Romans 9

Thai Tok

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1ความ ห่วงใย ของ เปา โลที่มี ต่อ ชาติ อิส รา เอ ลข้าพ เจ้า พูด ตาม ความ จริง ใน พระ คริสต์ ข้าพเจ้า ไม่ ได้ มุสา ใจ สำนึก ผิด ชอบ ของ ข้าพเจ้า เป็น พยาน ฝ่าย ข้าพเจ้า โดย พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ ด้วย

2ว่า ข้าพเจ้า มีค วาม ทุกข์ หนัก และ เสียใจ เสมอ มิได้ ขาด

3เพราะว่า ข้าพเจ้า ปรารถนา จะ ให้ ข้าพเจ้า เอง ถูก สาป ให้ ตัดขาด จาก พระ คริสต์ เพราะ เห็นแก่ พี่น้อง ของ ข้าพเจ้า คือ ญาติ ของ ข้าพเจ้า ตาม เนื้อ หนัง

4พวก เขา เป็น คน อิส ราเอล ได้ รับ การ ทรง ให้ เป็น บุตร ของ พระเจ้า และ สง่า ราศี และ บรรดา พัน ธ สัญญา และ การ ทรง ประทาน พระราชบัญญัติ และ การ ปรนนิบัติ พระเจ้า และ พระ สัญญา ทั้งหลาย

5ทั้ง บรรพบุรุษ ก็ เป็น ของ เขา ด้วย และ พระ คริสต์ ก็ได้ ทรง ถือกำเนิด ตาม เนื้อ หนัง ใน เชื้อชาติ ของ เขา พระองค์ ผู้ทรง อยู่ เหนือ สารพัด ผู้ ซึ่ง พระเจ้า จะ ทรง โปรด อวย พระ พร เป็นนิตย์ เอ เมน

6มิ ใช่ ชาว ยิวจะ อยู่ ฝ่าย จิต วิญญาณ ทุก คน แต่ มิ ใช่ ว่า พระ วจนะ ของ พระเจ้า ได้ ไร้ ประโยชน์ ไป เพราะว่า เขา ทั้งหลาย ที่ เกิด มา จาก อิส รา เอ ลนั้น หา ได้ เป็น คน อิส รา เอลแท้ทุกค น ไม่

7และ มิ ใช่ ว่า ทุก คน ที่ เป็น เชื้อสาย ของ อับ รา ฮัมเป็น บุตร แท้ ของ ท่าน แต่ว่า ` เขา จะ เรียก เชื้อสาย ของ เจ้า ทาง สาย อิสอัค '

8คือ ว่า เขา เหล่า นั้น ที่ เป็น บุตร ตาม เนื้อ หนัง จะ นับ เป็น บุตร ของ พระเจ้า ไม่ ได้ แต่ บุตร แห่ง พระ สัญญา นั้น จึง จะ นับ เป็น เชื้อสาย ได้

9เพราะ พระ วจนะ แห่ง พระ สัญญา มี ว่า ดังนี้ ` คราว นี้ เรา จะ มา และ นาง ซา ราห์จะ มี บุตร ชาย '

10พระเจ้า ทรง เลือก ยา โค บ และ มิ ใช่ เท่านั้น แต่ว่า นาง เรเบคา ห์ก็ได้ มี ครรภ์ กับ ชาย คน หนึ่ง ด้วย คือ อิส อัคบร รพ บุรุษ ของ เรา

11( แม้ ก่อน บุตร นั้น บังเกิด มา และ ยัง ไม่ ได้ กระทำ ดี หรือ ชั่ว เพื่อ พระ ดำริ ของ พระเจ้า ใน การ ทรง เลือก นั้น จะ ตั้ง มั่นคง อยู่ ไม่ ใช่ ตาม การก ระ ทำ แต่ ตาม ซึ่ง พระองค์ ทรง เรียก )

12พระองค์ จึง ตรัส แก่ นาง นั้น ว่า ` พี่ จะ ปรนนิบัติ น้อง '

13ตาม ที่ มี คำ เขียน ไว้ แล้ว ว่า ` เรา ก็ ยัง รัก ยา โค บ แต่ เรา ได้ เกลียด เอ ซาว '

14ถ้า เช่น นั้น เรา จะ ว่า อย่างไร พระเจ้า ไม่ ทรง ยุติธรรม หรือ ขอ พระเจ้า อย่า ยอม ให้ เป็น เช่น นั้น เลย

15เพราะ พระองค์ ตรัส กับ โมเสส ว่า ` เรา ประสงค์ จะ กรุณา ผู้ ใด เรา ก็ จะ กรุณา ผู้ นั้น และ เรา ประสงค์ จะ เมตตา ผู้ ใด เรา ก็ จะ เมตตา ผู้ นั้น '

16เพราะฉะนั้น จึง ไม่ ขึ้น แก่ ความ ตั้งใจ หรือ การ ตะเกียกตะกาย ของ เขา แต่ ขึ้น อยู่ กับ พระเจ้า ผู้ทรง สำแดง พระ กรุณา

17เพราะ มี ข้อ พระ คัมภีร์ ที่ กล่าว แก่ ฟาโรห์ว่า ` เพราะ เหตุ นี้ เอง เรา ให้ เจ้า มี ตำแหน่ง สูง ก็ เพื่อ จะ แสดง ฤทธา นุ ภาพ ของ เรา โดย เจ้า และ เพื่อให้ นาม ของ เรา ถูก ประกาศ ออก ไป ทั่ว โลก '

18เหตุ ฉะนั้น พระองค์ จะ ทรง พระ กรุณา แก่ ผู้ ใด ก็ จะ ทรง พระ กรุณา ผู้ นั้น และ พระองค์ จะ ทรง ให้ ผู้ ใด มี ใจแข็ง กระด้าง ก็ จะ ทรง ให้ ผู้ นั้น มี ใจแข็ง กระด้าง

19แล้ว ท่าน ก็ จะ กล่าว แก่ ข้าพเจ้า ว่า " ถ้า เช่น นั้น ทำไม พระองค์ จึง ยัง ทรง ติเตียน เพราะว่า ผู้ ใด จะ ขัดขืน พระทัย ของ พระองค์ ได้ "

20โอ มนุษย์ เอ๋ย ดูก่อน ท่าน คือ ผู้ ใด เล่า ซึ่ง ท่าน จะ โต้ตอบ กับ พระเจ้า ได้ สิ่ง ซึ่ง ถูก ทำ ขึ้น แล้ว นั้น จะ กลับ ว่า แก่ ผู้ ทำได้ หรือ ว่า " ท่าน ได้ กระทำ ข้าพเจ้า อย่าง นี้ ทำไม "

21ส่วน ช่าง ปั้น หม้อ ไม่ มี สิทธิ์ ที่ จะ เอา ดิน ก้อน เดียวกัน มา ปั้น เป็น ภาชนะ อัน มี เกียรติ อัน หนึ่ง และ ภาชนะ อัน ไม่ มี เกียรติ อัน หนึ่ง หรือ

22แล้ว ถ้า โดย ทรง ประสงค์ จะ สำแดง การ ลง พระ อาชญา และ ทรง ให้ ฤทธิ์ เดช ของ พระองค์ ปรากฏ พระเจ้า ได้ ทรง อดกลั้น พระทัย ไว้ ช้านาน ต่อ ผู้ เหล่า นั้น ที่ เป็น ภาชนะ อัน สมควร แก่ พระ อาชญา ซึ่ง เตรียม ไว้ สำหรับ ความ พินาศ

23เพื่อ จะ ได้ ทรง สำแดง สง่า ราศี อัน อุดม ของ พระองค์ แก่ บรรดา ผู้ ที่ เป็น ภาชนะ แห่ง พระ เมตตา ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง จัด เตรียม ไว้ ก่อน ให้ สม กับ สง่า ราศี

24คือ เรา ทั้งหลาย ที่ พระองค์ ได้ ทรง เรียก มา แล้ว มิ ใช่ จาก ยิวพวก เดียว แต่ จาก พวก ต่าง ชาติ ด้วย

25มี ชาว อิส รา เอลที่เหลือ อยู่ ที่ จะ ได้ รับ ความ รอด ดัง ที่ พระองค์ ตรัส ไว้ ใน พระ คัมภีร์ โฮ เชยาว่า ` เรา จะ เรียก เขา เหล่า นั้น ว่าเป็น ชน ชาติ ของ เรา ซึ่ง เมื่อ ก่อน เขา หา ได้ เป็น ชน ชาติ ของ เรา ไม่ และ จะ เรียก เขา ว่าเป็น ที่รัก ซึ่ง เมื่อ ก่อน เขา หา ได้ เป็น ที่รัก ไม่

26และ ต่อ มา ใน สถาน ที่ ซึ่ง ทรง กล่าว แก่ เขา ว่า " เจ้า ทั้งหลาย ไม่ ใช่ ชน ชาติ ของ เรา " ใน ที่ นั้น เอง เขา จะ ได้ชื่อ ว่า เป็น บุตร ของ พระเจ้า ผู้ทรง พระ ชนม์ อยู่ '

27และ ท่าน อิส ยาห์ได้ ร้อง ประกาศ เรื่อง พวก อิส รา เอ ลด้วยว่า ` แม้ พวก ลูก อิส รา เอลจะมาก เหมือน เม็ด ทราย ที่ ทะเล แต่ คน ที่ เหลือ อยู่ จะ รอด

28ด้วยว่า พระองค์ จะ ทรง ให้การ นั้น สำเร็จ และ จะ ให้ สำเร็จ โดย เร็ว พลัน ใน ความชอบ ธรรม เพราะว่า องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง ให้การ นั้น สำเร็จ โดย เร็ว พลัน บน พิภพ นี้ '

29และ ตาม ที่ ท่าน อิส ยาห์ได้ กล่าว ไว้ ก่อน ว่า ` ถ้า องค์ พระผู้เป็นเจ้า แห่ง จอม โยธา มิได้ ทรง เหลือ เชื้อสาย ไว้ ให้ เรา บ้าง เรา ก็ จะ ได้ เป็น เหมือน เมืองโสโดม และ จะ เป็น เหมือน เมืองโกโมราห์ '

30ถ้า เช่น นั้น เรา จะ ว่า อย่างไร จะ ว่า พวก ต่าง ชาติ ที่ ไม่ ได้ ใฝ่ หาความ ชอบธรรม ก็ ยัง ได้ รับ ความชอบ ธรรม คือ ความชอบ ธรรม ที่ เกิด ขึ้น โดย ความ เชื่อ

31แต่ พวก อิส รา เอลซึ่ง ใฝ่ หา พระราชบัญญัติ แห่ง ความชอบ ธรรม ก็ ยัง ไม่ ได้ บรรลุ ตาม พระราชบัญญัติ แห่ง ความชอบ ธรรม นั้น

32เพราะ อะไร เพราะ เหตุ ที่ เขา มิได้ แสวง หา โดย ความ เชื่อ แต่ แสวง หา โดย การก ระ ทำ ตาม พระราชบัญญัติ เขา จึง สะดุด ก้อน หิน ที่ ให้ สะดุด นั้น

33ดัง ที่ มี คำ เขียน ไว้ แล้ว ว่า ` จง ดูเถิด เรา ได้ วาง ศิลา ก้อน หนึ่ง ไว้ ใน ศิโยน ซึ่ง จะ ทำให้ สะดุด และ หิน ก้อน หนึ่งซึ่ง จะ ทำให้ ล้ม แต่ ผู้ ใด ที่ เชื่อ ใน พระองค์ นั้น ก็ จะ ไม่ ได้ รับ ความ อับอาย '

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →