Jeremiah 12

Thai Tok

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1คำร้องทุกข์ ของ เยเร มี ย์และ คำ ตอบ จาก พระเจ้า โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ เมื่อ ข้าพระ องค์ สู้ คดี กับ พระองค์ พระองค์ ก็ ทรง เป็น ฝ่าย ถูก แม้ กระนั้น ข้าพระ องค์ ยัง ขอ ทูล เสนอ มูล คดี ของ ข้าพระ องค์ ต่อ พระองค์ ไฉน ทาง ของ คน ชั่ว จึง จำเริญ ขึ้น ไฉน ทุก คน ที่ ทรยศ ก็ อยู่ เย็น เป็น สุข

2พระองค์ ทรง ปลูก เขา ทั้งหลาย และ เขา ทั้งหลาย ก็ หยั่ง ราก ลง เขา ทั้งหลาย งอกงาม ขึ้น และ บังเกิด ผล พระองค์ ทรง อยู่ ใกล้ ที่ ปากขอ ง เขา แต่ ไกล จาก ใจ ของ เขา

3โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ แต่ พระองค์ ทรง รู้จัก ข้าพระ องค์ พระองค์ ทรง เห็น ข้าพระ องค์ และ ทรง ทดลอง ใจ ของ ข้าพระ องค์ ที่ มี ต่อ พระองค์ ขอ ทรง ฉุด เขา ออก มา เหมือน แกะ สำหรับ การ ฆ่า และ ตั้ง เขา ทั้งหลาย ไว้ ต่างหาก เพื่อ วัน ฆ่า

4แผ่นดิน นี้ จะ ไว้ทุกข์ นาน เท่าใด และ ผัก หญ้า ตาม ท้อง นา ทุกแห่ง จะ เหี่ยวแห้ง ไป นาน เท่าใด เพราะ ความ ชั่ว ของ ผู้ ที่ อาศัย อยู่ ใน นั้น สัตว์ และ นก ก็ ถูก ผลาญ ไป เสีย สิ้น เพราะ เขา ว่า " พระองค์ จะ ไม่ ทอดพระเนตร บั้นปลาย สุด ของ เรา ทั้งหลาย "

5" ถ้า เจ้า วิ่ง แข่ง กับ ทหาร ราบ และ เขา ทำให้ เจ้า เหน็ดเหนื่อย เจ้า จะ แข่ง กับ ม้า ได้ อย่างไร และ ถ้า เจ้า ยัง เหน็ดเหนื่อย ใน แผ่นดิน แห่ง สันติภาพ ซึ่ง เจ้า วางใจ นั้น เจ้า จะ ทำ อย่างไร ใน คลื่น ของ ลุ่ม แม่น้ำ จอ ร์แดน

6เพราะว่า แม้ พี่น้อง ของ เจ้า และ วงศ์วาน ของ บิดา เจ้า แม้ ว่า เขา ก็ได้ กระทำ การ ทรยศ ต่อ เจ้า เขา ยัง เรียก ให้ ฝูง ชน ไล่ ตาม เจ้า ไป ถึง แม้ ว่า เขา พูด ถ้อยคำ อย่าง ดี แก่ เจ้า อย่า เชื่อ เขา เลย

7เรา ได้ ละทิ้ง นิเวศ ของ เรา เรา ได้ เหวี่ยง มรดก ของ เรา ทิ้ง เรา ได้ มอบ ผู้ ที่รัก ของ จิตใจ เรา ไว้ ใน มือ ศัตรู ของ เธอ

8มรดก ของ เรา ได้ กลาย เป็น เหมือน สิงโต ใน ป่า ต่อ เรา เขา ตะเบ็ง เสียง ของ เขา เข้าใส่ เรา เพราะฉะนั้น เรา จึง เกลียด เขา

9มรดก ของ เรา ทำ แก่ เรา เหมือน นก ลาย ด่าง นก ซึ่ง อยู่ รอบ ๆ ต่อสู้ นก นั้น ไป เถอะ ไป ชุมนุม สัตว์ ป่า ทุ่ง ทั้งสิ้น นำ มัน ให้ มา กิน เสีย

10ผู้ เลี้ยง แกะ เป็นอันมาก ได้ ทำลาย สวน องุ่น ของ เรา เสีย เขา ทั้งหลาย ได้ เหยียบย่ำ ส่วน ของ เรา ไว้ ใต้ ฝ่า เท้า เขา ทั้งหลาย ได้ กระทำ ให้ ส่วน อัน พึงใจ ของ เรา กลาย เป็น ถิ่น ทุรกันดาร ที่ รกร้าง

11เขา ทั้งหลาย ได้ กระทำ ส่วน ของ เรา ให้ รกร้าง เมื่อ รกร้าง ส่วน นั้น ก็ คร่ำครวญ ต่อ เรา แผ่นดิน ทั้งสิ้น ก็ ถูก ทิ้ง ให้ รกร้าง เพราะ ไม่ มี ผู้ ใด เอาใจใส่ ใน เรื่อง นี้

12ผู้ ทำลาย ล้าง ได้ มาบ นบ ร ร ดา ที่ สูง ทั้งปวง ใน ถิ่น ทุรกันดาร เพราะว่า แสง ดาบ ของ พระ เยโฮ วาห์จะ ทำลาย จาก ปลาย แผ่นดิน นี้ ไป ถึง ปลาย อีก ข้าง หนึ่ง ไม่ มี เนื้อ หนัง ใดๆ ที่ จะ มี สันติภาพ

13เขา ทั้งหลาย ได้ หว่าน ข้าว สาลี แต่ จะ เกี่ยว หนาม เขา ได้ กระทำ ให้ ตัว เจ็บปวด แต่ จะ ไม่ ได้ กำไร อะไร เขา ทั้งหลาย จะ ละอาย ด้วย ผล การ เกี่ยว ของ เขา ด้วย เหตุ ความ โกรธ เกรี้ยวกราด ของ พระ เยโฮวาห์ "

14พระ เยโฮ วาห์ตรัส ดังนี้ ด้วย เรื่อง บรรดา เพื่อนบ้าน ที่ ชั่ว ร้าย ของ เรา ผู้ ที่ ได้ แตะต้อง มรดก ซึ่ง เรา ได้ ให้ อิส รา เอ ลป ระ ชา ชน ของ เรา สืบ มรดก นั้น ว่า " ดูเถิด เรา จะ ถอน เขา ทั้งหลาย ขึ้น จาก แผ่นดิน ของ เขา และ เรา จะ ถอน วงศ์วาน ยู ดาห์จาก ท่ามกลาง เขา ทั้งหลาย

15และ ต่อ มา หลังจาก ที่ เรา ได้ ถอน เขา ทั้งหลาย ขึ้น แล้ว เรา จะ กลับ มีค วาม เมตตา ต่อ เขา อีก และ เรา จะ นำ เขา ทั้งหลาย มา อีก ให้ ต่าง คน ก็ มายัง มรดก ของ ตน และ ยัง แผ่นดิน ของ ตน

16และ ต่อ มา ถ้า เขา ทั้งหลาย จะ อุตส่าห์ ศึกษา ทาง แห่ง ประชาชน ของ เรา คือ ปฏิญาณ ใน นาม ของ เรา ว่า ` ตราบ ใด ที่ พระ เยโฮ วาห์ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ' อย่าง ที่ เขา ได้ สอน ประชาชน ของ เรา ให้ ปฏิญาณ โดย พระ บาอัล แล้ว เขา จะ ได้ รับ การ สร้าง ขึ้น ไว้ ท่ามกลาง ประชาชน ของ เรา

17แต่ ถ้า เขา ทั้งหลาย จะ ไม่ เชื่อฟัง แล้ว เรา จะ ถอน ประชาชาติ นั้น ขึ้น และ ทำลาย เขา จน สิ้น " พระ เยโฮ วาห์ตรัส ดังนี้ แหละ

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →