bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Tok
/
Romans 4
Romans 4
Thai Tok
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 5 →
1
อับ รา ฮัมผู้ เป็น แบบอย่าง ถ้า เช่น นั้น เรา จะ ว่า อับ รา ฮัมบรรพบุรุษ ของ เรา ได้ ประโยชน์ อะไร ตาม เนื้อ หนัง เล่า
2
พระเจ้า ไม่ ทรง ถือ โทษ บาป ต่อ คน ชอบธรรม เพราะ ถ้า อับ รา ฮัมเป็น ผู้ ชอบธรรม โดย การก ระ ทำ ท่าน ก็ มี ทาง ที่ จะ อวด ได้ แต่ มิ ใช่ จำเพาะ พระ พักตร์ พระเจ้า
3
ด้วยว่า พระ คัมภีร์ ว่า อย่างไร ก็ ว่า ` อับ รา ฮัมได้ เชื่อ พระเจ้า และ พระองค์ ทรง นับ ว่าเป็น ความชอบ ธรรม แก่ ท่าน '
4
ดังนั้น คน ที่ อาศัย การก ระ ทำ ก็ ไม่ ถือว่า บำเหน็จ ที่ ได้นั้น เป็น เพราะ พระ คุณ แต่ ถือว่า บำเหน็จ นั้น เป็น ค่า แรง ของ งาน ที่ ได้ ทำ
5
ส่วน คน ที่ มิได้ อาศัย การก ระ ทำ แต่ ได้ เชื่อ ใน พระองค์ ผู้ทรง โปรด ให้ คน อธรรม เป็น คน ชอบธรรม ได้ ความ เชื่อ ของ คน นั้น ต้อง นับ ว่าเป็น ความชอบ ธรรม
6
ดัง ที่ ดา วิด ได้ กล่าว ถึง ความ สุข ของ คน ที่ พระเจ้า ได้ ทรง โปรด ให้ เป็น คน ชอบธรรม โดย มิได้ อาศัย การก ระ ทำ
7
ว่า ` คน ทั้งหลาย ซึ่ง พระเจ้า ทรง โปรด ยก ความ ชั่วช้า ของ เขา แล้ว และ พระเจ้า ทรง กลบเกลื่อน บาป ของ เขา แล้ว ก็ เป็น สุข
8
บุคคล ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า มิได้ ทรง ถือ โทษ บาป ของ เขา ก็ เป็น สุข '
9
ความ รอด ของ อับ รา ฮัมเป็น แบบอย่าง แก่ ทั้ง ชาว ยิวและ ชาว ต่าง ชาติ ถ้า เช่น นั้น ความ สุข มี แก่ คน ที่ เข้าสุหนัต พวก เดียว หรือ หรือ ว่า มี แก่ พวก ที่ มิได้ เข้าสุหนัต ด้วย เพราะ เรา กล่าว ว่า " เพราะ ความ เชื่อ นั้น เอง ทรง ถือว่า อับ รา ฮัมเป็น คน ชอบธรรม "
10
แต่ พระเจ้า ทรง ถือ อย่างไร เมื่อ ท่าน เข้าสุหนัต แล้ว หรือ หรือ เมื่อ ยัง ไม่ ได้ เข้าสุหนัต มิ ใช่ เมื่อ ท่าน เข้าสุหนัต แล้วแต่ เมื่อ ท่าน ยัง ไม่ ได้ เข้าสุหนัต
11
และ ท่าน ได้ เข้าสุหนัต เป็น เครื่องหมาย สำคัญ เป็น ตรา แห่ง ความชอบ ธรรม ซึ่ง เกิด โดย ความ เชื่อ ที่ ท่าน ได้ มี อยู่ เมื่อ ท่าน ยัง ไม่ ได้ เข้าสุหนัต เพื่อ ท่าน จะ ได้ เป็น บิดา ของ คน ทั้งปวง ที่ เชื่อ ทั้งที่ เมื่อ เขา ยัง ไม่ ได้ เข้าสุหนัต เพื่อ จะ ถือว่า เป็น ผู้ ชอบธรรม ด้วย
12
และ เพื่อ ท่าน จะ เป็น บิดา ของ คน เหล่า นั้น ที่ เข้าสุหนัต ที่ มิได้ เพียง แต่ เข้าสุหนัต เท่านั้น แต่ มีค วาม เชื่อ ตาม แบบ ของ อับ รา ฮัมบิดา ของ เรา ทั้งหลาย ซึ่ง ท่าน มี อยู่ เมื่อ ท่าน ยัง ไม่ ได้ เข้าสุหนัต
13
เรา รับ เอา พระ สัญญา โดย ความ เชื่อ เพราะว่า พระ สัญญา ที่ ประทาน แก่ อับ รา ฮัมและ ผู้ สืบ เชื้อสาย ของ ท่าน ที่ ว่า จะ ได้ ทั้ง พิภพ เป็น มรดก นั้น ไม่ ได้ มี มา โดย พระราชบัญญัติ แต่ มี มา โดย ความชอบ ธรรม ที่ เกิด จาก ความ เชื่อ
14
เพราะ ถ้า เขา เหล่า นั้น ที่ ถือ ตาม พระราชบัญญัติ จะ เป็น ทายาท ความ เชื่อ ก็ ไม่ มี ประโยชน์ อะไร และ พระ สัญญา ก็ เป็นอัน ไร้ ประโยชน์
15
เพราะ พระราชบัญญัติ นั้น กระทำ ให้ ทรง พระ พิโรธ แต่ ที่ ใด ไม่ มี พระราชบัญญัติ ที่ นั่น ก็ ไม่ มี การ ละเมิด พระราชบัญญัติ
16
ด้วย เหตุ นี้ เอง การ ที่ ได้ รับ มรดก นั้น จึง ขึ้น อยู่ กับ ความ เชื่อ เพื่อ จะ ได้ เป็น ตาม พระ คุณ เพื่อ พระ สัญญา นั้น จะ เป็น ที่ แน่ใจ แก่ ผู้ สืบ เชื้อสาย ของ ท่าน ทุก คน มิ ใช่ แก่ ผู้ สืบ เชื้อสาย ที่ ถือ พระราชบัญญัติ พวก เดียว แต่ แก่ คน ที่ มีค วาม เชื่อ เช่น เดียว กับ อับ รา ฮัมผู้ เป็น บิดา ของ พวก เรา ทุก คน
17
( ตาม ที่ มี เขียน ไว้ แล้ว ว่า ` เรา ได้ ให้ เจ้า เป็น บิดา ของ ประชาชาติ มากมาย ' ) ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ ที่ ท่าน เชื่อ คือ พระเจ้า ผู้ทรง ให้ คน ที่ ตาย แล้ว ฟื้น ชีวิต ขึ้น มา และ ทรง เรียก สิ่งของ ที่ ยัง มิได้ เป็น ให้ เป็น ขึ้น
18
ฝ่าย อับ รา ฮัมนั้น เมื่อ ไม่ มี หวัง ซึ่ง เป็น ที่ น่า ไว้ใจ ก็ ยัง ได้ เชื่อ ไว้ใจ มีค วาม หวัง ว่า จะ ได้ เป็น บิดา ของ ประชาชาติ มากมาย ตาม คำ ที่ ได้ ตรัส ไว้ แล้ว ว่า ` เชื้อสาย ของ เจ้า จะ เป็น เช่น นั้น '
19
และ ความ เชื่อ ของ ท่าน มิได้ หย่อน ถอย ลง ถึง แม้ อายุ ของ ท่าน ได้ ประมาณ ร้อย ปี แล้ว ท่าน ก็ มิได้ คิด ว่า ร่างกาย ของ ท่าน เปรียบ เหมือน ตาย แล้ว และ มิได้ คิด ว่า ครรภ์ นาง ซา ราห์เป็น หมัน
20
ท่าน มิได้ หวั่นไหว แคลงใจ ใน พระ สัญญา ของ พระเจ้า แต่ ท่าน มีค วาม เชื่อ มั่นคง ยิ่ง ขึ้น จึง ถวาย เกียรติยศ แด่ พระเจ้า
21
ท่าน เชื่อ มั่น ว่า พระองค์ ทรง ฤทธิ์ สามารถ กระทำ ให้ สำเร็จ ได้ ตาม ที่ พระองค์ ตรัส สัญญา ไว้
22
ด้วย เหตุ นี้ เอง พระเจ้า ทรง ถือว่า ความ เชื่อ ของ ท่าน เป็นความ ชอบธรรม แก่ ท่าน
23
แต่ คำว่า ` ทรง นับ ว่าเป็น ความชอบ ธรรม แก่ ท่าน ' นั้น มิได้ เขียน ไว้ สำหรับ ท่าน แต่ ผู้ เดียว
24
แต่ สำหรับ พวก เรา ด้วย จะ ทรง ถือว่า เรา เป็น คน ชอบธรรม คือ เรา ที่ เชื่อ วางใจ ใน พระองค์ ผู้ทรง ให้ พระ เยซู องค์ พระผู้เป็นเจ้า ของ เรา ฟื้น ขึ้น จาก ความ ตาย
25
คือ พระองค์ ผู้ทรง ถูก มอบ ไว้ เพราะ การ ละเมิด ของ เรา และ ได้ ทรง ฟื้น ขึ้น จาก ความ ตาย เพื่อให้ เรา เป็น คน ชอบธรรม
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 5 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16