Jeremiah 44

Thai Tok

← Chapter 43 Jump to: Chapter 45 →

1พระ วจนะ ของ พระเจ้า เกี่ยว ด้วย พวก ยิวใน อี ยิปต์พระ วจนะ ที่มา ยัง เยเร มี ย์เกี่ยว ด้วย บรรดา ยิวที่ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน อี ยิปต์ที่ มิ ก ดล ที่ ทา ปาน เห ส ที่ โนฟ และ ใน แผ่นดิน ปัทโรส ว่า

2" พระ เยโฮ วาห์จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิส ราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า ทั้งหลาย ได้ เห็น บรรดา เหตุ ร้าย ที่ เรา นำ มา เหนือ กรุง เยรูซา เล็ม และ เหนือ หัวเมือง ยู ดาห์ทั้งสิ้น ดูเถิด ทุกวันนี้ เมือง เหล่า นั้น ก็ เป็น ที่ รกร้าง ไม่ มี ผู้ ใด อาศัย อยู่ ใน นั้น

3เพราะ ความ ชั่ว ซึ่ง เขา ทั้งหลาย ได้ กระทำ ได้ ยั่วเย้า เรา ให้ มีค วาม โกรธ ด้วย การ ที่ เขา ทั้งหลาย ไป เผา เครื่อง หอม และ ปรนนิบัติ พระ อื่น ซึ่ง เขา ไม่ รู้จัก ไม่ ว่า เขา เอง หรือ เจ้า ทั้งหลาย หรือ บรรพบุรุษ ของ เจ้า

4อย่างไรก็ดี เรา ได้ ใช้ บรรดา ผู้ รับ ใช้ ของ เรา คือ ผู้ พยากรณ์ ไป หา เจ้า โดย ได้ ลุก ขึ้น แต่ เนิ่นๆ และ ใช้ เขา ไป กล่าว ว่า ` โอ อย่า กระทำ สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน นี้ ซึ่ง เรา เกลียด ชัง '

5แต่ เขา ไม่ ฟัง หรือ เงี่ยหู ฟัง เพื่อ จะ หัน กลับ จาก ความ ชั่ว ร้าย ของ เขา และ ไม่ เผา เครื่อง หอม แก่ พระ อื่น

6เพราะฉะนั้น เรา จึง ได้ เท ความ เดือดดาล และ ความ โกรธ ของ เรา ออก ให้ พลุ่ง ขึ้น ใน หัวเมือง ยูดาห์ และ ใน ถนน หนทาง ของ กรุง เยรูซา เล็ม และ เมือง เหล่า นั้น ก็ ถูก ทิ้ง ไว้ เสีย เปล่า และ รกร้าง ไป อย่าง ทุกวันนี้

7เพราะฉะนั้น บัดนี้ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิส ราเอล จึง ตรัส ดังนี้ ว่า ทำไม เจ้า ทั้งหลาย จึง ทำความ ชั่ว ร้าย ยิ่ง ใหญ่ นี้ แก่ จิตใจ เจ้า เอง และ ตัด เอา ผู้ชาย ผู้หญิง ทั้ง เด็ก และ เด็ก ที่ ยัง ดูด นม เสีย จาก เจ้า เสีย จาก ท่ามกลาง ยูดาห์ ไม่ มี ชน ที่ เหลือ อยู่ ไว้ แก่ เจ้า เลย

8ทำไม เจ้า ทั้งหลาย จึง ยั่วเย้า เรา ให้ โกรธ ด้วย การ ที่ มือ ของ เจ้า กระทำ ด้วย การ เผา เครื่อง หอม ให้ แก่ พระ อื่น ใน แผ่นดิน อี ยิปต์ที่ ที่ เจ้า มา อยู่ นั้น เพื่อ เจ้า จะ ต้อง ถูก ตัด ออก และ เป็น ที่ สาป แช่ง และ เป็น ที่ นินทา ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ แห่ง แผ่นดิน โลก

9เจ้า ได้ ลืม ความ ชั่ว ของ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ความ ชั่ว ของ บรรดา กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ บรรดา ความ ชั่ว ของ นาง สนม และ มเหสี ของ เขา ทั้งหลาย ความ ชั่ว ของ เจ้า เอง และ ความ ชั่ว ของ ภรรยา ของ เจ้า ซึ่ง เขา ทั้งหลาย ได้ กระทำ ใน แผ่นดิน ยูดาห์ และ ใน ถนน หนทาง ของ กรุง เยรูซา เล็ม เสีย แล้ว หรือ

10แม้ กระทั่ง วัน นี้ แล้ว เขา ทั้งหลาย ก็ ยัง มิได้ ถ่อมตัว ลง หรือ เกรง กลัว หรือ ดำเนิน ตาม ราช บัญญัติ หรือ ตาม กฎเกณฑ์ ของ เรา ซึ่ง เรา ให้ มี ไว้หน้า เจ้า ทั้งหลาย และ หน้า บรรพบุรุษ ของ เจ้า

11เพราะฉะนั้น พระ เยโฮ วาห์จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิส ราเอล จึง ตรัส ดังนี้ ว่า ดูเถิด เรา จะ มุ่ง หน้า ของ เรา ต่อสู้ เจ้า ให้ เกิด การ ร้าย และ จะ ตัด ยู ดาห์ออก เสีย ให้ สิ้น

12เรา จะ เอา ชน ยู ดาห์ที่ เหลือ อยู่ ผู้ ซึ่ง มุ่ง หน้า มา ที่ แผ่นดิน อี ยิปต์เพื่อ จะ อาศัย อยู่ นั้น และ เขา ทั้งหลาย จะ ถูก ผลาญ เสีย หมด เขา จะ ล้ม ลง ใน แผ่นดิน อียิปต์ เขา จะ ถูก ผลาญ ด้วย ดาบ และ ด้วย การ กันดาร อาหาร ตั้งแต่ คน เล็กน้อย ที่สุด จนถึง คน ใหญ่ โต ที่สุด เขา ทั้งหลาย จะ ตาย ด้วย ดาบ และ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ เขา จะ กลาย เป็น คำ สาป เป็น ที่ น่า ตกตะลึง เป็น คำ แช่ง และ เป็น ที่ นินทา

13เรา จะ ต้อง ลงโทษ คน เหล่า นั้น ผู้ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ ดัง ที่ เรา ลงโทษ กรุง เยรูซา เล็ม ด้วย ดาบ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ ด้วย โรค ระบาด

14จน คน ยู ดาห์ที่ เหลือ อยู่ ผู้ ซึ่ง มา อาศัย ใน แผ่นดิน อี ยิปต์นั้น จะ ไม่ รอด พ้น หรือ เหลือก ลับ ไป ยัง แผ่นดิน ยูดาห์ ที่ ซึ่ง เขา ปรารถนา จะ กลับ ไป อาศัย อยู่ เพราะว่า เขา จะ ไม่ ได้ กลับ ไป นอกจาก ผู้ หนี พ้น บาง คน "

15แล้ว บรรดา ผู้ชาย ผู้ รู้ ว่า ภรรยา ของ ตัว ได้ ถวาย เครื่อง หอม แก่ พระ อื่น และ บรรดา ผู้หญิง ที่ ยืน อยู่ ใกล้ เป็น ที่ ชุมนุม ใหญ่ คือ บรรดา ประชาชน ผู้ อาศัย ใน ปัทโรส ใน แผ่นดิน อียิปต์ ได้ ตอบ เยเร มี ย์ว่า

16" สำหรับ ถ้อยคำ ซึ่ง ท่าน ได้ บอก แก่ เรา ใน พระ นาม ของ พระ เยโฮ วาห์นั้น เรา จะ ไม่ ฟัง ท่าน

17แต่ เรา จะ กระทำ ทุก สิ่ง ที่ เรา ได้ พูด ไว้ คือ เผา เครื่อง หอม ถวาย เจ้าแม่ แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ เท เครื่อง ดื่ม ถวาย แก่ พระนางเจ้า ดัง ที่ เรา ได้ กระทำ ทั้ง พวก เรา และ บรรพบุรุษ ของ เรา บรรดา กษัตริย์ และ เจ้านาย ของ เรา ใน หัวเมือง ยู ดาห์และ ใน ถนน หนทาง กรุง เยรูซา เล็ม ทำ อย่าง นั้น แล้ว เรา จึง มี อาหาร บริบูรณ์ และ อยู่ เย็น เป็น สุข และ ไม่ เห็น เหตุ ร้าย อย่าง ใด

18ตั้งแต่ เรา งด การ เผา เครื่อง หอม ถวาย เจ้าแม่ แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ เท เครื่อง ดื่ม ถวาย แก่ พระนางเจ้า เรา ก็ ขัดสน ทุก อย่าง และ ถูก ผลาญ ด้วย ดาบ และ ด้วย การ กันดาร อาหาร

19เมื่อ เรา เผา เครื่อง หอม ถวาย เจ้าแม่ แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ เท เครื่อง ดื่ม ถวาย แก่ พระนางเจ้า ที่ เรา ได้ ทำ ขนม ถวาย เพื่อ นมัสการ พระนางเจ้า และ ที่ ได้ เท เครื่อง ดื่ม ถวาย แก่ พระนางเจ้า นั้น เรา กระทำ นอกเหนือ ความ เห็น ชอบ ของ สามี ของ เรา หรือ "

20แล้ว เยเร มี ย์ได้ ตอบ บรรดา ประชาชน ทั้ง พวก ผู้ชาย และ ผู้หญิง คือ ประชาชน ทั้งปวง ผู้ ให้ คำ ตอบ แก่ ท่าน ว่า

21" สำหรับ เครื่อง หอม ที่ ท่าน ได้ เผา ถวาย ใน หัวเมือง ยูดาห์ และ ใน ถนน หนทาง กรุง เยรูซา เล็ม ทั้ง ตัว ท่าน บรรพบุรุษ ของ ท่าน บรรดา กษัตริย์ และ เจ้านาย ของ ท่าน และ ประชาชน แห่ง แผ่นดิน พระ เยโฮ วาห์มิได้ ทรง จดจำ ไว้ ดอก หรือ พระองค์ ไม่ ได้ ทรง นึกถึง หรือ

22จน พระ เยโฮ วาห์จะ ทรง ทน ต่อ ไป อีก ไม่ ไหว แล้ว เพราะ เหตุ จาก การก ระ ทำ อัน ชั่ว ร้าย ของ ท่าน และ เพราะ เหตุ จาก การ อัน น่า สะอิดสะเอียน ซึ่ง ท่าน ได้ กระทำ นั้น เพราะฉะนั้น แผ่นดิน ของ ท่าน จึง ได้ กลาย เป็น ที่ ร้าง เปล่า และ เป็น ที่ น่า ตกตะลึง และ เป็น ที่ สาป แช่ง ปราศจาก คน อาศัย ดัง ทุกวันนี้

23เพราะว่า ท่าน ได้ เผา เครื่อง หอม และ เพราะว่า ท่าน ได้ กระทำ บาป ต่อ พระ เยโฮวาห์ และ ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ หรือ ดำเนิน ตาม พระราชบัญญัติ ของ พระองค์ ตาม กฎเกณฑ์ ของ พระองค์ และ ตาม พระ โอวาท ของ พระองค์ ความ ร้าย นี้ จึง ได้ ตก แก่ ท่าน ดัง ทุกวันนี้ "

24เยเร มี ย์ได้ กล่าว แก่ ประชาชน ทั้งสิ้น และ แก่ พวก ผู้หญิง ทั้งสิ้น ว่า " บรรดา ท่าน ทั้งหลาย แห่ง ยู ดาห์ผู้ อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์

25พระ เยโฮ วาห์จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิส ราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า ตัว เจ้า และ ภรรยา ของ เจ้า ได้ ยืนยัน ด้วย ปากขอ ง เจ้า ทั้งหลาย เอง และ ได้ กระทำ ด้วย มือ ของ เจ้า ทั้งหลาย ให้ สำเร็จ กล่าว ว่า ` เรา จะ ทำ ตาม การ ปฏิญาณ ของ เรา ซึ่ง เรา ได้ ปฏิญาณ ไว้ แน่นอน คือ เผา เครื่อง หอม ถวาย เจ้าแม่ แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ เท เครื่อง ดื่ม ถวาย แก่ พระนางเจ้า ' แล้ว ก็ ดำรง การ ปฏิญาณ ของ เจ้า และ ทำ ตาม การ ปฏิญาณ ของ เจ้า แน่นอน

26เพราะฉะนั้น บรรดา เจ้า ทั้งหลาย แห่ง ยู ดาห์ผู้ อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ พระ เยโฮ วาห์ตรัส ว่า ดูเถิด เรา ได้ ปฏิญาณ โดย ชื่อ ใหญ่ ยิ่ง ของ เรา ว่า ปากขอ ง คน ใด แห่ง ยู ดาห์ตลอด ทั่ว แผ่นดิน อี ยิปต์จะ ไม่ ออก นาม ของ เรา โดย กล่าว ว่า ` องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ทรง พระ ชนม์ อยู่ ตราบ ใด '

27ดูเถิด เรา คอย ดู อยู่ เพื่อให้ เกิด ความ ร้าย มิ ใช่ ความ ดี ชน ยู ดาห์ทั้งสิ้น ผู้ อยู่ ใน แผ่นดิน อี ยิปต์จะ ถูก ผลาญ เสีย ด้วย ดาบ และ ด้วย การ กันดาร อาหาร จนกว่า จะ ถึงที่ สุด ของ เขา

28และ บรรดา ผู้ ที่ หนี พ้น ดาบ จะ กลับ จาก แผ่นดิน อี ยิปต์ไป ยัง แผ่นดิน ยูดาห์ มี จำนวน น้อย และ คน ยู ดาห์ที่ เหลือ อยู่ ทั้งสิ้น ซึ่ง มา อาศัย อยู่ ที่ แผ่นดิน อียิปต์ จะ ทราบ ว่า คำขอ ง ใคร จะ ยั่งยืน เป็น คำขอ ง เรา หรือ คำขอ ง เขา ทั้งหลาย

29พระ เยโฮ วาห์ตรัส ว่า นี่ จะ เป็น หมาย สำคัญ แก่ เจ้า คือ เรา จะ ลงโทษ เจ้า ใน ที่ นี้ เพื่อ เจ้า จะ ได้ ทราบ ว่า คำขอ ง เรา จะ ตั้ง มั่นคง อยู่ ต่อ เจ้า ให้ เกิด ความ ร้าย เป็น แน่

30พระ เยโฮ วาห์ตรัส ดังนี้ ว่า ดูเถิด เรา จะ มอบ ฟาโรห์โฮ ฟรากษัตริย์ แห่ง อี ยิปต์ไว้ ใน มือ ศัตรู ของ เขา และ ใน มือ ของ คน เหล่า นั้น ที่ แสวง หา ชีวิต ของ เขา ดัง ที่ เรา ได้ มอบ เศเด คียาห์กษัตริย์ แห่ง ยู ดาห์ไว้ ใน มือ ของ เนบูคัด เนสซา ร์กษัตริย์ แห่ง บา บิ โลน ผู้ ซึ่ง เป็น ศัตรู ของ เขา และ แสวง หา ชีวิต ของ เขา "

← Chapter 43 Jump to: Chapter 45 →