Luke 14

Turkmen 2002 Инжил

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1Бир Сабат гүни Иса фарисейлериң башлыкларындан бириниң өйүне нахара гелди. Олар хем Оны гөз астына алярдылар.

2Ине, сув йыгнанма кеселли бир адам Онуң гаршысына гелди.

3Иса канунчылара, фарисейлере йүзленип: «Сабат гүни шыпа бермек догрумы я догры дәлми?» дийди.

4Олар сеслерини чыкармадылар. Иса хем яңкы адамы янына чекип, оны сагалдып гойберди.

5Онсоң олардан: «Сабат гүни сизден бириниң эшеги я-да өкүзи гуя гачса, оны деррев чыкармазмы?» дийип сорады.

6Олар бу сораглара җогап берип билмедилер.

7Иса чагырыланларың төри сайлаяндыкларыны гөрүп, олара бир тымсал айтды:

8Бири сени тоя чагыранда, барып, төре гечме, ол сенден хас гадырлы бирини хем чагыран болаймасын.

9Сени чагыран гелип, саңа: „Ериңи муңа бер" дийәймесин. Онсоң сен утанып, иң пес ерде отурмалы боларсың.

10Чагырыланыңда, сени чагыран яныңа гелип: „Эй дост! Төре геч" диер ялы, барып, иң пес ерде отур. Онсоң сачак башында өзүң билен отуранларың янында хорматың болар.

11Чүнки ким өзүни бейгелтсе, песелер, өзүни песелтсе, бейгелер».

12Онсоң Иса Өзүни чагырана шейле дийди: «Өйләнлик я-да агшамлык нахарыны береңде достларыңы, доганларыңы я гарындашларыңы, я-да бай гоңшуларыңы чагырма. Чагырсаң, олар хем сени чагырып, өвезини долар.

13Зыяпат береңде гарыплары, майыплары, агсаклары, көрлери чагыр.

14Олар саңа өвезини долуп билмедиклери үчин, сен багтлы боларсың, чүнки догруларың дирелен вагты, саңа онуң өвези берлер».

15Иса билен биле сачак башында отуранларың бири муны эшиденде Оңа: «Худайың патышалыгында чөрек ийҗек не багтлы!» дийди.

16Ол хем оңа шейле дийди: «Бир адам улы зыяпат берип, биртопар адамы чагыряр.

17Нахар вагты боланда чагырыланлара: „Гелиң, әхли зат тайяр" дийип, хызматкәрини иберйәр.

18Эмма оларың бары, диллешен ялы, өтүнч сорамага башлаярлар. Илкинҗиси оңа: „Мен бир бөлек ер сатын алдым, гидип шоны гөрмели. Хайыш эдйәрин, мени багышла" диййәр.

19Бейлекиси: „Мен бәш җүбүт өкүз сатын алдым, шолары барламага барярын. Хайыш эдйәрин, мени багышла" диййәр.

20Ене бири: „Мен яңы өйлендим, шонуң үчин гелип билмейәрин" диййәр.

21Хызматкәр гелип, булары агасына хабар берйәр. Онсоң өй эеси гахарланып, хызматкәрине: „Тиз шәхериң көчелерине, ёлларына гит-де, гарыплары, майыплары, көрлери, агсаклары, шу ере гетир" диййәр.

22Хызматкәр: „Ага! Сениң айданың ерине етирилди, йөне энтек хем ер бар" диййәр.

23Онсоң ага хызматкәрине: „Ёллара, хаятлара бар-да, адамлары гүйч билен гетир, өйүм долсун" диййәр.

24Сизе айдярын, чагырылан адамларың екеҗеси хем Мениң зыяпат нахарымдан датмаз».

25Улы мәреке Иса билен биле барярды. Иса ызына өврүлип, олара шейле дийди:

26Ким Мениң яныма гелип, атасыны, энесини, аялыны, оглан-ушагыны, доганыны, уясыны хатда өз җаныны хем йигренмесе, Мениң шәгирдим болуп билмез.

27Ким өз хачыны гөтерип, Мениң ызыма дүшмесе, Мениң шәгирдим болуп билмез.

28Сизден бири бир минара салҗак боляр диели. Ол: „Муны тамамламага пулум етермикә?" дийип, илки отурып, харҗыны хасапламазмы?

29Чүнки бинаны тутуп, соң иши тамамлап билмесе, муны гөренлериң хеммеси оңа гүлүп:

30„Бу адам салмага башлады велин, йөне тамамлап билмеди" диер.

31Я-да бир патыша башга бир патыша билен уруш этмәге баряр диели. Он мүң эсгер билен үстүме гелйән йигрими мүңе гаршылык гөркезмеги башарарынмы дийип, илки отурып маслахатлашмазмы?

32Башармаҗак болса, ол душман энтек узакдака, илчи иберип, ярашык шертлерини сорар.

33Шейлеликде, сизиң хер бириңиз бар задыңыздан эл чекмесеңиз, Мениң шәгирдим болуп билмерсиңиз.

34Дуз говы затдыр, йөне ол өз тагамыны йитирсе, онда оңа нәме билен тагам берлер?

35Ол не ере, не-де дөкүне ярар, оны дашарык зыңарлар. Гулагы барлар эшитсин!»

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →