Leviticus 25

Thai Tok

1ปี สะ บา โต แห่ง การ หยุด พักผ่อน พระ เยโฮ วาห์ตรัส กับ โมเสส ที่ ภูเขา ซี นาย ว่า

2" จง กล่าว แก่ คน อิส รา เอลว่า เมื่อ เจ้า ทั้งหลาย เข้า แผ่นดิน ที่ เรา ให้ เจ้า นั้น จง ให้ แผ่นดิน นั้น ถือ สะ บา โต แด่ พระ เยโฮวาห์

3เจ้า จง หว่าน พืช ใน นา ของ เจ้า หก ปี และ จง ลิด แขนง สวน องุ่น ของ เจ้า และ เก็บ ผล หก ปี

4แต่ ใน ปี ที่ เจ็ด นั้น เป็น ปี สะ บา โต แห่ง การ หยุด พักผ่อน สำหรับ แผ่นดิน เป็น ปี สะ บา โต แด่ พระ เยโฮวาห์ เจ้า อย่า หว่าน พืช ใน นา หรือ ลิด แขนง สวน องุ่น ของ เจ้า

5สิ่ง ใด ที่ งอก ขึ้น มา เอง เจ้า อย่า เก็บเกี่ยว องุ่น อัน เกิด อยู่ ที่ เถา อัน เจ้า มิได้ ตกแต่ง ก็ อย่า เก็บ ให้ เป็น ปี ที่ แผ่นดิน หยุด พัก สงบ

6แผ่นดิน ใน ปี สะ บา โต นั้น จะ ยัง พืช ผล ให้ แก่ เจ้า ทั้งหลาย คือ แก่ตัว เจ้า เอง แก่ ทาส ชาย ทาส หญิง ของ เจ้า แก่ ลูกจ้าง ของ เจ้า และ แก่ คน ต่างด้าว ที่ อยู่ กับ เจ้า

7พืช ผล แห่ง แผ่นดิน ทั้งสิ้น จะ เป็น อาหาร ของ สัตว์ เลี้ยง ของ เจ้า และ ของ สัตว์ ป่า ที่ อยู่ ใน แผ่นดิน ของ เจ้า

8ทุก ปี ที่ ห้า สิบ คือ ปี เสียง แตร เจ้า จง นับ ปี สะ บา โต เจ็ด ปี คือ เจ็ด คูณ เจ็ด ปี เวลา ปี สะ บา โต เจ็ด ปี จึง เป็น สี่ สิบ เก้า ปี แก่ เจ้า

9เจ้า จง ให้ เป่าแตร ดัง สนั่น ใน วัน ที่ สิบ เดือน ที่ เจ็ด เจ้า จง ให้ เป่าแตร ทั่ว แผ่นดิน ใน วัน ทำ การ ลบ มลทิน

10เจ้า จง ถือ ปี ที่ ห้า สิบ ไว้ เป็น ปี บริสุทธิ์ และ ประกาศ อิสรภาพ แก่ บรรดา คน ที่ อาศัย อยู่ ทั่ว แผ่นดิน ของ เจ้า ให้ เป็น ปี เสียง แตร แก่ เจ้า ให้ ทุก คน กลับ ไป ยัง ภูมิลำเนา อันเป็น ทรัพย์สิน ของ ตน และ กลับ ไป สู่ ครอบครัว ของ ตน

11ปี ที่ ห้า สิบ นั้น เป็น ปี เสียง แตร ของ เจ้า ใน ปี นั้น เจ้า อย่า หว่าน พืช หรือ เกี่ยว เก็บ ผล ที่ เกิด ขึ้น มา เอง หรือ เก็บ องุ่น จาก เถา ที่ มิได้ ตกแต่ง

12เพราะ เป็น ปี เสียง แตร จะ เป็น ปี บริสุทธิ์ แก่ เจ้า เจ้า จง รับประทาน พืช ผล ที่ งอก มา จาก นา ใน ปี นั้น

13ใน ปี เสียง แตร นี้ ให้ ทุก คน กลับ ไป สู่ ภูมิลำเนา อันเป็น ทรัพย์สิน ของ ตน

14ถ้า เจ้า ขาย นา ให้ เพื่อนบ้าน ก็ดี หรือ ซื้อ จาก เพื่อนบ้าน ก็ดี เจ้า อย่า โกง กัน

15ตาม จำนวน ปี หลังจาก ปี เสียง แตร เจ้า จง ซื้อ นา จาก เพื่อนบ้าน ของ เจ้า และ ให้ เขา ขาย แก่ เจ้า ตาม จำนวน ปี ที่ ปลูก พืช ได้

16ถ้า มาก ปี ก็ ต้อง เพิ่ม ราคา สูง ขึ้น ถ้า น้อย ปี เจ้า จง ลด ราคา ให้ ต่ำ ลง เพราะ ที่ เขา ขาย นั้น เขา ก็ ขาย ตาม จำนวน ปี ที่ ปลูก พืช

17เจ้า อย่า โกง กัน แต่ เจ้า จง ยำเกรง พระเจ้า ของ เจ้า เพราะ เรา คือ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ เจ้า

18เพราะฉะนั้น เจ้า จง กระทำ ตาม กฎเกณฑ์ ของ เรา และ รักษา คำ ตัดสิน ของ เรา และ ปฏิบัติ ตาม ดังนั้น เจ้า จะ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน นั้น อย่าง ปลอดภัย ได้

19แผ่นดิน จะ อำนวย ผล ให้ เจ้า ได้ รับประทาน อย่าง อิ่มหนำ และ อาศัย อยู่ อย่าง ปลอดภัย

20ถ้า เจ้า จะ พูด ว่า ` ดูเถิด ถ้า เรา ทั้งหลาย หว่าน หรือ เกี่ยว พืช ผล ของ เรา ไม่ ได้ ใน ปี ที่ เจ็ด เรา จะ เอา อะไร รับประทาน '

21เรา จะ บัญชา พร ของ เรา ให้ มี เหนือ เจ้า ใน ปี ที่ หก เพื่อ จะ มี พืช ผล พอ สำหรับ สาม ปี

22เมื่อ เจ้า หว่าน ใน ปี ที่ แปด เจ้า จะ รับประทาน ของเก่า ของ เจ้า จน ปี ที่ เก้า เมื่อ เจ้า ได้ พืช ผล ใหม่ เข้า มา เจ้า ก็ ยัง รับประทาน พืช ผล เก่า ของ เจ้า อยู่

23เจ้า ทั้งหลาย จะ ขาย ที่ดิน ของ เจ้า ให้ ขาด ไม่ ได้ เพราะว่า ดิน นั้น เป็น ของ เรา เพราะ เจ้า เป็น คน ต่างด้าว และ เป็น คน อาศัย อยู่ กับ เรา

24ทั่วไป ใน แผ่นดิน ที่ เจ้า ยึดถือ อยู่ เจ้า จง ให้ มี การ ไถ่ถอน ที่ดิน คืน

25การ ไถ่ถอน ที่ดิน ถ้า พี่น้อง ของ เจ้า ยากจน ลง และ ขาย ที่ดิน ส่วน หนึ่ง ของ เขา หากว่า มี ผู้ ใด ใน พี่น้อง ของ เขา มา ไถ่ถอน ที่ นั้น ก็ จง ให้ เขา ไถ่ถอน ที่ ซึ่ง พี่น้อง ของ เขา ขาย ไป นั้น

26ถ้า ชาย คน นั้น ไม่ มี ญาติ มา ไถ่ถอน ให้ และ ตัว เขา สามารถ จะ ไถ่ถอน เอง

27ก็ จง ให้ คน ที่ จะ ไถ่ นับ ปี ทั้งหลาย ที่ เขา ขาย ไป และ เงิน ที่ เหลือ นั้น จง คืนให้ แก่ คน ที่ เขา ขาย ให้ และ คน ไถ่ ก็ เข้า อยู่ ใน ที่ดิน ของ เขา ได้

28แต่ ถ้า เขา ไม่ สามารถ ที่ จะ ไถ่ คืน มา ที่ดิน ที่ เขา ได้ ขาย ไป จะ คง อยู่ ใน มือ ของ ผู้ ซื้อ จนถึง ปี เสียง แตร และ ใน ปี เสียง แตร นี้ ที่ดิน จะ ออก ไป และ เขา จะ ได้ที่ ดิน ของ เขา กลับคืน

29ถ้า ผู้ ใด ขาย เรือน ซึ่ง อยู่ ใน เมือง ที่ มี กำแพง เมื่อ ขาย ไป แล้ว ให้ เขา ไถ่ถอน คืน ได้ ภายใน หนึ่ง ปี แรก ให้ เขา มี สิทธิ์ ใน การ ไถ่ถอน คืน ได้ หนึ่ง ปี เต็ม

30ถ้า ใน เวลา หนึ่ง ปี เต็ม เขา ไม่ ทำ การ ไถ่ถอน ก็ ให้ จัดการ เสีย ให้ เป็นการ แน่นอน ว่า ผู้ ที่ ซื้อ ไป มี สิทธิ์ เหนือ เรือน ที่ อยู่ ใน เมือง ที่ มี กำแพง นั้น สิทธิ์ขาด แล้ว ตลอด ชั่ว อายุ ของ เขา ใน ปี เสียง แตร เขา ก็ ไม่ ต้อง คืนให้

31แต่ เรือน ใน ชนบท ที่ ไม่ มี กำแพง ล้อม ให้ นับ เข้า เป็น พวก เดียว กับ ท้อง นา ใน ประเทศ นั้น คือ ไถ่ถอน คืน ได้ และ จะ ต้อง คืน กลับ ให้ เจ้าของ เดิม ใน ปี เสียง แตร

32แต่ อย่างไรก็ตาม เมือง ของ คนเลวี หรือ บ้าน ใน เมือง ที่ เขา ถือ กรรมสิทธิ์ คน เลวีจะ ไถ่ถอน คืน ได้ ทุก เวลา

33ถ้า ผู้ ใด ซื้อ ของ จาก คนเลวี เรือน ซึ่ง ถูก ขาย ไป นั้น กับ เมือง ที่ เขา ถือ กรรมสิทธิ์ ต้อง กลับคืน ใน ปี เสียง แตร เพราะ เรือน ทั้งหลาย ใน หัวเมือง ของ พวก เลวีก็ เป็น กรรมสิทธิ์ ของ เขา ท่ามกลาง พวก อิส ราเอล

34แต่ ทุ่ง นา ที่ ล้อม รอบ หัวเมือง ทั้งหลาย ของ พวก เขา นั้น จะ ขาย ไม่ ได้ เพราะว่า เป็น กรรมสิทธิ์ ถาวร ของ เขา ทั้งหลาย

35ข้อย ก เว้น ต่างๆ เรื่อง การ ไถ่ถอน ที่ดิน ถ้า พี่น้อง ของ เจ้า ยากจน ลง และ เลี้ยง ตัว เอง อยู่ กับ เจ้า ไม่ ได้ เจ้า จะ ต้อง ชู กำลัง เขา ถึง เขา เป็น คน ต่างด้าว หรือ คน อาศัย เพื่อ เขา จะ อาศัย อยู่ กับ เจ้า

36อย่า เอา ดอกเบี้ย หรือ เงิน เพิ่ม อะไร จาก เขา แต่ จง ยำเกรง พระเจ้า เพื่อ ว่า พี่น้อง ของ เจ้า จะ อยู่ ใกล้ ชิด กับ เจ้า ได้

37เจ้า อย่า ให้ เขา ยืม เงิน ด้วย คิด ดอกเบี้ย หรือ อย่า ให้ อาหาร เพื่อ เอา กำไร จาก เขา

38เรา คือ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ เจ้า ซึ่ง นำ เจ้า ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ เพื่อ ยก แผ่นดิน คา นา อัน ให้ แก่ เจ้า และ ที่ จะ เป็น พระเจ้า ของ เจ้า

39ถ้า พี่น้อง ที่ อยู่ ใกล้ ชิด กับ เจ้า ยากจน ลง และ ขายตัว ให้ แก่ เจ้า เจ้า อย่า ให้ เขา ทำ งาน เหมือน ทาส

40ให้ เขา อยู่ กับ เจ้า อย่าง ลูกจ้าง หรือ คน ที่ อาศัย อยู่ ด้วย ให้ เขา ปรนนิบัติ เจ้า ไป ถึง ปี เสียง แตร

41แล้ว เขา และ ลูก หลาน ของ เขา จะ ออก ไป จาก เจ้า กลับ ไป สู่ ครอบครัว ของ เขา และ กลับ ไป อยู่ ใน ที่ดิน ของ บิดา ของ เขา

42เพราะว่า เขา ทั้งหลาย เป็น ทาส ของ เรา ที่ เรา พา ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ เขา จะ ขายตัว เป็น ทาส ไม่ ได้

43เจ้า อย่า ข่มขี่ เขา ให้ ลำบาก แต่ จง ยำเกรง พระเจ้า ของ เจ้า

44ส่วน ทาส ชาย หญิง ซึ่ง จะ มี ได้นั้น เจ้า จะ ซื้อ ทาส ชาย หญิง จาก ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ ที่ อยู่ ข้าง เคียง เจ้า ก็ได้

45ยิ่ง กว่า นั้น เจ้า จะ ซื้อ จาก คน ต่างด้าว ที่ อาศัย อยู่ ใน หมู่ พวก เจ้า ทั้ง ครอบครัว ของ เขา ซึ่ง เป็น คน เกิด ใน แผ่นดิน ของ เจ้า และ เขา จะ ตกเป็น ทรัพย์สิน ของ เจ้า ก็ได้

46เจ้า จะ ทำ พินัยกรรม ยก เขา ให้ แก่ ลูก หลาน ของ เจ้า ให้ เป็น มรดก แก่ เขา เป็น กรรมสิทธิ์ เจ้า ใช้ เขา ได้ อย่าง ทาส เป็นนิตย์ ก็ได้ แต่ เจ้า ทั้งหลาย อย่า ปกครอง พี่น้อง คน อิส รา เอ ลด้วยความ รุนแรง

47การ ไถ่ถอน คน อิส รา เอลที่เป็น ทาส ถ้า คน ต่างด้าว หรือ คน ที่ อาศัย อยู่ กับ เจ้า มั่งมี ขึ้น และ พี่น้อง ของ เจ้าที่ อยู่ ใกล้ ชิด กับ เขา ยากจน ลง และ ขายตัว ให้ แก่ คน ต่างด้าว หรือ ผู้ ที่ อาศัย อยู่ กับ เจ้า นั้น หรือ ขาย ให้ แก่ ญาติ คน หนึ่ง คน ใด ของ คน ต่างด้าว นั้น

48เมื่อ เขา ขายตัว แล้ว ก็ ให้ มี การ ไถ่ถอน คือ พี่น้อง คน หนึ่ง คน ใด ของ เขา ทำ การ ไถ่ถอน เขา ได้

49หรือ ลุง หรือ ลูกพี่ลูกน้อง จะ ทำ การ ไถ่ถอน เขา ก็ได้ หรือ ญาติ สนิท ของ ครอบครัว ของ เขา จะ ไถ่ถอน เขา ก็ได้ หรือ ถ้า เขา มีค วาม สามารถ เขา จะ ไถ่ถอน ตัว เอง ก็ได้

50จง ให้ ผู้ ที่ ขายตัว นับ ปี ทั้งหลาย ที่ ขายตัว กับ ผู้ ที่ ซื้อ ตัว เขา ไป ว่า เขา ได้ ขายตัว กี่ ปี จนถึง ปี เสียง แตร ค่าตัว ของ เขา เป็น ค่า ตาม จำนวน ปี เหล่า นั้น เวลา ที่ เขา อยู่ กับ เจ้าของ ตัว เขา นั้น คิด ตาม เวลา ของ ลูกจ้าง

51ถ้า มี เวลา อีก หลาย ปี เขา ต้อง ชำระ เงิน คืน เท่ากับ เงิน ที่ ถูก ซื้อ มา นับ เป็น ค่า ไถ่ถอน ตัว เขา

52ถ้า ยัง เหลือ น้อย ปี จะ ถึง ปี เสียง แตร ก็ ให้ ผู้ ขายตัว คิด กับ ผู้ ซื้อ ตัว ไว้ เป็น ราคา ค่า ไถ่ ของ เขา นั้น และ ตาม จำนวน ปี เหล่า นั้น เขา จะ คืน เงิน ให้ กับ ผู้ ซื้อ ตัว

53ผู้ ขายตัว นั้น จะ ต้อง อยู่ กับ ผู้ ซื้อ ตัว ดัง ลูกจ้าง ที่ จ้าง เป็น ปี อย่า ให้ นาย ปกครอง เขา อย่าง กดขี่ ใน สายตา ของ เจ้า

54ถ้า เขา ไม่ ไถ่ถอน ตาม ที่ กล่าว มา นี้ ก็ ให้ ปล่อย เขา ใน ปี เสียง แตร ทั้ง เขา พร้อม กับ ลูก ของ เขา

55สำหรับ เรา คน อิส รา เอลเป็น ทาส ของ เรา เขา เป็น ทาส ของ เรา ที่ เรา พา ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ เรา คือ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ เจ้า "

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →