Revelation 20

Thai Tok

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1ซา ตาน ถูก ขัง ไว้ พันปี แล้ว ข้าพเจ้า เห็น ทูต สวรรค์ องค์ หนึ่ง ลง มา จาก สวรรค์ ท่าน ถือ ลูก กุญแจ ของ เหว ที่ ไม่ มี ก้น เหว นั้น และ ถือ โซ่ ใหญ่

2และ ท่าน ได้ จับ พญา นาค ซึ่ง เป็น งู ดึกดำบรรพ์ ผู้ ซึ่ง เป็น พญา มาร และ ซา ตาน และ ล่าม มัน ไว้ พันปี

3แล้ว ทิ้ง มัน ลง ไป ใน เหว ที่ ไม่ มี ก้น เหว นั้น แล้ว ได้ ลั่นกุญแจ ประทับตรา เพื่อ ไม่ ให้ มัน ล่อลวง บรรดา ประชาชาติ ได้ อีก ต่อ ไป จน ครบ กำหนด พันปี แล้ว หลังจาก นั้น จะ ต้อง ปล่อย มัน ออก ไป ชั่ว ขณะ หนึ่ง

4การ ฟื้น ขึ้น ของ คริสเตียน เพื่อ ครอบครอง ร่วม กับ พระ คริสต์ ข้าพเจ้า ได้ เห็น บัลลังก์ หลาย บัลลังก์ และ ผู้ ที่นั่ง บน บัลลังก์ นั้น ทรง มอบ ให้ เป็น ผู้ ที่ จะ พิพากษา และ ข้าพเจ้า ยัง ได้ เห็น ดวง วิญญาณ ของ คน ทั้งปวง ที่ ถูก ตัด ศีรษะ เพราะ เป็น พยาน ของ พระ เยซู และ เพราะ พระ วจนะ ของ พระเจ้า และ เป็น ผู้ ที่ ไม่ ได้ บูชา สัตว์ ร้าย นั้น หรือ รูป ของ มัน และ ไม่ ได้ รับ เครื่องหมาย ของ มัน ไว้ ที่ หน้าผาก หรือ ที่ มือ ของ เขา คน เหล่า นั้น กลับ มี ชีวิต ขึ้น มา ใหม่ และ ได้ ครอบครอง ร่วม กับ พระ คริสต์ เป็น เวลา พันปี

5แต่ คน อื่นๆ ที่ ตาย แล้ว ไม่ ได้ กลับ มี ชีวิต อีก จนกว่า จะ ครบ กำหนด พันปี นี่แหละ คือ การ ฟื้น จาก ความ ตาย ครั้ง แรก

6ผู้ ใด ที่ ได้ มี ส่วน ใน การ ฟื้น จาก ความ ตาย ครั้ง แรก ก็ เป็น สุข และ บริสุทธิ์ ความ ตาย ครั้ง ที่ สอง จะ ไม่ มี อำนาจ เหนือ คน เหล่า นั้น แต่ เขา จะ เป็น ปุโรหิต ของ พระเจ้า และ ของ พระ คริสต์ และ จะ ครอบครอง ร่วม กับ พระองค์ ตลอด เวลา พันปี

7การก บฏ ใน ยุค พันปี ซา ตาน ถูก ทิ้ง ลง ใน นรก ครั้น พันปี ล่วง ไป แล้ว ก็ จะ ปล่อย ซา ตาน ออก จาก คุก ที่ ขัง มัน ไว้

8และ มัน จะ ออก ไปล่ อ ลวง บรรดา ประชาชาติ ทั้ง สี่ ทิศ ของ แผ่นดิน โลก คือ โกก และ มา โกก ให้ คน มา ชุมนุม กัน ทำ ศึก สงคราม จำนวน คน เหล่า นั้น มากมาย ดุจ เม็ด ทราย ที่ ทะเล

9และ คน เหล่า นั้น ยก ขบวน ออก ไป ทั่ว แผ่นดิน โลก และ ล้อม กองทัพ ของ พวก วิ สุทธิ ชน และ เมือง อันเป็น ที่รัก นั้น ไว้ แต่ ไฟ ได้ ตกลง มา จาก พระเจ้า ออก จาก สวรรค์ เผา ผลาญ คน เหล่า นั้น

10ส่วน พญา มาร ที่ ล่อลวง เขา เหล่า นั้น ก็ ถูก โยน ลง ไป ใน บึง ไฟ และ กำมะถัน ที่ สัตว์ ร้าย และ ผู้ พยากรณ์ เท็จ อยู่ นั้น และ มัน ต้อง ทน ทุกข์ ทรมาน ทั้ง กลางวัน และ กลางคืน ตลอด ไป เป็นนิตย์

11การ พิพากษา บน พระ ที่นั่ง ใหญ่ สี ขาว ข้าพเจ้า ได้ เห็น พระ ที่นั่ง ใหญ่ สี ขาว และ เห็น พระองค์ ผู้ ประทับ บน พระ ที่นั่ง นั้น และ แผ่นดิน โลก และ ฟ้า อากาศ ก็ อันตรธาน ไป จาก พระ พักตร์ พระองค์ และ ไม่ มี ที่ อยู่ สำหรับ แผ่นดิน โลก และ ฟ้า อากาศ นั้น ต่อ ไป เลย

12ข้าพเจ้า ได้ เห็น บรรดา ผู้ ที่ ตาย แล้ว ทั้ง ผู้ใหญ่ และ ผู้น้อย ยืน อยู่ จำเพาะ พระ พักตร์ พระเจ้า และ หนังสือ ต่างๆ ก็ เปิด ออก หนังสือ อีก ม้วน หนึ่ง ก็ เปิด ออก ด้วย คือ หนังสือ แห่ง ชีวิต และ ผู้ ที่ ตาย ไป แล้ว ก็ ถูก พิพากษา ตาม ข้อความ ที่ จารึก ไว้ ใน หนังสือ เหล่า นั้น ตาม ที่ เขา ได้ กระทำ

13ทะเล ก็ ส่ง คืน คน ทั้งหลาย ที่ ตาย ใน ทะเล ความ ตาย และ นรก ก็ ส่ง คืน คน ทั้งหลาย ที่ อยู่ ใน ที่ เหล่า นั้น และ คน ทั้งหลาย ก็ ถูก พิพากษา ตาม การก ระ ทำ ของ ตน หมด ทุก คน

14แล้ว ความ ตาย และ นรก ก็ ถูก ผลัก ทิ้ง ลง ไป ใน บึง ไฟ นี่แหละ เป็นความ ตาย ครั้ง ที่ สอง

15และ ผู้ ใด ที่ ไม่ มีชื่อ จด ไว้ ใน หนังสือ แห่ง ชีวิต ผู้ นั้น ก็ ถูก ทิ้ง ลง ไป ใน บึง ไฟ

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →