Luke 6

Turkmen 2002 Инжил

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1Песахың икинҗи гүнүнден соңкы илкинҗи сабат гүни Иса бугдайлыгың арасындан гечип барярка, шәгиртлери бугдай башларыны ёлуп, аяларында овуп иййәрдилер.

2Фарисейлериң кәбирлери олара: «Нәме үчин Сабат гүни этмесиз зады эдйәрсиңиз?» дийдилер.

3Иса олара шейле дийди: «Сиз өзи ве янындакылар ач галанларында, Давудың нәме эденини окамадыңызмы?

4Ол Худайың өйүне барды-да, Худая хөдүрленен, руханылардан башга хич кимиң иймели дәл чөреклерини алып ийди ве янындакылара хем берди».

5Олара: «Ынсан Оглы сабат гүнүниң хем Реббидир» дийди.

6Ене бир сабат гүни Иса синагога барып, сапак бермәге дурды. Ол ерде саг эли гурап, инчелен бир адам барды.

7Канунчылар билен фарисейлер Оны айыплаҗак болуп, «Сабат гүни шыпа эдермикә?» дийип, Оны аңтадылар.

8Иса оларың пикирлерини билип, эли гурап, инчелен адама: «Ёкары гал-да, ортада дур» дийди. Ол хем ёкары галып дурды.

9Онсоң Иса олара шейле дийди: «Сизден сораярын: Сабат гүни нәме этмек догры, ягшылык этмекми я яманлык этмек? Җан халас этмекми я өлдүрмек?»

10Онсоң төверегиндәкилериң хеммесине серетди-де, яңкы адама: «Элиңи узат!» дийди. Ол хем шейле этди ве эли бейлекиси ялы сагалды.

11Олар болса гахар-газаба мүнүп, Иса нәме этмелидиги барада өз араларында гүррүңе башладылар.

12Шол гүнлериң биринде Иса дога этмәге дага чыкып, узын гиҗәни Худая дога этмек билен гечирди.

13Гүндиз боланда шәгиртлерини янына чагырды. Олардан он икисини сайлап, ресуллар адыны дакды. Сайланлары шулардыр:

14Петрус адыны берени Симун ве онуң доганы Андреас, Якуп ве Яхя, Филипус ве Бартоломеус,

15Матта ве Томас, Алфеусың оглы Якуп ве Ватанчы дийилйән Симун.

16Якубың оглы Иуда ве соңра Оңа хайынлык эден Иуда Искариот.

17Иса олар билен ашак инип, бир текиз ерде дурды. Ол ерде шәгиртлеринден ыбарат бир улы мәреке ве бүтин Яхудадан, Иерусалимден, Сайданың ве Суруң кенар якаларындан Оны диңлемәге, сыркавлыгындан ачылмага гелен улы халк көпчүлиги барды.

18Ал-арвахлардан ыза чекйәнлер-де шыпа тапярдылар.

19Бүтин мәреке Оңа эл дегирҗек болуп дырҗашярды. Чүнки Ондан гүйч чыкып, хеммесине шыпа берйәрди.

20Иса шәгиртлерине гарап, шейле дийди: «Эй гарыплар, сиз багтлысыңыз, чүнки Худайың Патышалыгы сизиңкидир.

21Хәзирки ачлар, сиз багтлысыңыз, чүнки доярсыңыз. Хәзирки аглаянлар, сиз багтлысыңыз, чүнки гүлерсиңиз.

22Ынсан Оглы себәпли адамлар сизи йигренип, араларындан кован вагтлары, сизе сөгүп, адыңызы ямана чыкаран вагтлары сиз багтлысыңыз!

23Шол гүн шатланың, бегенчден бөкүң, чүнки Гөкде алҗак сылагыңыз улудыр. Оларың аталары-да пыгамберлере шейле эдендирлер.

24Эмма вай сизе, эй байлар! Чүнки сиз өз теселлиңизи алансыңыз.

25Вай сизе, эй, хәзирки доклар! Чүнки сиз ач галарсыңыз. Вай сизе, эй, хәзирки гүлйәнлер! Чүнки сиз яс тутуп агларсыңыз.

26Әхли адамлар сизи тарыплан махалы вай халыңыза! Чүнки оларың аталары ялан пыгамберлере-де шейле эдендирлер».

27Эмма, эй, Мени диңлейәнлер, сизе диййәрин, душманларыңызы сөйүң, өзүңизи йигренйәнлере ягшылык эдиң.

28Өзүңизе гаргаянлар барада ягшы дилегде болуң, өзүңизи ынҗыдянлара дога эдиң.

29Бир яңагыңа урана ол яңагыңы-да тут. Донуңы аландан көйнегиңи хем гайгырма.

30Саңа дилег салана бер, өзүңден бир зат аландан ызына дилеме.

31Адамларың өзүңизе нәме этмегини ислейән болсаңыз, сиз-де олара шейле эдиң.

32Сиз өзүңизи сөййәнлери сөййән болсаңыз, мунуң билен нәме абрай газанярсыңыз? Чүнки гүнәкәрләр-де өзлерини сөййәнлери сөййәрлер.

33Сиз өзүңизе ягшылык эдйәнлере ягшылык эдйән болсаңыз, мунуң билен нәме абрай газанярсыңыз? Чүнки гүнәкәрлер-де муны эдйәрлер.

34Ызына алмак тамасы билен карз берйән болсаңыз, мунуң билен нәме абрай газанярсыңыз? Чүнки гүнәкәрлер-де долы ызына алмак ниети билен гүнәкәрлере карз берйәрлер.

35Душманларыңызы сөйүң, ягшылык эдиң, ызына алмагы умыт этмән карз бериң. Шейлеликде, байрагыңыз улы болуп, Хеммелерден Бейик Боланың огуллары боларсыңыз. Чүнки Ол гадыр билмезлере-де, яманлара-да мәхрибандыр.

36Атаңызың рехимдар болшы ялы, сиз-де рехимдар болуң».

37Башгаларың үстүнден хөкүм чыкармаң, сизиң-де үстүңизден хөкүм чыкарылмаз. Иш кесмәң, сизе-де иш кесилмез. Багышлаң, сиз-де багышланарсыңыз.

38Бериң, сизе-де берлер. Гуҗагыңыза басылып силкеленип, пүрепүр, оңат өлчег билен берлер. Чүнки хайсы өлчег билен өлчесеңиз, сизе-де шол өлчег билен өлчелер».

39Иса олара бир тымсал хем айтды: «Көр көри идип билерми? Икиси хем гуя гачаймазмы.

40Шәгирт өз мугаллымындан ёкары дәлдир, йөне кәмиллешенсоң, хер кес өз мугаллымы ялы болар.

41Нәме үчин сен доганыңың гөзүндәки чөпи гөрйәрсиң-де, өз гөзүңдәки агаҗы сайгармаярсың?

42Я-да өз гөзүңдәки агаҗы гөрмән, доганыңа нәдип: „Доган! Гел, сениң гөзүңдәки чөпи чыкарайын" дийҗек? Эй икийүзли! Илки өз гөзүңден агаҗы чыкар. Шонда доганыңың гөзүндәки чөпи чыкармак үчин оңат сайгарарсың».

43Оңат агаҗың эрбет миве бермейши ялы, эрбет агач-да оңат миве бермез.

44Агач өз мивесинден таналяндыр. Себәби не тикенден инҗир алыняндыр, не-де чалыдан үзүм йыгыляндыр.

45Оңат адам йүрегиниң оңат хазынасындан оңат зат чыкаряндыр. Эрбет адам-да йүрегиниң эрбет хазынасындан эрбет зат чыкаряндыр. Чүнки онуң агзы йүрегинден җошаныны сөзлейәндир.

46Нәме үчин Маңа „Я Реб! Я Реб!" дийип-де, айданларымы этмейәрсиңиз?

47Мениң яныма гелйән, Мениң сөзлерими эшидип, олары берҗай эдйән адамың ким ялыдыгыны Мен сизе айдайын.

48Ол бир өй салан адам ялыдыр. Бу адам ери чуң газып, бинаны бир гаяның үстүнде тутды. Сил геленде болса деря ол өе уруп, оны гымылдадып билмеди. Чүнки онуң бинасы гаяның үстүнде тутулыпды.

49Йөне Мениң сөзлерими эшидип-де, берҗай этмедик топрагың үстүнде бинятсыз өй салан адам ялыдыр. Деря ол өе уран бадына, өй йыкылып, онуң даргайшы горкунч болды».

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →