Revelation 14

Thai Tok

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1ความ ชื่นชมยินดี ของ คน 144,000 คน ข้าพเจ้า ได้ แล เห็น และ ดูเถิด พระ เมษ โปดก ทรง ยืน อยู่ ที่ ภูเขา ศิโยน และ ผู้ ที่ อยู่ กับ พระองค์ มี จำนวน แสน สี่ หมื่น สี่ พัน คน ซึ่ง เป็น ผู้ ที่ มี พระ นาม ของ พระ บิดา ของ พระองค์ เขียน ไว้ ที่ หน้าผาก ของ เขา

2และ ข้าพเจ้า ได้ยิน เสียง จาก สวรรค์ ดุจ เสียง น้ำ มาก หลาย และ ดุจ เสียง ฟ้าร้อง สนั่น และ ข้าพเจ้า ได้ยิน เสียง พวก ดีด พิณ เขา คู่ กำลัง บรรเลง อยู่

3คน เหล่า นั้น ร้องเพลง ราวกับ ว่า เป็น เพลง บท ใหม่ ต่อหน้า พระ ที่นั่ง หน้า สัตว์ ทั้ง สี่ นั้น และ หน้า พวก ผู้ อาวุโส ไม่ มี ใคร สามารถ เรียน รู้ เพลง บท นั้น ได้ นอกจาก คน แสน สี่ หมื่น สี่ พัน คน นั้น ที่ ได้ ทรง ไถ่ ไว้ แล้ว จาก แผ่นดิน โลก

4คน เหล่า นี้ เป็น คน ที่ มิได้ มี มลทิน กับ ผู้หญิง เพราะว่า เขา เป็น พวก พรหมจารี พระ เมษ โปดก เสด็จ ไป ที่ ใด คน เหล่า นี้ ก็ตาม เสด็จ ไป ด้วย พวก เขา เป็น ผู้ ที่ ทรง ไถ่ จาก มวล มนุษย์ เป็น ผล แรก ถวาย แด่ พระเจ้า และ แด่ พระ เมษ โปดก

5ปาก เขา ไม่ กล่าว คำ อุบาย เลย เพราะ เขา ไม่ มีค วาม ผิด ต่อหน้า พระ ที่นั่ง ของ พระเจ้า

6ทูต สวรรค์ องค์ แรก ประกาศ ข่าว ประเสริฐ อันเป็น อมตะ แล้ว ข้าพเจ้า ได้ เห็น ทูต สวรรค์ อีก องค์ หนึ่ง ที่ บิน อยู่ ใน ท้อง ฟ้า เพื่อ ประกาศ ข่าว ประเสริฐ อันเป็น อมตะ แก่ คน ทั้งหลาย ที่ อยู่ ใน โลก แก่ ทุก ชาติ ทุก ตระกูล ทุก ภาษา และ ประชากร

7ท่าน ประกาศ ด้วย เสียง อัน ดัง ว่า " จง ยำเกรง พระเจ้า และ ถวาย สง่า ราศี แด่ พระองค์ เพราะ ถึง เวลา ที่ พระองค์ จะ ทรง พิพากษา แล้ว และ จง นมัสการ พระองค์ ` ผู้ ได้ ทรง สร้าง ฟ้า สวรรค์ แผ่นดิน โลก ทะเล ' และ บ่อ น้ำพุ ทั้งหลาย "

8ทูต สวรรค์ องค์ ที่ สอง ประกาศ การ ล่มจม ของ บา บิ โลน ทูต สวรรค์ อีก องค์ หนึ่ง ตาม ไป ประกาศ ว่า " บา บิ โลน มหานคร นั้น ล่มจม แล้ว ล่มจม แล้ว เพราะว่า นคร นั้น ทำให้ ประชาชาติ ทั้งปวง ดื่ม เหล้า องุ่น แห่ง ความ เดือดดาล ของ เธอ ใน การ ล่วงประเวณี "

9ทูต สวรรค์ องค์ ที่ สาม ประกาศ การ ทุกข์ ทรมาน เป็นนิตย์ ของ ทุก คน ที่ รับ เครื่องหมาย และ บูชา สัตว์ ร้าย และ ทูต สวรรค์ ซึ่ง เป็น องค์ ที่ สาม ตาม ไป ประกาศ ด้วย เสียง อัน ดัง ว่า " ถ้า ผู้ ใด บูชา สัตว์ ร้าย และ รูป ของ มัน และ รับ เครื่องหมาย ของ มัน ไว้ ที่ หน้าผาก หรือ ที่ มือ ของ ตน

10ผู้ นั้น จะ ต้อง ดื่ม เหล้า องุ่น แห่ง พระ พิโรธ ของ พระเจ้า ซึ่ง ไม่ ได้ ระคน กับ สิ่ง ใด ที่ ได้ เท ลง ใน ถ้วย พระ พิโรธ ของ พระองค์ และ เขา จะ ต้อง ถูก ทรมาน ด้วย ไฟ และ กำมะถัน ต่อหน้า ทูต สวรรค์ ผู้ บริสุทธิ์ ทั้งหลาย และ ต่อ พระ พักตร์ พระ เมษ โปดก

11และ ควัน แห่ง การ ทรมาน ของ เขา พลุ่ง ขึ้น ตลอด ไป เป็นนิตย์ และ ผู้ ที่ บูชา สัตว์ ร้าย และ รูป ของ มัน และ ผู้ ใด ก็ตาม ที่ รับ เครื่องหมาย ชื่อ ของ มัน จะ ไม่ มี การ พักผ่อน เลย ทั้ง กลางวัน และ กลางคืน "

12พระ สัญญา อัน มั่นคง สำหรับ พวก วิ สุทธิ ชน นี่แหละ คือ ความ อดทน ของ พวก วิ สุทธิ ชน คือ ผู้ ที่ รักษา พระ บัญญัติ ของ พระเจ้า และ ความ เชื่อ ของ พระ เยซู ไว้

13และ ข้าพเจ้า ได้ยิน พระ สุรเสียง จาก สวรรค์ สั่ง ข้าพเจ้า ว่า " จง เขียน ไว้ เถิด ว่า ตั้งแต่ นี้ สืบไป คน ทั้งหลาย ที่ ตาย ใน องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ เป็น สุข " และ พระ วิญญาณ ตรัส ว่า " จริง อย่าง นั้น เพื่อ เขา จะ ได้ หยุด พัก จาก ความ เหนื่อย ยาก ของ เขา และ การ งาน ที่ เขา ได้ กระทำ นั้น จะ ติดตาม เขา ไป "

14การ เก็บเกี่ยว บน แผ่นดิน โลก ข้าพเจ้า ได้ แล เห็น และ ดูเถิด มี เมฆ ขาว และ มี ผู้ หนึ่ง ประทับ บน เมฆ นั้น เหมือนกับ บุตร มนุษย์ สวม มงกุฎ ทองคำ บน พระ เศียร และ พระ หัตถ์ ถือ เคียว อัน คม

15และ มี ทูต สวรรค์ อีก องค์ หนึ่ง ออก มา จาก พระ วิหาร ร้อง ทูล พระองค์ ผู้ ประทับ บน เมฆ นั้น ด้วย เสียง อัน ดัง ว่า " จง ใช้ เคียว ของ พระองค์ เกี่ยว ไป เถิด เพราะว่า ถึง เวลา ที่ พระองค์ จะ เกี่ยว แล้ว เพราะว่า ผล ที่ จะ ต้อง เก็บเกี่ยว ใน แผ่นดิน โลก นั้น สุก แล้ว "

16และ พระองค์ ผู้ ประทับ บน เมฆ นั้น ได้ ทรง ตวัด เคียว นั้น บน แผ่นดิน โลก และ แผ่นดิน โลก ก็ได้ ถูก เกี่ยว แล้ว

17และ ทูต สวรรค์ อีก องค์ หนึ่ง ก็ ออก มา จาก พระ วิหาร บน สวรรค์ ถือ เคียว อัน คม เช่น เดียวกัน

18และ ทูต สวรรค์ อีก องค์ หนึ่ง ผู้ มี ฤทธิ์ เหนือ ไฟ ได้ ออก มา จาก แท่น บูชา และ ร้อง บอก ทูต องค์ นั้น ที่ ถือ เคียว คม นั้น ด้วย เสียง อัน ดัง ว่า " ท่าน จง ใช้ เคียว คม ของ ท่าน เกี่ยว เก็บ พวง องุ่น แห่ง แผ่นดิน โลก เพราะ ลูก องุ่น นั้น สุก ดีแล้ว "

19ทูต สวรรค์ นั้น ก็ ตวัด เคียว บน แผ่นดิน โลก และ เก็บเกี่ยว ผล องุ่น แห่ง แผ่นดิน โลก และ ขว้าง ลง ไป ใน บ่อ ย่ำ องุ่น อัน ใหญ่ แห่ง พระ พิโรธ ของ พระเจ้า

20บ่อ ย่ำ องุ่น ถูก ย่ำ ภายนอก เมือง และ โลหิต ไหล ออก จาก บ่อ ย่ำ องุ่น นั้น สูง ถึง บังเหียน ม้า ไหล นอง ไป ประมาณ สาม ร้อย กิโลเมตร

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →