1 Timothy 5

Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1Старога не дакарай, але малі, як бацьку; малодшых, як братоў;

2старых жанчын, як матак; малодшых, як сёстраў, з усякаю чыстасьцяй.

3Удоваў паважай, тых, што ўдовы запраўды.

4Калі-ж якая ўдава мае дзяцей, ці ўнукаў, дык яны насамперш няхай вучацца паважаць уласны дом і ў свой чарод аддзячыць бацьком: бо гэта добра і ўгодна перад Богам.

5Праўдзівая-ж удава і адзінокая спадзяецца на Бога і трывае ў малітвах і просьбах уначы і ўдзень,

6раскошніца-ж, жывучы, мёртвая.

7I гэтае загадвай ім, каб былі беззаганнымі.

8Калі-ж хто аб сваіх, а асабліва аб хатніх не клапоціцца, той адрокся ад веры і горш за нявернага.

9Удава-ж няхай выбіраецца ня менш, як шасьцідзесяцігодняя, якая была жонкаю аднаго мужа,

10дазнаная з добрых учынкаў, ці дзяцей узгадавала, ці прымала падарожных, ці абмывала ногі сьвятым, ці памагала нешчасьлівым, ці рупілася аб кожную добрую справу.

11А маладых удоў ня прымай, бо яны, разласаваўшыся насупраць Хрысту, хочуць замуж;

12яны падлягаюць асуджэньню, бо адкінулі ранейшую веру;

13да таго-ж яны, гуляючы, прывучаюцца хадзіць па дамох; дый ня толькі гуляшчыя, але й баўтлівыя, і цікавыя, і гавораць, чаго ня сьлед.

14Дык хачу, каб маладыя ўдовы йшлі замуж, радзілі дзяцей, кіравалі домам і не давалі праціўніку ніякае падставы дзеля абмаўляньня:

15бо некаторыя ўжо зьвярнулі на сьлед шатана.

16Калі які верны ці верная мае ўдовы, няхай памагае ім і не абцяжае Царквы, каб яна памагала запраўдным удовам.

17Старшыя, якія старшынствуюць добра, варты падвойнае пашаны, асабліва тыя, што працуюць у слове і ў навуцы.

18Бо Пісаньне кажа: не закелзай вала, які малоціць, і: работнік варты нагароды сваей. (Другазак. 25:4; Мацьв. 10:10)

19Абвінавачаньне на старшага ня йначай прымай, як пры двох ці трох сьведках.

20Тых, што грашаць, дакарай перад усімі, каб і іншыя страх мелі.

21Перад Богам і Госпадам Ісусам Хрыстом і выбранымі Ангеламі заклінаю цябе захаваць гэтае, не асуджаючы наперад, нічога ня робячы водле ўнады.

22Рук хутка ні на кога не ўскладай і ня будзь супольнікам у чужых грахох; хавай сябе чыстым.

23Дый ня пі адну ваду, але ўжывай крыху віна дзеля жывата твайго і частых тваіх недамаганьняў.

24Грахі ў іншых людзей яўныя і наперадзе вядуць на асуджэньне, а за іншымі ідуць сьледам.

25Гэтак сама і добрыя ўчынкі наперад яўныя; а калі інакш, схавацца ня могуць.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →