bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Tok
/
Jeremiah 7
Jeremiah 7
Thai Tok
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 8 →
1
การ ประกาศ ที่ ประตู กำแพง พระ วิหาร พระ วจนะ ซึ่ง มา จาก พระ เยโฮ วาห์ถึง เยเร มี ย์ว่า
2
" เจ้า จง ยืน อยู่ ใน ประตู กำแพง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ ประกาศ ถ้อยคำ เหล่า นี้ ที่ นั่น ว่า บรรดา คน ยู ดาห์ทั้งปวง ผู้ เข้า มา ใน ประตู กำแพง นี้ เพื่อ จะ นมัสการ พระ เยโฮวาห์ จง ฟัง พระ วจนะ พระ เยโฮวาห์
3
พระ เยโฮ วาห์จอม โยธา พระเจ้า ของ อิส ราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า จง ปรับปรุง พฤติการณ์ และ การก ระ ทำ ของ เจ้า เสีย และ เรา จะ ให้ เจ้า อาศัย อยู่ ใน สถาน ที่ นี้
4
อย่า ไว้ วางใจ ใน คำ เท็จ เหล่า นี้ ที่ ว่า ` นี่ เป็น พระ วิหาร ของ พระ เยโฮวาห์ พระ วิหาร ของ พระ เยโฮวาห์ พระ วิหาร ของ พระ เยโฮวาห์ '
5
เพราะว่า ถ้า เจ้า ปรับปรุง พฤติการณ์ และ การก ระ ทำ ของ เจ้า จริงๆ ถ้า เจ้า ให้ ความ ยุติธรรม ระหว่าง คน หนึ่ง กับ เพื่อนบ้าน ของ เขา จริงๆ
6
ถ้า เจ้า ไม่ บีบบังคับ คน ต่างด้าว ลูก กำพร้า พ่อ หรือ แม่ม่าย และ ไม่ หลั่ง โลหิต ที่ ไร้ ความ ผิด ให้ ถึง ตาย ใน ที่ นี้ และ เจ้า ทั้งหลาย ไม่ ติดตาม พระ อื่น ไป ให้ เจ็บ ตัว เอง
7
แล้ว เรา จะ ให้ เจ้า อาศัย อยู่ ใน สถาน ที่ นี้ ใน แผ่นดิน ซึ่ง เรา ได้ ยก ให้ แก่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า เป็นนิตย์
8
ดูเถิด เจ้า วางใจ ใน คำ เท็จ อย่าง ไม่ ได้ ประโยชน์ อะไร เลย
9
เจ้า จะ ลัก ทรัพย์ กระทำ ฆาตกรรม ล่วงประเวณี ปฏิญาณ เท็จ เผา เครื่องบูชา ถวาย พระ บา อัลและ ติดตาม พระ อื่น ซึ่ง เจ้า ทั้งหลาย มิได้ รู้จัก หรือ
10
แล้ว จึง มา ยืน ต่อหน้า เรา ใน นิเวศ นี้ ซึ่ง เรียก ตาม นาม ของ เรา และ กล่าว ว่า ` เรา ทั้งหลาย ได้ รับ การ ช่วย ให้ รอด พ้น มา แล้ว เพื่อ จะ ไป กระทำ สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน เหล่า นี้ ทั้งสิ้น '
11
นิเวศ นี้ ซึ่ง เรียก ตาม นาม ของ เรา ใน สายตา ของ เจ้า ได้ กลาย เป็น ที่ ซ่องสุม ของ พวก โจร ไป แล้ว หรือ พระ เยโฮ วาห์ตรัส ว่า ดูเถิด แม้แต่ เรา ก็ได้ เห็น เอง แล้ว
12
แต่ จง ไป ยัง สถาน ที่ ของ เรา ซึ่ง เคย อยู่ ใน เมือง ชีโลห์ ซึ่ง ที แรก เรา ได้ กระทำ ให้ นาม ของ เรา อยู่ ที่ นั่น จง ดู ว่า เพราะ ความ ชั่ว ร้าย ของ อิส รา เอ ลป ระ ชา ชน ของ เรา เรา ได้ กระทำ อะไร ต่อ สถาน ที่ นั้น
13
พระ เยโฮ วาห์ตรัส ว่า และ บัดนี้ เพราะ เจ้า ทั้งหลาย ได้ กระทำ สิ่ง เหล่า นี้ ทั้งสิ้น และ เมื่อ เรา พูด กับ เจ้า อย่าง ไม่ หยุด ยั้ง แต่ เจ้า ทั้งหลาย หา ได้ ฟัง ไม่ และ เมื่อ เรา ได้ เรียก พวก เจ้า แต่ เจ้า มิได้ ตอบ
14
เหตุ ฉะนี้ เรา จะ กระทำ ต่อ นิเวศ นี้ ซึ่ง เรา เรียก ตาม นาม ของ เรา และ ซึ่ง พวก เจ้า ได้ วางใจ นั้น และ กระทำ แก่ สถาน ที่ ซึ่ง เรา ได้ ยก ให้ แก่ เจ้า และ แก่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า เหมือน เรา ได้ กระทำ แก่ ชีโลห์
15
และ เรา จะ เหวี่ยง เจ้า ทิ้ง จาก สายตา ของ เรา เหมือน อย่าง ที่ เรา ได้ ทิ้ง บรรดา พวก พี่น้อง ของ เจ้า คือ บรรดา เชื้อสาย ของ เอฟ รา อิมทั้ง หมด นั้น
16
เพราะฉะนั้น เจ้า อย่า อธิษฐาน เพื่อ ชน ชาติ นี้ อย่า ร้อง ขึ้น หรือ อธิษฐาน เพื่อ เขา และ อย่า วิงวอน ขอ ต่อ เรา เพราะ เรา จะ ไม่ ฟัง เจ้า
17
เจ้า มิได้ เห็น ดอก หรือ ว่า เขา กระทำ อะไร กัน ใน หัวเมือง ทั้งหลาย แห่ง ยูดาห์ และ ตาม ถนน หนทาง ใน เยรูซา เล็ม
18
พวก เด็ก ๆ ก็ เก็บ ฟืน พวก พ่อ ก็ ก่อ ไฟ พวก ผู้หญิง ก็ นวดแป้ง เพื่อ ทำ ขนม ถวาย แก่ เจ้าแม่ แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ เขา เท เครื่อง ดื่ม บูชา ถวาย แก่ พระ อื่นๆ เพื่อ ยั่ว ยุ ให้ เรา โกรธ "
19
พระ เยโฮ วาห์ตรัส ว่า " คือ เรา ที่ เขา ยั่ว ยุ หรือ มิ ใช่ ยั่ว ยุ ตัว เขา เอง ให้ ไป สู่ ความ ขายหน้า ของ เขา ทั้งหลาย ดอก หรือ "
20
ฉะนั้น องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า จึง ตรัส ดังนี้ ว่า " ดูเถิด ความ กริ้ว และ ความ โกรธ ของ เรา จะ เท ลง มาบ น สถาน ที่ นี้ บน มนุษย์ และ สัตว์ บน ต้นไม้ ใน ท้อง ทุ่ง และ บน พืช ผล ของ แผ่นดิน จะ เผา ผลาญ เสีย และ จะ ดับ ไม่ ได้ "
21
ยู ดาห์ถูก ลงโทษ เพราะ เขา กบฏ ต่อ พระเจ้า พระ เยโฮ วาห์จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิส ราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า " จง เพิ่ม เครื่อง เผา บูชา เข้า กับ เครื่อง สัก การ บูชา ของ เจ้า และ จง รับประทาน เนื้อ
22
เพราะ ใน วัน ที่ เรา ได้ พา เขา ทั้งหลาย ออก มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ เรา มิได้ พูด กับ บรรพบุรุษ ของ เจ้า หรือ สั่ง เขา เรื่อง เครื่อง เผา บูชา และ เครื่อง สัก การ บูชา
23
แต่ เรา บัญชา เขา ทั้งหลาย อย่าง นี้ ว่า ` จง เชื่อฟัง เสียง ของ เรา และ เรา จะ เป็น พระเจ้า ของ เจ้า และ เจ้า จะ เป็น ประชาชน ของ เรา และ ดำเนิน ใน หนทาง ที่ เรา ได้ บัญชา เจ้า ไว้ เพื่อ เจ้า จะ ได้ อยู่ เย็น เป็น สุข '
24
แต่ เขา ทั้งหลาย มิได้ เชื่อฟัง หรือ เงี่ยหู ฟัง แต่ เขา ทั้งหลาย ดำเนิน ตาม แผนการ ของ เขา เอง และ ใน ความ ดื้อ กระด้าง ตาม จิตใจ ชั่ว ของ เขา ทั้งหลาย และ เดิน ถอยหลัง มิได้ เดิน ขึ้น หน้า
25
ตั้งแต่ วัน ที่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ทั้งหลาย ออก จาก แผ่นดิน อี ยิปต์จน ทุกวันนี้ เรา ได้ ส่ง บรรดา ผู้ พยากรณ์ ผู้ รับ ใช้ ของ เรา ไป ยัง เขา อย่าง ไม่ หยุด ยั้ง วันแล้ววันเล่า
26
ถึง กระนั้น เขา ก็ ยัง ไม่ ฟัง เรา หรือ เงี่ยหู ฟัง แต่ ได้ กระทำ ให้ คอ ของ ตน แข็ง เขา ได้ กระทำ ชั่ว ร้าย ยิ่ง กว่า บรรพบุรุษ ทั้งหลาย ของ เขา เสีย อีก
27
เจ้า จึง กล่าว บรรดา ถ้อยคำ เหล่า นี้ แก่ เขา แต่ เขา จะ ไม่ ฟัง เจ้า เจ้า จง ร้อง เรียก เขา แต่ เขา จะ ไม่ ยอม ตอบ เจ้า
28
แต่ เจ้า จง พูด แก่ เขา ว่า ` นี่ เป็น ประชาชาติ ที่ ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ เขา และ ไม่ ยอม รับ การ แก้ไข ความ จริง พินาศ เสีย แล้ว ถูก ตัดขาด เสีย จาก ปากขอ ง เขา แล้ว
29
โอ เยรูซา เล็ม เอ๋ย จง ตัด ผม ของ เจ้า ออก เหวี่ยง ทิ้ง ไป จง คร่ำครวญ บน ที่ สูง เพราะว่า พระ เยโฮ วาห์ทรง ปฏิเสธ และ ละทิ้ง คนใน ยุค แห่ง พระ พิโรธ ของ พระองค์ แล้ว '
30
พระ เยโฮ วาห์ตรัส ว่า เพราะ คน ยู ดาห์ได้ กระทำ ความ ชั่ว ใน สายตา ของ เรา เขา ได้ ตั้ง สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ไว้ ใน นิเวศ ซึ่ง เรียก ตาม นาม ของ เรา กระทำ ให้ นิเวศ นั้น มัวหมอง ไป
31
และ ได้ สร้าง ปูชนียสถาน สูง ของ โทเฟท ซึ่ง อยู่ ใน หุบเขา แห่ง บุตร ชาย ของ ฮินโนม เพื่อ จะ เผา บุตร ชาย และ บุตร สาว ของ เขา ทั้งหลาย เสีย ด้วย ไฟ ซึ่ง เรา มิได้ บัญชา และ ไม่ เคย มี ขึ้น ใน ใจ ของ เรา
32
พระ เยโฮ วาห์ตรัส ว่า เพราะฉะนั้น ดูเถิด วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ เขา จะ ไม่ เรียก ที่ นั้น อีก ว่า โทเฟท หรือ ภูเขา แห่ง บุตร ชาย ของ ฮินโนม แต่ จะ เรียก ว่า หุบเขา แห่ง การ ฆ่า ฟัน กัน เพราะ เขา จะ ฝัง กัน ไว้ ใน โท เฟทจน ไม่ มี ที่ ว่าง แล้ว
33
และ ศพ ของ ชน ชาติ นี้ จะ เป็น อาหาร ของ นก ใน อากาศ และ แก่ สัตว์ แห่ง แผ่นดิน โลก และ ไม่ มี ใคร จะ ขับ ไล่ ให้ มัน ไป เสีย ได้
34
เรา จะ กระทำ ให้ เสียง รื่นเริง และ เสียง ยินดี เสียง ของ เจ้าบ่าว และ เสียง ของ เจ้าสาว ขาด หาย ไป จาก หัวเมือง ของ ยูดาห์ และ จาก ถนน หนทาง แห่ง กรุง เยรูซา เล็ม เพราะว่า แผ่นดิน นั้น จะ ต้อง รกร้าง ไป "
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 8 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
หนังสือแนะนำ
อรรถาธิบาย
อรรถาธิบาย Jeremiah
→
เฝ้าเดี่ยว
คู่มือเฝ้าเดี่ยว Jeremiah
→
รับพระคัมภีร์นี้
พระคัมภีร์ศึกษา Tok
→