Romans 14

Thai Tok

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1ความ รัก ของ คริสเตียน คือ ต้อง ยอม ทน ต่อ ผู้ ที่ มี ธรรมเนียม ต่าง กัน ส่วน คน ที่ ยัง อ่อน ใน ความ เชื่อ นั้น จง รับ เขา ไว้ แต่ มิ ใช่ เพื่อให้ โต้เถียง กัน ใน เรื่อง ความ เชื่อ ที่ แตก ต่าง กัน นั้น

2คน หนึ่ง ถือว่า จะ กิน อะไร ก็ได้ ทั้งนั้น แต่ อีก คน หนึ่ง ที่ ยัง อ่อน ใน ความ เชื่อ อยู่ ก็ กิน แต่ ผัก เท่านั้น

3อย่า ให้ คน ที่ กิน นั้น ดูหมิ่น คน ที่ ไม่ ได้ กิน และ อย่า ให้ คน ที่ มิได้ กิน กล่าวโทษ คน ที่ ได้ กิน เหตุ ว่า พระเจ้า ได้ ทรง โปรด รับ เขา ไว้ แล้ว

4ท่าน เป็น ใคร เล่า จึง กล่าวโทษ ผู้ รับ ใช้ ของ คน อื่น ผู้ รับ ใช้ คน นั้น จะ ได้ ดี หรือ จะ ล่มจม ก็ สุด แล้วแต่ นาย ของ เขา และ เขา ก็ จะ ได้ ดี แน่นอน เพราะว่า พระเจ้า ทรง ฤทธิ์ สามารถ ให้ เขา ได้ ดี ได้

5คน หนึ่ง ถือว่า วัน หนึ่ง ดี กว่า อีก วัน หนึ่ง แต่ อีก คน หนึ่ง ถือว่า ทุก วัน เหมือน กัน ขอ ให้ ทุก คน มีค วาม แน่ใจ ใน ความ คิดเห็น ของ ตน เถิด

6ผู้ ที่ ถือ วัน ก็ ถือ เพื่อ ถวาย เกียรติ แด่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า และ ผู้ ที่ ไม่ ถือ วัน ก็ ไม่ ถือ เพื่อ ถวาย เกียรติ แด่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ผู้ ที่ กิน ก็ กิน เพื่อ ถวาย เกียรติ แด่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า เพราะ เขา ขอบพระคุณ พระเจ้า และ ผู้ ที่ มิได้ กิน ก็ มิได้ กิน เพื่อ ถวาย เกียรติ แด่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า และ ยัง ขอบพระคุณ พระเจ้า

7เพราะ ใน พวก เรา ไม่ มี ผู้ ใด มี ชีวิต อยู่ เพื่อ ตน เอง ฝ่าย เดียว และ ไม่ มี ผู้ ใด ตาย เพื่อ ตน เอง ฝ่าย เดียว

8ถ้า เรา มี ชีวิต อยู่ ก็ มี ชีวิต อยู่ เพื่อ องค์ พระผู้เป็นเจ้า และ ถ้า เรา ตาย ก็ ตาย เพื่อ องค์ พระผู้เป็นเจ้า เหตุ ฉะนั้น ไม่ ว่า เรา มี ชีวิต อยู่ หรือ ตาย ไป ก็ตาม เรา ก็ เป็น คน ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า

9เพราะ เหตุ นี้ เอง พระ คริสต์ จึง ได้ ทรง สิ้นพระชนม์ และ ได้ ทรง เป็น ขึ้น มา และ ทรง พระ ชนม์ อีก เพื่อ จะ ได้ เป็น องค์ พระผู้เป็นเจ้า ของ ทั้งคน ตาย และ คน เป็น

10แต่ ตัว ท่าน เล่า เหตุ ไฉน ท่าน จึง กล่าวโทษ พี่น้อง ของ ท่าน หรือ เหตุ ไฉน ท่าน จึง ดูหมิ่น พี่น้อง ของ ท่าน เพราะว่า เรา ทุก คน ต้อง ยืน อยู่ หน้า บัลลังก์ พิพากษา ของ พระ คริสต์

11เพราะ มี คำ เขียน ไว้ ว่า ` องค์ พระผู้เป็นเจ้า ได้ ตรัส ว่า " เรา มี ชีวิต อยู่ ฉันใด หัว เข่า ทุก หัว เข่า จะ ต้อง คุก กราบ ลง ต่อ เรา และ ลิ้น ทุก ลิ้น จะ ต้อง ร้อง สรรเสริญ พระเจ้า " '

12ฉะนั้น เรา ทุก คน จะ ต้อง ทูล เรื่องราว ของ ตัว เอง ต่อ พระเจ้า

13เพราะ เห็นแก่ ความ รัก คริสเตียน จึง ยอม ชนะ ตน เอง ดังนั้น เรา อย่า กล่าวโทษ กันและกัน อีก เลย แต่ จง ตัดสินใจ เสีย ดี กว่า คือ อย่า ให้ ผู้ หนึ่ง ผู้ ใด วาง สิ่ง ซึ่ง ให้ สะดุด หรือ สิ่ง ซึ่ง เป็น เหตุ ให้ ล้ม ลง ไว้ ต่อหน้า พี่น้อง

14ข้าพเจ้า รู้ และ ปลงใจ เชื่อ เป็น แน่ ใน องค์ พระ เยซู เจ้า ว่า ไม่ มี สิ่ง หนึ่ง สิ่ง ใด ที่ เป็น มลทิน ใน ตัว เอง เลย แต่ ถ้า ผู้ ใด ถือว่า สิ่ง ใด เป็น มลทิน สิ่ง นั้น ก็ เป็น มลทิน สำหรับ คน นั้น

15แต่ ถ้า พี่น้อง ของ ท่าน ไม่ สบาย ใจ เพราะ อาหาร ที่ ท่าน กิน ท่าน ก็ ไม่ ได้ ดำเนิน ตาม ทาง แห่ง ความ รัก เสีย แล้ว พระ คริสต์ ทรง สิ้นพระชนม์ เพื่อ ผู้ ใด ก็ อย่า ให้ คน นั้น พินาศ เพราะ อาหาร ที่ ท่าน กิน เลย

16ฉะนั้น อย่า ให้การ ดี ของ ท่าน เป็น ที่ ให้ เขา ติเตียน ได้

17เพราะว่า อาณาจักร ของ พระเจ้า นั้น ไม่ ใช่ การ กิน และ การ ดื่ม แต่ เป็นความ ชอบธรรม และ สันติ สุข และ ความ ชื่นชมยินดี ใน พระ วิญญาณ บริสุทธิ์

18ผู้ ที่ ปรนนิบัติ พระ คริสต์ ใน การ เหล่า นั้น ก็ เป็น ที่ พอ พระทัย พระเจ้า และ เป็น ที่ พอใจ ของ มนุษย์ ด้วย

19เหตุ ฉะนั้น ให้ เรา มุ่ง กระทำ ใน สิ่ง ซึ่ง ทำให้ เกิด ความ สงบ สุข แก่ กันและกัน และ สิ่ง เหล่า นั้น ซึ่ง ทำให้ เกิด ความ เจริญ แก่ กันและกัน

20อย่า ทำลาย งาน ของ พระเจ้า เพราะ เรื่อง อาหาร เลย ทุกสิ่งทุกอย่าง ปราศจาก มลทิน ก็ จริง แต่ ผู้ ใด ที่ กิน อาหาร ซึ่ง เป็น เหตุ ให้ ผู้ อื่น หลง ผิด ก็ มีค วาม ผิด ด้วย

21เป็นการ ดี ที่ จะ ไม่ กิน เนื้อ สัตว์ หรือ ดื่ม น้ำ องุ่น หรือ ทำ สิ่ง ใดๆ ที่ เป็น เหตุ ให้ พี่น้อง สะดุด หรือ สะดุดใจ หรือ ทำให้ อ่อน กำลัง

22ท่าน มีค วาม เชื่อ หรือ จง ยึด ไว้ ให้ มั่น ต่อ พระ พักตร์ พระเจ้า ผู้ ใด ไม่ มี เหตุ ที่ จะ ติเตียน ตัว เอง ใน สิ่ง ที่ ตน เห็น ชอบ แล้ว นั้น ก็ เป็น สุข

23แต่ ผู้ ที่ ยัง สงสัย อยู่ นั้น ถ้า เขา กิน ก็ จะ ถูก ลง พระ อาชญา เพราะ เขา มิได้ กิน ด้วย ความ เชื่อ ทั้งนี้ เพราะ การก ระ ทำ ใดๆ ก็ตาม ที่ มิได้ กระทำ ด้วย ความ เชื่อ ก็ เป็น บาป ทั้งสิ้น

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →