bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Tok
/
Leviticus 27
Leviticus 27
Thai Tok
← Chapter 26
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
1
พระราชบัญญัติ ต่างๆ เรื่อง การ ปฏิญาณ พระ เยโฮ วาห์ตรัส กับ โมเสส ว่า
2
" จง กล่าว แก่ คน อิส รา เอลว่า เมื่อ ผู้ ใด ปฏิญาณ เป็น พิเศษ ไว้ บุคคล ผู้ ที่ ถูก ปฏิญาณ ไว้ นั้น เป็น ของ พระ เยโฮวาห์ ตาม ราคา ของ ท่าน
3
ให้ เจ้า กำหนด ราคา ดังนี้ ผู้ชาย อายุ ตั้งแต่ ยี่สิบ ถึง หก สิบ ปี จะ เป็น ค่า เงิน ห้า สิบ เชเขลตามเชเข ลข อง สถาน บริสุทธิ์
4
ถ้า ผู้ นั้น เป็น ผู้หญิง ให้ เจ้า กำหนด ราคา เป็น ค่า เงิน สาม สิบเชเขล
5
ถ้า ผู้ นั้น อายุ ห้า ขวบ ถึง ยี่สิบ ปี ให้ เจ้า กำหนด ราคา ผู้ชาย เป็น ค่า เงิน ยี่สิบเชเขล และ ผู้หญิง สิบเชเขล
6
ถ้า ผู้ นั้น อายุ หนึ่ง เดือน ถึง ห้า ขวบ ให้ เจ้า กำหนด ราคา ผู้ชาย เป็น ค่า เงิน ห้าเชเขล ให้ เจ้า กำหนด ราคา ผู้หญิง เป็น เงิน สามเชเขล
7
ถ้า เป็น บุคคล อายุ ตั้งแต่ หก สิบ ปี ขึ้น ไป ให้ เจ้า กำหนด ราคา ผู้ชาย เป็น ค่า เงิน สิบ ห้า เชเขลและ ผู้หญิง เป็น สิบเชเขล
8
แต่ ถ้า ผู้ นั้น เป็น คน จน มี น้อย กว่า ค่าตัว ก็ ให้ เขา ไป หา ปุโรหิต ให้ ปุโรหิต กำหนด ราคา ตาม กำลัง ของ ผู้ ที่ ปฏิญาณ ปุโรหิต จะ กำหนด ราคา ของ คน นั้น
9
ถ้า เป็น สัตว์ อย่าง ที่ มนุษย์ นำ มา ถวาย พระ เยโฮวาห์ สิ่ง ใดๆ ที่ มนุษย์ ถวาย แด่ พระ เยโฮ วาห์ถือว่า เป็น ของ บริสุทธิ์
10
อย่า ให้ เขา นำ อะไร มา แทน หรือ เปลี่ยน เอา ดี มา เปลี่ยน ไม่ ดี หรือ เอา ไม่ ดี มา เปลี่ยน ดี ถ้า เขา ทำ การ เปลี่ยน สัตว์ ทั้ง ตัว ที่ นำ มา เปลี่ยน และ ตัว ที่ ถูก เปลี่ยน จะ ต้อง บริสุทธิ์
11
ถ้า เป็น สัตว์ มลทิน ซึ่ง ไม่ พึง นำ มา ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ ให้ ผู้ นั้น นำ สัตว์ ตัว นั้น ไป หา ปุโรหิต
12
แล้ว ปุโรหิต จะ ตี ค่า ว่าเป็น ของดี ของ ไม่ ดี ท่าน ผู้ เป็น ปุโรหิต กำหนด ราคา เท่าใด ก็ ให้ เป็น เท่านั้น
13
แต่ ถ้า เขา จะ มา ไถ่ สัตว์ นั้น ก็ ให้ เขา เพิ่ม อีก หนึ่ง ใน ห้า ของ ราคา ที่ ตี ไว้
14
เมื่อ คน ใด ถวาย เรือน ของ ตน ไว้ เป็น ของ บริสุทธิ์ แด่ พระ เยโฮวาห์ ปุโรหิต ต้อง กำหนด ราคา ตาม ดีไม่ดี ปุโรหิต กำหนด ราคา เท่าใด ก็ ให้ เป็น เท่านั้น
15
ถ้า ผู้ ที่ ถวาย เรือน ไว้ ประสงค์ จะ ไถ่ เรือน ของ เขา ก็ ให้ ผู้ นั้น เพิ่ม เงิน อีก หนึ่ง ใน ห้า ของ ราคา เรือน ที่ ตี ไว้ แล้ว เรือน นั้น จึง ตกเป็น ของ เขา ได้
16
ถ้า ผู้ ใด ถวาย ที่ดิน ส่วน หนึ่ง แด่ พระ เยโฮ วาห์ซึ่ง เป็น มรดก ตก แก่ เขา ให้ เจ้า กำหนด ราคา ของ ที่ดิน ตาม จำนวน เมล็ด พืช ที่ หว่าน ลง ใน ดิน นั้น ถ้า ที่ นา ใช้ เมล็ด ข้าว บาร์เลย์ หนึ่ง โฮ เมอร์ ให้ กำหนด ราคา เป็น เงิน ห้า สิบเชเขล
17
ถ้า เขา ถวาย นา ใน ปี เสียง แตร ก็ ให้ คง เต็ม ราคา ที่ เจ้า กำหนด
18
แต่ ถ้า เขา ถวาย ที่ นา ภายหลัง ปี เสียง แตร ก็ ให้ ปุโรหิต คำนวณ ค่า เงิน ตาม จำนวน ปี ที่ เหลือ อยู่ กว่า จะ ถึง ปี เสียง แตร ให้ หัก เสีย จาก ราคา ที่ เจ้า กำหนด
19
ถ้า ผู้ ที่ ถวาย นา ประสงค์ จะ ไถ่ นา นั้น ก็ ให้ เขา เพิ่ม ค่า เงิน อีก หนึ่ง ใน ห้า ของ กำหนด ราคา ที่ ตี ไว้ แล้ว นา นั้น จะ เป็น ของ เขา
20
แต่ ถ้า เขา ไม่ ประสงค์ ที่ จะ ไถ่ นา หรือ เขา ได้ ขาย นา นั้น ให้ แก่ อีก คน หนึ่ง แล้ว ก็ อย่า ให้ ไถ่ อีก เลย
21
แต่ นา นั้น เมื่อ ออก ไป ใน ปี เสียง แตร ก็ เป็น ของ บริสุทธิ์ แด่ พระ เยโฮวาห์ ดุจ นา ที่ ตั้ง ถวาย จึง เป็น ของ ปุโรหิต
22
ถ้า คน ใด ซื้อ นา มา ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง ไม่ ใช่ ส่วน มรดก ที่ ตกเป็น กรรมสิทธิ์ ของ เขา
23
ปุโรหิต จะ คำนวณ ค่า นา นับ จนถึง ปี เสียง แตร ใน วัน นั้น เจ้าของ นา ต้อง ถวาย เงิน เท่า กำหนด ค่า นา ที่ ตี ไว้ เป็น สิ่ง บริสุทธิ์ แด่ พระ เยโฮวาห์
24
พอ ถึง ปี เสียง แตร นา นั้น ต้อง กลับ ไป ตก แก่ ผู้ ที่ ขาย ให้ เขา ซึ่ง เป็น เจ้าของ เดิม ตาม มรดก ที่ ตก มา เป็น ของ เขา
25
การ กำหนด ราคา ทุก อย่าง จะ ต้อง เป็น ไป ตาม ค่า เงินเชเข ลข อง สถาน บริสุทธิ์ ยี่สิบ เก - ราห์เป็น หนึ่งเชเขล
26
อย่า ให้ ใคร ขาย ลูก สัตว์ หัวปี หรือ สิ่ง ที่ ถวาย แล้วแต่ ลูก สัตว์ หัวปี นั้น อย่า ให้ ใคร นำ มา ถวาย เพราะ ที่ เป็น สัตว์ หัวปี ก็ ตกเป็น ของ พระ เยโฮ วาห์แล้ว วัว ก็ดี แกะ ก็ดี เป็น ของ พระ เยโฮวาห์
27
ถ้า เป็น สัตว์ มลทิน จง ให้ เขา ซื้อ คืน ตาม กำหนด ราคา ของ เจ้า โดย เพิ่ม หนึ่ง ใน ห้า ของ กำหนด ราคา ที่ ตี ไว้ ถ้า เขา ไม่ ไถ่ ก็ ให้ ขาย เสีย ตาม กำหนด ราคา ที่ ตี ไว้
28
แต่ สิ่ง ใด ที่ ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ เป็น สิ่ง ที่ เขา มี อยู่ ไม่ ว่าเป็น คน หรือ สัตว์ หรือ ที่ นา อันเป็น มรดก ตก แก่ เขา จะ ขาย หรือ ไถ่ ไม่ ได้ เลย เพราะ สิ่ง ที่ ถวาย แล้ว เป็น สิ่ง บริสุทธิ์ ที่สุด แด่ พระ เยโฮวาห์
29
ทุก สิ่ง ที่ ถูก ถวาย แล้ว คือ สิ่ง ที่ ต้อง ทำลาย เสีย จาก มนุษย์ อย่า ให้ ไถ่ถอน แต่ ต้อง ถูก ฆ่า เสีย แน่นอน
30
สิบ ชัก หนึ่ง ทั้งสิ้น เป็น ของ พระ เยโฮ วาห์สิบ ชัก หนึ่ง ทั้งสิ้น ที่ ได้ จาก แผ่นดิน เป็น พืช ที่ ได้ จาก แผ่นดิน ก็ดี หรือ ผล จาก ต้นไม้ ก็ดี เป็น ของ พระ เยโฮวาห์ เป็น สิ่ง บริสุทธิ์ แด่ พระ เยโฮวาห์
31
ถ้า คน ใด ประสงค์ จะ ไถ่ สิบ ชัก หนึ่ง ส่วน ใด ของ เขา เขา ต้อง เพิ่ม อีก หนึ่ง ใน ห้า ของ สิบ ชัก หนึ่ง นั้น
32
และ สิบ ชัก หนึ่ง ที่ ได้ มา จาก ฝูง วัว หรือ ฝูง แพะ แกะ คือ สัตว์ หนึ่ง ใน สิบ ตัว ที่ ลอด ใต้ ไม้เท้า ของ ผู้ เลี้ยง จะ เป็น สิ่ง บริสุทธิ์ แด่ พระ เยโฮวาห์
33
อย่า ให้ พิจารณา ว่า ดี หรือ ไม่ ดี อย่า ให้ เขา สับเปลี่ยน ถ้า เขา สับเปลี่ยน ทั้ง ตัว ที่ นำ มา เปลี่ยน กับ ตัว ที่ ถูก เปลี่ยน เป็น ของ บริสุทธิ์ ไถ่ ไม่ ได้ "
34
เหล่า นี้ เป็น บทบัญญัติ ที่ พระ เยโฮ วาห์ทรง บัญญัติ ไว้ กับ โมเสส สำหรับ คน อิส รา เอ ลบ น ภูเขา ซี นาย
← Chapter 26
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27