ที่ พอใจ ของ นาย ที่ รับ เธอ ไว้ เป็น ภรรยา ต้อง ยอม ให้ คน อื่น ไถ่ เธอ ไป แต่ ไม่ มี สิทธิ์ จะ ขาย หญิง นั้น ให้ แก่ ชาว ต่าง ประเทศ เพราะ มิได้ สัตย์ ซื่อ ต่อ หญิง นั้น แล้ว
9
ถ้า นาย ยก หญิง นั้น ให้ เป็น ภรรยา บุตร ชาย ของ ตน ก็ ให้ เขา ปฏิบัติ ต่อ หญิง นั้น ดุจ เป็น บุตร สาว ของ ตน
10
ถ้า เขา หา หญิง อื่น มา เป็น ภรรยา อย่า ให้ เขา ลด อาหาร การ กิน เสื้อ ผ้า และ ประเพณี ผัว เมีย กับ คน เก่า
11
ถ้า เขา มิได้ กระทำ ตาม ประการ ใด ใน สาม ประการ นี้ แก่ เธอ หญิง นั้น จะ ไป เสีย ก็ได้ โดย ไม่ ต้อง มี ค่า ไถ่ ไม่ ต้อง เสีย เงิน
12
ความ ยุติธรรม เกี่ยว กับ ความ เจ็บป่วย และ การก ระ ทำ ผิด ต่อ คน อื่น ผู้ ใด ทุบตี คน หนึ่ง ให้ ตาย ผู้ นั้น จำ ต้อง รับ โทษ ถึง ตาย เป็น แน่
13
ถ้า ผู้ ใด มิได้ เจตนา ฆ่า เขา แต่ เขา ตาย เพราะ พระเจ้า ทรง ปล่อย ให้ ตาย ด้วย มือ ของ ผู้ นั้น เรา จะ ตั้ง ตำบล หนึ่ง ไว้ ให้ เขา หนี ไป ที่ นั่น
14
แต่ ถ้า ผู้ ใด เจตนา หักหลัง ฆ่า เพื่อนบ้าน ก็ ให้ ดึง ตัว เขา ไป จาก แท่น บูชา ของ เรา เพื่อ ลงโทษ ให้ ถึง ตาย
15
ผู้ ใด ทุบตี บิดา มารดา ของ ตน ผู้ นั้น จะ ต้อง ถูก ปรับโทษ ถึง ตาย เป็น แน่
16
ผู้ ใด ลัก คน ไป ขาย ก็ดี หรือ มี ผู้ พบ คน ที่ ถูก ลัก ไป อยู่ ใน มือ ของ ผู้ นั้น ก็ดี ผู้ ลัก นั้น จะ ต้อง ถูก ปรับโทษ ถึง ตาย เป็น แน่
17
ผู้ ใด แช่ง ด่า บิดา มารดา ของ ตน ผู้ นั้น ต้อง ถูก ปรับโทษ ถึง ตาย เป็น แน่
18
ถ้า มี ผู้ วิวาท กัน และ ฝ่าย หนึ่ง เอา หิน ขว้าง หรือ ชก แต่ อีก ฝ่าย หนึ่ง ไม่ ถึง แก่ ความ ตาย เพียง แต่ เจ็บป่วย ต้อง นอน พัก
19
ถ้า ผู้ ที่ บาดเจ็บ นั้น ลุก ขึ้น ถือ ไม้เท้า เดิน ออก ไป ได้ อีก ผู้ ตี นั้น ก็ พ้น โทษ แต่ เขา จะ ต้อง เสีย ค่าป่วยการ และ ค่า รักษา บาดแผล จน หาย เป็น ปกติ
20
ถ้า ผู้ ใด ทุบตี ทาส ชาย หญิง ของ ตน ด้วย ไม้ จน ตาย คา มือ ผู้ นั้น ต้อง ถูก ปรับโทษ เป็น แน่
21
หากว่า ทาส นั้น มี ชีวิต ต่อ ไป ได้ วัน หนึ่ง หรือ สอง วัน จึง ตาย นาย ก็ ไม่ ต้อง ถูก ปรับโทษ เพราะ ทาส นั้น เป็น ดัง เงิน ของ นาย
22
ถ้า มี ผู้ชาย ตี กัน แล้ว บังเอิญ ไป ถูก ผู้หญิง มี ครรภ์ ทำให้ แท้ง ลูก แต่ หญิง นั้น ไม่ เป็นอัน ต ราย ต้อง ปรับ ผู้ นั้น ตาม แต่ สามี ของ หญิง นั้น จะ เรียก ร้อง เอา จาก เขา และ เขา จะ ต้อง เสีย ตาม ที่ พวก ผู้ พิพากษา จะ ตัดสิน
23
ถ้าหากว่า เป็น เหตุ ให้ เกิด อันตราย ประการ ใด ก็ ให้ วินิจฉัย ดังนี้ คือ ชีวิต แทน ชีวิต
24
ตา แทน ตา ฟัน แทน ฟัน มือ แทน มือ เท้า แทน เท้า
25
รอย ไหม้ แทน รอย ไหม้ แผล แทน แผล รอย ช้ำ แทน รอย ช้ำ
26
พระราชบัญญัติ เกี่ยว กับ ความ รับผิดชอบ ของ เจ้าของ สัตว์ ถ้า ผู้ ใด ตี นัยน์ตา ของ ทาส ชาย หญิง ให้ บอด ไป เขา ต้อง ปล่อย ทาส ผู้ นั้น ให้ เป็น ไทย เนื่องด้วย นัยน์ตา ของ เขา
27
ถ้า ผู้ ใด ทำให้ ฟัน ทาส ชาย หญิง หลุด ไป เขา ต้อง ปล่อย ทาส ผู้ นั้น เป็น ไทย เนื่องด้วย ฟัน ของ เขา
28
ถ้า วัว ขวิด ชาย หรือ หญิง ถึง ตาย จง เอา หิน ขว้าง วัว นั้น ให้ ตาย เป็น แน่ และ อย่า กิน เนื้อ ของ มัน เลย แต่ เจ้าของ วัว ตัว นั้น ไม่ มี โทษ
29
แต่ ถ้า วัว นั้น เคย ขวิด คน มา ก่อน และ มี ผู้ มา เตือน ให้ เจ้าของ ทราบ แต่ เจ้าของ มิได้ กักขัง มัน ไว้ มัน จึง ได้ ขวิด ชาย หรือ หญิง ถึง ตาย ให้ เอา หิน ขว้าง วัว นั้น เสีย ให้ ตาย และ ให้ ลงโทษ เจ้าของ ถึง ตาย ด้วย
30
ถ้า จะ เรียก ร้อง เอา ค่า ไถ่ จาก ผู้ นั้น เขา ต้อง เสีย ค่า ไถ่ แทน ชีวิต ของ เขา ตาม ที่ ได้ เรียก ร้อง
31
หาก วัว นั้น ขวิด บุตร ชาย และ บุตร สาว ก็ จง ปรับโทษ ตาม คำ ตัดสิน ข้อ นี้ ดุจ กัน
32
ถ้า วัว นั้น ขวิด ทาส ชาย หญิง ของ ผู้ ใด เจ้าของ วัว ต้อง ให้ เงิน แก่ นาย ของ ทาส นั้น สาม สิบเชเขล แล้ว ต้อง เอา หิน ขว้าง วัว นั้น ให้ ตาย เสีย ด้วย
33
ถ้า ผู้ ใด เปิด บ่อ หรือ ขุด บ่อ แต่ มิได้ ปิด ไว้ แล้ว มี วัว หรือ ลา ตกลง ไป ตาย ใน บ่อ นั้น
34
เจ้าของ บ่อ ต้อง ให้ ค่า ชดใช้ เขา ต้อง เสีย เงิน ค่า สัตว์ นั้น ให้ แก่ เจ้าของ ซาก สัตว์ ที่ ตาย นั้น จะ ตกเป็น ของ เจ้าของ บ่อ
35
ถ้า วัว ของ ผู้ ใด ขวิด วัว ของ ผู้ อื่น ให้ ตาย เขา ต้อง ขาย วัว ที่ เป็น อยู่ แล้ว มา แบ่ง เงิน กัน และ วัว ที่ ตาย นั้น ให้ แบ่ง กัน ด้วย
36
หรือ ถ้า รู้ แล้ว ว่า วัว นั้น เคย ขวิด มา ก่อน แต่ เจ้าของ มิได้ กักขัง ไว้ เจ้าของ ต้อง ใช้ วัว แทน วัว และ วัว ที่ ตาย นั้น ก็ ตกเป็น ของ ตัว "
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 22 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40