bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Turkish
/
Turkish (Yaşam Yayınları)
/
Genesis 31
Genesis 31
Turkish (Yaşam Yayınları)
← Chapter 30
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 32 →
1
Lavanın oğulları, Yakup babamızın sahip olduğu her şeyi aldı dediler, Bütün varlığını babamıza ait şeylerden kazandı. Yakup bu sözleri duyunca,
2
Lavanın kendisine karşı tutumunun eskisi gibi olmadığını anladı.
3
RAB Yakupa, Atalarının topraklarına, akrabalarının yanına dön dedi, Seninle olacağım.
4
Bunun üzerine Yakup Rahelle Leayı sürüsünün bulunduğu kırlara çağırttı.
5
Onlara, Bakıyorum, babanız bana eskisi gibi davranmıyor dedi, Ama babamın Tanrısı benimle birlikte.
6
Var gücümle babanıza hizmet ettiğimi bilirsiniz.
7
Ne yazık ki, babanız beni aldattı, ondan alacağımı on kez değiştirdi. Ama Tanrı bana kötülük etmesine izin vermedi.
8
Lavan, Ücret olarak noktalı hayvanları al deyince, bütün sürü noktalı doğurdu. Ücret olarak çizgili olanları al deyince de bütün sürü çizgili doğurdu.
9
Tanrı babanızın hayvanlarını aldı, bana verdi.
10
Sürülerin çiftleştiği mevsimde bir düş gördüm. Çiftleşen tekeler çizgili, noktalı, kırçıldı.
11
Düşümde Tanrının meleği bana, Yakup! diye seslendi. Buyur dedim.
12
Bana, Bak, bütün çiftleşen tekeler çizgili, noktalı ve kırçıl dedi, Çünkü Lavanın sana yaptıklarının hepsini gördüm.
13
Ben Beytelin Tanrısıyım. Hani orada bana anıt dikip meshetmiş, adak adamıştın. Kalk, bu ülkeden git, doğduğun ülkeye dön.
14
Rahelle Lea, Babamızın evinde hâlâ payımız, mirasımız var mı? dediler,
15
Onun gözünde artık yabancı değil miyiz? Çünkü bizi sattı. Bizim için ödenen bedelin hepsini yedi.
16
Tanrının babamızdan aldığı varlığın tümü bize ve çocuklarımıza aittir. Tanrı sana ne dediyse öyle yap.
17
Böylece Yakup çocuklarını, karılarını develere bindirdi.
18
Bütün hayvanları önüne kattı; topladığı mallarla, Paddan-Aramda kazandığı hayvanlarla birlikte Kenan ülkesine, babası İshakın yanına gitmek üzere yola çıktı.
19
Lavan koyunlarını kırkmaya gidince, Rahel babasının putlarını çaldı.
20
Yakup da kaçacağını söylemeyerek Aramlı Lavanı kandırdı.
21
Böylece kendisine ait her şeyi alıp kaçtı. Fırat Irmağını geçip Gilat dağlık bölgesine doğru gitti.
22
Üçüncü gün Yakupun kaçtığını Lavana bildirdiler.
23
Lavan yakınlarını yanına alıp Yakupun peşine düştü. Yedi gün sonra Gilat dağlık bölgesinde ona yetişti.
24
O gece Tanrı Aramlı Lavanın düşüne girerek ona, Dikkatli ol! dedi, Yakupa ne iyi, ne kötü bir şey söyle.
25
Lavan Yakupa yetişti. Yakup çadırını Gilat dağlık bölgesine kurmuştu. Lavan da yakınlarıyla birlikte çadırını aynı yere kurdu.
26
Yakupa, Nedir bu yaptığın? dedi, Beni aldattın. Kızlarımı alıp savaş tutsağı gibi götürdün.
27
Neden gizlice kaçtın? Neden beni aldattın? Niçin bana söylemedin? Seni sevinçle, ezgilerle, tefle, lirle yolcu ederdim.
28
Torunlarımla, kızlarımla öpüşüp vedalaşmama izin vermedin. Aptallık ettin.
29
Size kötülük yapacak güçteyim, ama babanın Tanrısı dün gece bana, Dikkatli ol! dedi, Yakupa ne iyi, ne kötü hiçbir şey söyleme.
30
Babanın evini çok özlediğin için bizden ayrıldın. Ama ilahlarımı niçin çaldın?
31
Yakup, Korktum diye karşılık verdi, Kızlarını zorla elimden alırsın diye düşündüm.
32
İlahlarını kimde bulursan, o öldürülecektir. Yakınlarımızın önünde kendin ara, eşyalarımın arasında sana ait ne bulursan al. Yakup ilahları Rahelin çaldığını bilmiyordu.
33
Lavan Yakupun, Leanın ve iki cariyenin çadırına baktıysa da ilahları bulamadı. Leanın çadırından çıkıp Rahelin çadırına girdi.
34
Rahel çaldığı putları devesinin semerine koymuş, üzerine oturmuştu. Lavan çadırını didik didik aradıysa da putları bulamadı.
35
Rahel babasına, Efendim, huzurunda kalkamadığım için kızma, âdet görüyorum da dedi. Lavan her yeri aradıysa da, putları bulamadı.
36
Yakup kendini tutamadı. Lavana çıkışarak, Suçum ne? diye sordu, Ne günah işledim ki böyle öfkeyle peşime takıldın?
37
Bütün eşyalarımı aradın, kendine ait bir şey buldun mu? Varsa onu buraya, yakınlarımızın önüne koy. Onlar ikimiz hakkında karar versinler.
38
Yirmi yıl yanında kaldım. Koyunların, keçilerin hiç düşük yapmadı. Sürülerinin içinden bir tek koç yemedim.
39
Yabanıl hayvanların parçaladığını sana göstermedim, zararını ben çektim. Gece ya da gündüz çalınan her hayvanın karşılığını benden istedin.
40
Öyle bir durumdaydım ki, gündüz sıcak, gece kırağı yedi bitirdi beni. Gözüme uyku girmedi.
41
Yirmi yıl evinde böyle yaşadım. İki kızın için on dört yıl, sürün için altı yıl sana hizmet ettim. On kez alacağımı değiştirdin.
42
Babamın ve İbrahimin Tanrısı, İshakın taptığı Tanrı benden yana olmasaydı, beni eli boş gönderecektin. Tanrı çektiğim zorluğu, verdiğim emeği gördü ve dün gece seni uyardı. de geçer.
43
Lavan, Kadınlar benim kızlarım, çocuklar benim çocuklarım, sürüler benim sürülerim diye karşılık verdi, Burada gördüğün her şey bana ait. Kızlarıma ya da doğurdukları çocuklara bugün ne yapabilirim ki?
44
Gel anlaşalım. Aramıza tanık koyalım.
45
Yakup bir taş alıp onu anıt olarak dikti.
46
Yakınlarına, Taş toplayın dedi. Adamlar topladıkları taşları bir yere yığdılar. Orada, yığının yanında yemek yediler.
47
Lavan taş yığınına Yegar-Sahaduta, Yakup ise Galet adını verdi. Tanıklık yığını anlamına gelir.
48
Lavan, Bu yığın bugün aramızda tanık olsun dedi. Bu yüzden yığına Galet adı verildi.
49
Mispa diye de anılır. Çünkü Lavan, Birbirimizden uzak olduğumuz zaman RAB aramızda gözcülük etsin dedi,
50
Eğer kızlarıma kötü davranır, başka kadınlarla evlenirsen, yanımızda kimse olmasa bile Tanrı tanık olacaktır.
51
Sonra, İşte taş yığını, işte aramıza diktiğim anıt dedi,
52
Bu yığın ve anıt birer tanık olsun. Bu yığının ötesine geçip sana kötülük etmeyeceğim. Sen de bu yığını ve anıtı geçip bana kötülük etmeyeceksin.
53
İbrahimin, Nahorun ve babalarının Tanrısı aramızda yargıç olsun. Yakup babası İshakın taptığı Tanrının adıyla ant içti.
54
Sonra dağda kurban kesip yakınlarını yemeğe çağırdı. Yemeği yiyip geceyi dağda geçirdiler.
55
Lavan sabah erkenden kalktı; torunlarını, kızlarını öpüp kutsadıktan sonra evine gitti.
← Chapter 30
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 32 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50