bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Turkmen
/
Turkmen 2002 Инжил
/
Luke 8
Luke 8
Turkmen 2002 Инжил
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 9 →
1
Шундан соң, Иса шәхерме-шәхер, обама-оба айланып, вагыз эдип, Худайың Патышалыгының хош хабарыны билдирйәрди.
2
Он ики шәгирт ве эрбет рухлардан хем сыркавлыклардан гутулан кәбир аяллар, ичинден еди җын чыкан Магдалалы дийилйән Меръем,
3
Хиродесиң өйүни доландырян Хузаның аялы Юханна, Сузанна ве башга-да биртопар аяллар Онуң янындады. Олар өз эмләклери билен Оңа гуллук эдйәрдилер.
4
Көп халайык үйшүп, хер шәхерден Исаның янына йыгнананларында, Ол тымсал билен гүррүң берди:
5
Бир дайхан экин экмәге гидйәр. Экип йөркә, тохумларың бирнәчеси ёлуң якасына дүшйәр, олар депеленйәр ве гушлар гелип, олары чокалаярлар.
6
Бирнәчеси хем дашлыга дүшүп, гөгерен бадына гураяр, чүнки ызгар ёк экен.
7
Бирнәчеси тикенлериң арасына дүшйәр, тикенлер олар билен өсүп, олары басяр.
8
Бирнәчеси-де говы ере дүшенсоң, гөгерип, йүз эссе хасыл берйәр». Булары айдансоң: «Гулагы барлар эшитсин!» дийип гыгырды.
9
Шәгиртлери Ондан: «Бу тымсалың манысы нәме?» дийип сорадылар.
10
Ол шейле дийди: «Худайың Патышалыгының сырларына дүшүнмек укыбы сизе берилди, йөне башгаларына гөзләп гөрмесинлер, эшидип дүшүнмесинлер дийип, тымсаллар билен айдыляр.
11
Тымсалың манысы шейле: Тохум Худайың сөзүдир.
12
Ёлуң якасына дүшен дәнелер сөзи эшидйән адамлары аңладяр. Йөне соң гутулмазлыклары үчин шейтан оларың калбындан сөзи согруп алар.
13
Дашлык ере дүшенлер болса сөзи эшиденлеринде шатлык билен кабул эдйән адамлары аңладяр. Йөне олар көклериниң ёклугы үчин, аз вагтлайын иман эдип, сынаг вагты имандан дәнйәрлер.
14
Тикенлер арасына дүшенлер болса сөзи эшидйәнлери аңладяр, йөне бу яшайшың гайгылары, байлыклары, кейпи-сапасы олары барха богяр, олар хасыл бермейәрлер.
15
Говы топрага дүшенлер болса, Сөзи эшидип, оны ягшы хем ак йүрекде саклап, сабыр билен миве берйәнлери аңладяр.
16
Хич ким чыраны якып, онуң үстүни бир гап билен өртйән дәлдир я-да оны чарпаяның ашагында гойян дәлдир. Гайтам, ичерик гиренлер ышыгы гөрер ялы, оны чыраданың үстүнде гойяндыр.
17
Чүнки белли болмаҗак гизлин зат ёкдур, билнип үсти ачылмаҗак яшырын зат ёкдур.
18
Шонуң үчин, эшидишиңизе үнс бериң, чүнки кимде бар болса, оңа берлер, йөне кимде ёк болса, өзүнде бардыр дийип гүман эдйәни хем ондан алнар».
19
Исаның эҗеси билен доганлары Оны гөрмәге гелди, йөне мәреке зерарлы, олар Онуң янына барып билмедилер.
20
Оңа: «Эҗең билен доганларың дашарда дурлар, Сени гөрмек ислейәрлер» дийип хабар берилди.
21
Эмма Иса: «Мениң эҗем, доганларым — Худайың Сөзүни диңләп, оны берҗай эдйәнлердир» дийди.
22
Бир гүн Иса шәгиртлери билен бир гайыга мүнүп, олара: «Көлүң аңырсына гечелиң» дийди. Шейлеликде, уградылар.
23
Баряркалар, Ол ука гитди. Көлде бирден гүйчли ел туруп, гайыга сув долуп башлады, олар ховплы ягдая дүшдүлер.
24
Шәгиртлер барып, Оны оярып: «Уссат, Уссат, хеләкленип барярыс!» дийдилер. Иса туруп, еле хем чайканян сува кәеди, олар-да ятды, шейле ими-салалык болды.
25
Ол шәгиртлерине: «Сизиң иманыңыз ханы?» дийди. Олар болса геңиргенишип, горкушып, бири-бирлерине: «Бу ким? Бу еле хем сува буйрук берйәр, олар-да гулак асяр» дийишдилер.
26
Олар Җелиләниң гаршысында ерлешен гадаралыларың юрдуна гелдилер.
27
Иса кенарда гайыкдан дүшенде, Оңа шол шәхерден болан ве кән вагт бәри җыны бар бир адам габат гелди. Бу эгинбаш геймән, өйде яшаман, мазарларың ичинде яшарды.
28
Ол Исаны гөренде гыгырып, Онуң өңүнде ере йүзин йыкылып, батлы сес билен шейле дийди: «Эй Иса! хеммелерден бейик Худайың Оглы, мениң билен нәме ишиң бар? Саңа ялбарярын, мени гынама».
29
Чүнки Иса арваха ол адамдан чыкмагы буйрупды, себәби арвах оны йыгы-йыгыдан тутярды. Мунуң үчин ол адамы зынҗырлап, күнделәп саклардылар. Эмма ол баглары гырарды, җын оны чөллере чекерди.
30
Иса ондан: «Адың нәме?» дийип сорады. Ол хем: «Легион» дийип җогап берди. Чүнки оңа көп җын гирипди.
31
Җынлар өзлерине довзах чукурына гитмеги буюрмасын дийип, Иса ялбардылар.
32
Шол ерде дагың үстүнде бир улы доңуз сүрүси отлап йөрди. Җынлар доңузларың ичине гирмәге ругсат бермеги үчин, Оңа ялбардылар. Ол хем ругсат берди.
33
Олар яңкы адамдан чыкып, доңузлара гирдилер. Сүри болса учутдан көлүң ичине пайырдашып гарк болды.
34
Чопанлар болан зады гөренлеринде гачып, шәхердир обалара муны хабар бердилер.
35
Халайык-да болан зады гөрмек үчин чыкып, Исаның янына гелди. Олар ичинден җынларың чыкан адамының гейнип, Исаның аякларының дүйбүнде отураныны, акылының хем ериндедигини гөрүп горкдулар.
36
Бу ваканы гөренлер болса җын уран адамың нәхили сагаланыны олара гүррүң бердилер.
37
Онсоң гадаралылар юрдуның бүтин илаты Исадан янларындан гитмегини хайыш этдилер, себәби олара улы горкы аралашыпды. Иса-да гайыга мүнүп, ызына гайтды.
38
Эмма ичинден җынлар чыкан адам Онуң янында болмак үчин, Иса ялбарды.
39
Иса-да: «Бар, өйүңе гайт, Худайың саңа эденлерини гүррүң бер» дийип, оны угратды. Ол хем гидип, Исаның өзүне эденлерини бүтин шәхере җар этди.
40
Иса ызына өврүлип геленде, халк Оны гаршылады, чүнки хеммелер Оңа гарашярды.
41
Ине, синагоганың башлыгы болан Яйрус атлы бир адам гелип, Исаның аягына йыкылып, Ондан өйүне бармагы хайыш этди.
42
Чүнки онуң он ики яшларындакы екеҗе гызы өлүм яссыгында ятырды. Иса ол ере барярка, халайык хер яндан Оны гысярды.
43
Ол ерде он ики йылдан бәри ган акмасы тутуп, бар-ёгуны тебиплере харч этсе-де, хич бирисинден шыпа тапмадык бир аял барды.
44
Ол Исаның еңсесинден барып, Онуң гейиминиң сыйына элини дегирди велин, шол бада онуң ган акмасы кесилди.
45
Иса: «Маңа ким эл дегирди!» дийди. Хеммелер инкәр эденде, Петрус билен янындакылар: «Уссат! Халк дашыңы алып, Сени гысып-говруп баряр, Сен болсаң: „Маңа ким эл дегирди?" диййәрсиң» дийдилер.
46
Эмма Иса: «Маңа бири элини дегирди, чүнки Мен Өзүмден бир гүйҗүң чыканыны аңдым» дийди.
47
Аял гизлин галып билмәнини гөрүп, титрәп, Онуң өңүнде ере йыкылды. Бүтин халкың өңүнде нәме үчин Оңа элини дегренини, шол бада хем шыпа тапаныны айтды.
48
Иса оңа: «Гызым! Иманың саңа шыпа берди. Саг-аман гит» дийди.
49
Иса бу сөзлери айдып дурка, синагога башлыгының өйүнден бири гелип: «Гызың айрылды, Мугаллымы азара гойма» дийди.
50
Эмма Иса муны эшиденде, оңа: «Горкма, диңе иман эт, ол гутулар» дийди.
51
Өе гелип етенлеринде болса, Петрус, Яхя, Якуп ве гызың эне-атасындан башга хич киме Өзи билен ичерик гирмәге ругсат этмеди.
52
Хеммелер аглашып, яс тутуп отырдылар. Иса: «Агламаң, ол өленок, ол уклап ятыр» дийди.
53
Гызың өлүдигини билйәндиклери үчин, Оңа гүлүшдилер.
54
Эмма Иса хеммелери дашарык ковуп, гызың элинден тутды-да, гыгырып: «Гызым, гал!» дийди.
55
Онуң рухы ызына гелип, гыз шолбада ёкары галды. Иса оңа нахар берилмегини буюрды.
56
Гызың эне-атасы гең галды. Иса болса нәме боланыны хич киме айтмазлыгы табшырды.
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 9 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24