bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Tok
/
Jeremiah 8
Jeremiah 8
Thai Tok
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 9 →
1
ความ บาป และ การ ทรยศ ของ ยูดาห์ " พระ เยโฮ วาห์ตรัส ว่า ใน กาล ครั้ง นั้น กระดูก ของ บรรดา กษัตริย์ ยูดาห์ กระดูก เจ้านาย กระดูก ปุโรหิต กระดูก ผู้ พยากรณ์ และ กระดูก ของ ชาว เมือง เยรูซา เล็ม จะ มีค น เอา ออก มา จาก อุโมงค์ ของ เขา ทั้งหลาย นั้น
2
และ เขา จะ กระจาย กระดูก เหล่า นั้น ออก ต่อหน้า ดวง อาทิตย์ ดวง จันทร์ และ บริวาร แห่ง ฟ้า สวรรค์ ทั้งสิ้น ซึ่ง เขา ทั้งหลาย รัก และ ปรนนิบัติ ซึ่ง เขา ได้ ติดตาม ซึ่ง เขา ได้ แสวง หา และ นมัสการ จะ ไม่ มี ใคร รวบรวม หรือ ฝัง กระดูก เหล่า นี้ แต่ จะ เป็น เหมือน มูล สัตว์ ที่ พื้น ดิน
3
บรรดา คน ที่ เหลือ อยู่ จาก ครอบครัว อัน ชั่ว ร้าย นี้ ซึ่ง ตกค้าง อยู่ ใน สถาน ที่ ทั้งสิ้น ซึ่ง เรา ได้ ขับ ไล่ เขา ไป จะ เลือก ความ ตาย ยิ่ง กว่า ที่ จะ มี ชีวิต อยู่ พระ เยโฮ วาห์จอม โยธา ตรัส ดังนี้
4
เจ้า จง พูด กับ เขา ทั้งหลาย ว่า พระ เยโฮ วาห์ตรัส ดังนี้ ว่า เมื่อ มนุษย์ ล้ม ลง เขา จะ ไม่ ลุก ขึ้น อีก หรือ ถ้า ผู้ หนึ่ง ผู้ ใด หัน ไป เขา จะ ไม่ หัน กลับ มา หรือ
5
ทำไม ชาว เยรูซา เล็ม นี้ จึง ได้ หัน ไป เป็นการ กลับ สัตย์ อยู่ เป็นนิตย์ เขา ยึด การ หลอกลวง ไว้ มั่น เขา ทั้งหลาย ปฏิเสธ ไม่ ยอม กลับ
6
เรา ได้ ตั้งใจ และ คอย ฟัง แต่ เขา ทั้งหลาย ก็ พูด ไม่ ถูก ต้อง ไม่ มีค น ใด กลับ ใจ จาก ความ ชั่ว ของ ตน กล่าว ว่า ` ฉัน ได้ ทำ อะไร ไป แล้ว บ้าง ' ทุก คน หัน ไป ตาม ทาง ของ เขา เอง เหมือน ม้า วิ่ง หัว ทิ่ม เข้าไป ใน สงคราม
7
แม้ ว่าน กก ระ สา ดำ บน ฟ้า ยัง รู้จัก เวลา กำหนด ของ มัน และ นกเขา นก นางแอ่น และ นก กรอด ได้ รักษา เวลา มา ของ มัน แต่ ประชาชน ของ เรา ไม่ รู้จัก คำ ตัดสิน ของ พระ เยโฮวาห์
8
เจ้า จะ พูด ได้ อย่างไร ว่า ` เรา มี ปัญญา และ พระราชบัญญัติ ของ พระ เยโฮ วาห์ก็ อยู่ กับ เรา ' แต่ ดูเถิด แน่นอน เขา ทำ อย่าง ไร้ ประโยชน์ คือ ปากกา ของ พวก อาลักษณ์ ได้ ทำ อย่าง ไร้ ประโยชน์
9
คน มี ปัญญา จะ ได้ รับ ความ อาย เขา จะ คร้าม กลัว และ ถูก จับ ตัว ไป ดูเถิด เขา ได้ ปฏิเสธ พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ และ ปัญญา อย่าง ใด มี ใน ตัว เขา เล่า
10
เพราะฉะนั้น เรา จะ ให้ ภรรยา ของ เขา ตก ไป เป็น ของ คน อื่น ให้ ไร่ นา ของ เขา ตก แก่ ผู้ ที่ จะ ได้ รับ เป็น มรดก เพราะว่า ตั้งแต่ คน ที่ ต่ำต้อย ที่สุด ถึง คน ที่ ใหญ่ โต ที่สุด ทุก คน โลภ อยาก ได้ กำไร ตั้งแต่ ผู้ พยากรณ์ ถึง ปุโรหิต ทุก คน ก็ ทำ การ ฉ้อ เขา
11
เขา ได้ รักษา แผล บุตร สาว แห่ง ประชาชน ของ เรา แต่ เล็กน้อย กล่าว ว่า ` สันติภาพ สันติภาพ ' เมื่อ ไม่ มี สันติภาพ เสีย เลย
12
เมื่อ เขา กระทำ การ อัน น่า สะอิดสะเอียน เขา ละอาย หรือ เปล่า เลย เขา ไม่ ละอาย เสีย เลย เขา หน้า แดง ด้วย ความ ละอาย ไม่ เป็น เลย เพราะฉะนั้น เขา จะ ล้ม ลงท่า มก ลาง พวก ที่ ล้ม แล้ว ใน เวลา แห่ง การ ลงอาญา เขา ทั้งหลาย เขา จะ ล้มคว่ำ ลง พระ เยโฮ วาห์ตรัส ดังนี้ แหละ
13
พระ เยโฮ วาห์ตรัส ว่า เรา จะ ผลาญ เขา เป็น แน่ เถา องุ่น จะ ไม่ มี ผล หรือ ต้น มะเดื่อ ไม่ มี ผล ใบ ก็ จะ เหี่ยวแห้ง ไป และ สิ่ง ใด ที่ เรา ให้ เขา ก็ อันตรธาน ไป จาก เขา "
14
ทำไม เรา จึง นั่ง นิ่ง ๆ จง พา กัน มา ให้ เรา เข้าไป ใน หัวเมือง ที่ มี ป้อม และ นิ่ง เสีย ที่ นั่น เถิด เพราะ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ เรา จะ ทรง ให้ เรา นิ่ง และ ทรง ประทาน น้ำดี หมี ให้ เรา ดื่ม เพราะ เรา ได้ กระทำ บาป ต่อ พระ เยโฮวาห์
15
เรา มอง หา สันติภาพ แต่ ไม่ มีค วาม ดี อะไร มา เลย เรา มอง หา เวลา รักษา ให้ หาย แต่ ประสบ ความ สยดสยอง
16
" เสียง คะนอง แห่ง ม้า ของ เขา ก็ได้ ยิน มา จาก เมือง ดาน แผ่นดิน ทั้งสิ้น ก็ หวั่นไหว ด้วย เสียง ร้องขอ งก อง อาชา ของ เขา มัน ทั้งหลาย มา กิน แผ่นดิน และ สิ่ง ทั้งปวง ที่ อยู่ บน นั้น จน หมด ทั้ง เมือง และ ผู้ ที่ อาศัย อยู่ ใน เมือง
17
เพราะ ดูเถิด เรา จะ ส่ง งู เข้า มา ท่ามกลาง เจ้า คือ งู ทับทาง ซึ่ง จะ ผูก ด้วย มนตร์ ไม่ ได้ และ มัน จะ กัด เจ้า ทั้งหลาย " พระ เยโฮ วาห์ตรัส ดังนี้ แหละ
18
เมื่อ ข้าพเจ้า จะ ปลอบโยน ตัว เอง เนื่องด้วย ความ เศร้า โศก จิตใจ ของ ข้าพเจ้า ก็ อ่อนเปลี้ย อยู่ ภายใน
19
ฟัง ซิ เสียง ร้องขอ ง บุตร สาว แห่ง ประชาชน ของ ข้าพเจ้า เพราะ เหตุ คน ที่ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ห่าง ไกล " พระ เยโฮ วาห์มิได้ สถิต ใน ศิโยน หรือ กษัตริย์ ของ เมือง นั้น ไม่ อยู่ ใน นั้น หรือ " " ทำไม เขา ยั่ว ยุ เรา ให้ โกรธ ด้วย รูป เคารพ สลัก ของ เขา และ ด้วย พระ ต่างด้าว ของ เขา "
20
" ฤดู เกี่ยว ก็ ผ่าน ไป ฤดู แล้ง ก็ สิ้น ลง แล้ว และ เรา ทั้งหลาย ก็ ไม่ รอด "
21
เพราะ แผล บุตร สาว แห่ง ประชาชน ของ ข้าพเจ้า หัวใจ ข้าพเจ้า จึง เป็น แผล ข้าพเจ้า เศร้าหมอง และ ความ สยดสยอง ก็ ยึด ข้าพเจ้า ไว้ มั่น
22
ไม่ มี พิมเสน ใน กิเลอาด หรือ ไม่ มี แพทย์ ที่ นั่น หรือ ทำไม สุขภาพ ของ บุตร สาว แห่ง ประชาชน ของ ข้าพเจ้า จึง ไม่ กลับ สู่ สภาพ เดิม ได้
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 9 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52