bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Turkmen
/
Turkmen 2002 Инжил
/
Luke 10
Luke 10
Turkmen 2002 Инжил
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 11 →
1
Шундан соң Реб башга етмиш адамы белләп, олары Өз гитҗек болуп йөрен әхли шәхерлерине, ерлерине ики-икиден өңүнден ёллады.
2
Олара шейле дийди: «Хасыл бол, йөне ишгәр аз. Хасылыны йыгмага ишгәр иберер ялы, хасыл эеси Реббе ялбарың.
3
Гидиң! Ине, Мен сизи мөҗеклер арасына гузулар ялы ёллаярын.
4
Яныңыза не халта, не торба, не-де чарык алың. Ёлда хич киме салам бермәң.
5
Хайсы өе барсаңыз, өңүрти: „Бу өе парахатлык!" дийиң.
6
Ол өйде парахатлыгы сөййән адам бар болса, саламыңыз онуң үстүне гонар, ёк-да болса, ене өзүңизе өврүлер.
7
Ол өйде галып, оларың беренлерини ийип-ичиң, чүнки ишгәр өз муздуна мынасыпдыр. Өйден-өе гитмәң.
8
Бир шәхере барып, кабул эдилениңизде, өңүңизде нәме гоюлса, шоны ийиң.
9
Ол ердәки сыркавлара шыпа бериң-де: „ Худайың Патышалыгы сизе голайлады" дийиң.
10
Эмма бир шәхере барып, кабул эдилмәниңизде, онуң көчелерине чыкың-да, шейле дийиң:
11
„Шәхериңизде аягымыза япышан тозаны-да сизе гаршы какярыс. Йөне Худайың Патышалыгының өзүңизе голайлашаныны билиң\.
12
Мен сизе шол гүнде Содомың ягдайының ол шәхериң ягдайындан хас еңил болҗагыны айдярын.
13
Вай саңа, эй Хоразин! Вай саңа, эй Бетсайда! Сизде йүзе чыкан мугҗызалар Сурда ве Сайдада йүзе чыкан болсады, онда олар эййәм җул хем күлүң ичинде отурып тоба эдердилер.
14
Эмма магшар гүни Суруң ве Сайданың ягдайы сизиң ягдайыңыздан хас еңил болар.
15
Сен, эй Капернаум, арша гөтерилерсиңми? Ёк, довзаха ченли ашак ташланарсың.
16
Сизи диңлән Мени диңләр, сизи рет эден Мени рет эдер. Мени рет эден болса, Мени Ёлланы рет эдер».
17
Ол етмиш шәгирт шатлык билен өврүлип: «Я Реб! Сениң адыңы агзанымызда, җынлар хем бизе боюн болярлар» дийдилер.
18
Иса олара шейле дийди: «Мен шейтаның Гөкден йылдырым ялы болуп ашак иненини гөрдүм.
19
Ине, сизе йыланлары, ичянлары ве душманың бүтин гүйҗүни депелемәге ыгтыяр бердим, хич зат сизе зыян етирмез.
20
Йөне рухларың сизе боюн болмагына дәл-де, атларыңызың Гөкде язылмагына бегениң».
21
Шол сагатда Иса Мукаддес Рух аркалы шатланып, шейле дийди: «Эй, Ериң-гөгүң Ребби Атам, Сениң бу затлары акылдарлардан, дүшүнҗелилерден яшырып, кичиҗик чагалара аян эдениңе шүкүр эдйәрин! Хава, Ата! Чүнки Сениң халайшың шейледи».
22
Онсоң шәгиртлерине шейле йүзленди: «Хемме зады Маңа Атам табшырды, Оглуң кимдигини Атадан башга хич ким билмез. Атаның хем кимдигини Огулдан ве Оглуң әшгәр этмек ислейән адамларындан башга хич ким билмез».
23
Йөрите шәгиртлере йүзленип, шейле дийди: «Сизиң гөрйән затларыңызы гөрйән гөзлер не багтлы!
24
Сизе айдярын: көп пыгамберлер, патышалар сизиң гөрйәнлериңизи гөрмек иследилер, йөне гөрмедилер, сизиң эшидйәнлериңизи эшитмек иследилер, йөне эшитмедилер».
25
Ине, бир канунчы туруп, Исаны сынамак үчин: «Мугаллым! Эбеди яшайшы мирас алмак үчин, мениң нәме этмегим герек?» дийип. Ондан сорады.
26
Иса оңа сораг билен йүзленди: «Канунда нәме язылыпдыр? Сен нәхили окаярсың?»
27
Ол: «Худайың Ребби бүтин калбың, бүтин җаның, бүтин гүйҗүң ве бүтин дүшүнҗәң билен сөй, гоңшыңы өзүң ялы сөй» дийди.
28
Иса оңа: «Догры җогап бердиң, шуны эт, яшарсың» дийди.
29
Эмма ол өзүни аклаҗак болуп: «Мениң гоңшым ким?» дийип, Исадан сорады.
30
Иса оңа шейле җогап берди: «Бир адам Иерусалимден Эриха барярка, гаракчыларың элине дүшйәр. Олар онуң эшиклерини эгнинден сыпырып алярлар-да, оны енҗип, чалаҗан ташлап гидйәрлер.
31
Төтәнликде бир руханы шол ёлдан барярка, ол адамы гөренде, ёлуң ол тарапы билен гечип гидйәр.
32
Онсоң бир левили -де шол ере гелип, оны гөренде, ёлуң ол тарапы билен гечип гидйәр.
33
Йөне шол ёлдан гечип барян бир самариялы онуң үстүнден гелйәр, оны гөрүп йүреги аваяр.
34
Онуң янына барып, зейтун ягы билен шерап гуюп, яраларыны сараяр. Онсоң ол адамы өз эшегине мүндүрип, бир мыхманхана гетирип, оңа гарашык эдйәр.
35
Шол гүнүң эртеси чыкарып мыхманханача ики динар берип: „Муңа гарашык эт, артыкмач хараҗадыңы өврүлип гелйәркәм берерин" диййәр.
36
Сениң пикириңче, бу үч адамың хайсысы гаракчыларың элине дүшен адамың гоңшусы боляр?»
37
Канунчы: «Оңа рехим эден адам» дийип җогап берди. Иса хем оңа: «Бар, сен-де шонуң ялы эт» дийди.
38
Иса билен шәгиртлери ёлларына довам эдип баряркалар, Ол бир оба гирди. Ол обада Марта атлы бир аял Оны өйүне мыхман алды.
39
Бу аялың Меръем атлы бир гыз доганы барды. Ол Исаның аягына якын отурып, Онуң сөзлерине гулак асярды.
40
Марта хызмат билен башагай болуп йөршүне, Исаның янына гелип, шейле дийди: «Я Реб! Гыз доганымың мениң еке өзүме хызмат этдирип йөрмеги сениң первайыңа дәлми? Оңа айт, маңа көмеклешсин».
41
Иса оңа шейле дийди: «Марта, Марта! Сен көп затлара аладаланып, биынҗалык болярсың.
42
Йөне диңе бир зат герек. Меръем өзүнден алынмаҗак оңат пайы сайлады».
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 11 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24