Leviticus 27

Thai Tok

← Chapter 26 Jump to:

1พระราชบัญญัติ ต่างๆ เรื่อง การ ปฏิญาณ พระ เยโฮ วาห์ตรัส กับ โมเสส ว่า

2" จง กล่าว แก่ คน อิส รา เอลว่า เมื่อ ผู้ ใด ปฏิญาณ เป็น พิเศษ ไว้ บุคคล ผู้ ที่ ถูก ปฏิญาณ ไว้ นั้น เป็น ของ พระ เยโฮวาห์ ตาม ราคา ของ ท่าน

3ให้ เจ้า กำหนด ราคา ดังนี้ ผู้ชาย อายุ ตั้งแต่ ยี่สิบ ถึง หก สิบ ปี จะ เป็น ค่า เงิน ห้า สิบ เชเขลตามเชเข ลข อง สถาน บริสุทธิ์

4ถ้า ผู้ นั้น เป็น ผู้หญิง ให้ เจ้า กำหนด ราคา เป็น ค่า เงิน สาม สิบเชเขล

5ถ้า ผู้ นั้น อายุ ห้า ขวบ ถึง ยี่สิบ ปี ให้ เจ้า กำหนด ราคา ผู้ชาย เป็น ค่า เงิน ยี่สิบเชเขล และ ผู้หญิง สิบเชเขล

6ถ้า ผู้ นั้น อายุ หนึ่ง เดือน ถึง ห้า ขวบ ให้ เจ้า กำหนด ราคา ผู้ชาย เป็น ค่า เงิน ห้าเชเขล ให้ เจ้า กำหนด ราคา ผู้หญิง เป็น เงิน สามเชเขล

7ถ้า เป็น บุคคล อายุ ตั้งแต่ หก สิบ ปี ขึ้น ไป ให้ เจ้า กำหนด ราคา ผู้ชาย เป็น ค่า เงิน สิบ ห้า เชเขลและ ผู้หญิง เป็น สิบเชเขล

8แต่ ถ้า ผู้ นั้น เป็น คน จน มี น้อย กว่า ค่าตัว ก็ ให้ เขา ไป หา ปุโรหิต ให้ ปุโรหิต กำหนด ราคา ตาม กำลัง ของ ผู้ ที่ ปฏิญาณ ปุโรหิต จะ กำหนด ราคา ของ คน นั้น

9ถ้า เป็น สัตว์ อย่าง ที่ มนุษย์ นำ มา ถวาย พระ เยโฮวาห์ สิ่ง ใดๆ ที่ มนุษย์ ถวาย แด่ พระ เยโฮ วาห์ถือว่า เป็น ของ บริสุทธิ์

10อย่า ให้ เขา นำ อะไร มา แทน หรือ เปลี่ยน เอา ดี มา เปลี่ยน ไม่ ดี หรือ เอา ไม่ ดี มา เปลี่ยน ดี ถ้า เขา ทำ การ เปลี่ยน สัตว์ ทั้ง ตัว ที่ นำ มา เปลี่ยน และ ตัว ที่ ถูก เปลี่ยน จะ ต้อง บริสุทธิ์

11ถ้า เป็น สัตว์ มลทิน ซึ่ง ไม่ พึง นำ มา ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ ให้ ผู้ นั้น นำ สัตว์ ตัว นั้น ไป หา ปุโรหิต

12แล้ว ปุโรหิต จะ ตี ค่า ว่าเป็น ของดี ของ ไม่ ดี ท่าน ผู้ เป็น ปุโรหิต กำหนด ราคา เท่าใด ก็ ให้ เป็น เท่านั้น

13แต่ ถ้า เขา จะ มา ไถ่ สัตว์ นั้น ก็ ให้ เขา เพิ่ม อีก หนึ่ง ใน ห้า ของ ราคา ที่ ตี ไว้

14เมื่อ คน ใด ถวาย เรือน ของ ตน ไว้ เป็น ของ บริสุทธิ์ แด่ พระ เยโฮวาห์ ปุโรหิต ต้อง กำหนด ราคา ตาม ดีไม่ดี ปุโรหิต กำหนด ราคา เท่าใด ก็ ให้ เป็น เท่านั้น

15ถ้า ผู้ ที่ ถวาย เรือน ไว้ ประสงค์ จะ ไถ่ เรือน ของ เขา ก็ ให้ ผู้ นั้น เพิ่ม เงิน อีก หนึ่ง ใน ห้า ของ ราคา เรือน ที่ ตี ไว้ แล้ว เรือน นั้น จึง ตกเป็น ของ เขา ได้

16ถ้า ผู้ ใด ถวาย ที่ดิน ส่วน หนึ่ง แด่ พระ เยโฮ วาห์ซึ่ง เป็น มรดก ตก แก่ เขา ให้ เจ้า กำหนด ราคา ของ ที่ดิน ตาม จำนวน เมล็ด พืช ที่ หว่าน ลง ใน ดิน นั้น ถ้า ที่ นา ใช้ เมล็ด ข้าว บาร์เลย์ หนึ่ง โฮ เมอร์ ให้ กำหนด ราคา เป็น เงิน ห้า สิบเชเขล

17ถ้า เขา ถวาย นา ใน ปี เสียง แตร ก็ ให้ คง เต็ม ราคา ที่ เจ้า กำหนด

18แต่ ถ้า เขา ถวาย ที่ นา ภายหลัง ปี เสียง แตร ก็ ให้ ปุโรหิต คำนวณ ค่า เงิน ตาม จำนวน ปี ที่ เหลือ อยู่ กว่า จะ ถึง ปี เสียง แตร ให้ หัก เสีย จาก ราคา ที่ เจ้า กำหนด

19ถ้า ผู้ ที่ ถวาย นา ประสงค์ จะ ไถ่ นา นั้น ก็ ให้ เขา เพิ่ม ค่า เงิน อีก หนึ่ง ใน ห้า ของ กำหนด ราคา ที่ ตี ไว้ แล้ว นา นั้น จะ เป็น ของ เขา

20แต่ ถ้า เขา ไม่ ประสงค์ ที่ จะ ไถ่ นา หรือ เขา ได้ ขาย นา นั้น ให้ แก่ อีก คน หนึ่ง แล้ว ก็ อย่า ให้ ไถ่ อีก เลย

21แต่ นา นั้น เมื่อ ออก ไป ใน ปี เสียง แตร ก็ เป็น ของ บริสุทธิ์ แด่ พระ เยโฮวาห์ ดุจ นา ที่ ตั้ง ถวาย จึง เป็น ของ ปุโรหิต

22ถ้า คน ใด ซื้อ นา มา ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง ไม่ ใช่ ส่วน มรดก ที่ ตกเป็น กรรมสิทธิ์ ของ เขา

23ปุโรหิต จะ คำนวณ ค่า นา นับ จนถึง ปี เสียง แตร ใน วัน นั้น เจ้าของ นา ต้อง ถวาย เงิน เท่า กำหนด ค่า นา ที่ ตี ไว้ เป็น สิ่ง บริสุทธิ์ แด่ พระ เยโฮวาห์

24พอ ถึง ปี เสียง แตร นา นั้น ต้อง กลับ ไป ตก แก่ ผู้ ที่ ขาย ให้ เขา ซึ่ง เป็น เจ้าของ เดิม ตาม มรดก ที่ ตก มา เป็น ของ เขา

25การ กำหนด ราคา ทุก อย่าง จะ ต้อง เป็น ไป ตาม ค่า เงินเชเข ลข อง สถาน บริสุทธิ์ ยี่สิบ เก - ราห์เป็น หนึ่งเชเขล

26อย่า ให้ ใคร ขาย ลูก สัตว์ หัวปี หรือ สิ่ง ที่ ถวาย แล้วแต่ ลูก สัตว์ หัวปี นั้น อย่า ให้ ใคร นำ มา ถวาย เพราะ ที่ เป็น สัตว์ หัวปี ก็ ตกเป็น ของ พระ เยโฮ วาห์แล้ว วัว ก็ดี แกะ ก็ดี เป็น ของ พระ เยโฮวาห์

27ถ้า เป็น สัตว์ มลทิน จง ให้ เขา ซื้อ คืน ตาม กำหนด ราคา ของ เจ้า โดย เพิ่ม หนึ่ง ใน ห้า ของ กำหนด ราคา ที่ ตี ไว้ ถ้า เขา ไม่ ไถ่ ก็ ให้ ขาย เสีย ตาม กำหนด ราคา ที่ ตี ไว้

28แต่ สิ่ง ใด ที่ ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ เป็น สิ่ง ที่ เขา มี อยู่ ไม่ ว่าเป็น คน หรือ สัตว์ หรือ ที่ นา อันเป็น มรดก ตก แก่ เขา จะ ขาย หรือ ไถ่ ไม่ ได้ เลย เพราะ สิ่ง ที่ ถวาย แล้ว เป็น สิ่ง บริสุทธิ์ ที่สุด แด่ พระ เยโฮวาห์

29ทุก สิ่ง ที่ ถูก ถวาย แล้ว คือ สิ่ง ที่ ต้อง ทำลาย เสีย จาก มนุษย์ อย่า ให้ ไถ่ถอน แต่ ต้อง ถูก ฆ่า เสีย แน่นอน

30สิบ ชัก หนึ่ง ทั้งสิ้น เป็น ของ พระ เยโฮ วาห์สิบ ชัก หนึ่ง ทั้งสิ้น ที่ ได้ จาก แผ่นดิน เป็น พืช ที่ ได้ จาก แผ่นดิน ก็ดี หรือ ผล จาก ต้นไม้ ก็ดี เป็น ของ พระ เยโฮวาห์ เป็น สิ่ง บริสุทธิ์ แด่ พระ เยโฮวาห์

31ถ้า คน ใด ประสงค์ จะ ไถ่ สิบ ชัก หนึ่ง ส่วน ใด ของ เขา เขา ต้อง เพิ่ม อีก หนึ่ง ใน ห้า ของ สิบ ชัก หนึ่ง นั้น

32และ สิบ ชัก หนึ่ง ที่ ได้ มา จาก ฝูง วัว หรือ ฝูง แพะ แกะ คือ สัตว์ หนึ่ง ใน สิบ ตัว ที่ ลอด ใต้ ไม้เท้า ของ ผู้ เลี้ยง จะ เป็น สิ่ง บริสุทธิ์ แด่ พระ เยโฮวาห์

33อย่า ให้ พิจารณา ว่า ดี หรือ ไม่ ดี อย่า ให้ เขา สับเปลี่ยน ถ้า เขา สับเปลี่ยน ทั้ง ตัว ที่ นำ มา เปลี่ยน กับ ตัว ที่ ถูก เปลี่ยน เป็น ของ บริสุทธิ์ ไถ่ ไม่ ได้ "

34เหล่า นี้ เป็น บทบัญญัติ ที่ พระ เยโฮ วาห์ทรง บัญญัติ ไว้ กับ โมเสส สำหรับ คน อิส รา เอ ลบ น ภูเขา ซี นาย

← Chapter 26 Jump to: