Galatians 3

Welsh 1894 (Cyfieithiad Briscoe 1853-94 (Test. Newydd a rhannau o'r Hen Dest.))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1O Galatiaid difeddwl, pwy a’ch swynodd chwi, i’r rhai, o flaen eich llygaid, y bu i Iesu Grist Ei bortreiadu yn groes-hoeliedig?

2Hyn yn unig a ewyllysiaf ei ddysgu genych, Ai trwy weithredoedd y Gyfraith y derbyniasoch yr Yspryd, neu wrth wrandawiad ffydd?

3Ai mor ddi-feddwl ydych? Wedi dechreu yn yr Yspryd, ai yn awr yn y cnawd y’ch perffeithir?

4Ai cymmaint o bethau a ddioddefasoch yn ofer? os hefyd yn ofer y bu.

5Yr Hwn sy’n arlwyo i chwi yr Yspryd, ac yn gwneuthur gwyrthiau yn eich plith, ai o weithredoedd y Gyfraith, neu o wrandawiad ffydd y mae?

6“Fel y bu i Abraham gredu Duw, ac y cyfrifwyd iddo yn gyfiawnder:”

7gwybyddwch, gan hyny, mai y rhai sydd o ffydd, hwynt-hwy yw meibion Abraham.

8A chan ragweled o’r Ysgrythyr mai trwy ffydd y cyfiawnhaai Duw y cenhedloedd, rhag-efengylodd i Abraham, “Ynot ti y bendithir yr holl genhedloedd.”

9Felly y rhai sydd o ffydd a fendithir gydag Abraham ffyddlawn;

10canys cynnifer ag y sy o weithredoedd y Gyfraith, tan felldith y maent, canys ysgrifenwyd, “Melldigedig yw pob un nad yw yn parhau yn yr holl bethau sydd ysgrifenedig yn llyfr y Gyfraith, i’w gwneuthur hwynt.”

11Ac mai trwy’r Gyfraith nad oes neb yn cael ei gyfiawnhau gyda Duw sydd eglur, canys, “Y cyfiawn trwy ffydd a fydd byw;”

12a’r Gyfraith nid yw o ffydd, eithr, “Yr hwn a’u gwnaeth fydd byw ynddynt.”

13Crist a’n prynodd ni o felldith y Gyfraith, wedi myned trosom yn felldith, canys ysgrifenwyd, “Melldigedig yw pob un sydd ynghrog ar bren;”

14fel at y cenhedloedd y delai bendith Abraham yng Nghrist Iesu, fel y byddai addewid yr Yspryd i’w gael genym trwy ffydd.

15Brodyr, yn ol dyn yr wyf yn dywedyd: Cyfammod, er yn eiddo dyn, wedi ei gadarnhau, ni ddirymma neb, neu a rydd atto.

16Ac i Abraham yr adroddwyd yr addewidion, ac i’w had. Ni ddywaid, Ac i’r hadau fel am lawer, eithr fel am un, “Ac i’th had,” yr hwn yw Crist.

17A hyn a ddywedaf, Cyfammod a rag-gadarnhawyd gan Dduw, y Gyfraith yr hon a wnaed bedwar cant a deg ar hugain o flynyddoedd wedi’n, nid yw yn ei ddirymmu, i wneuthur yr addewid yn ddieffaith.

18Canys os o’r Gyfraith y mae’r etifeddiaeth, nid yw mwyach o addewid; ond i Abraham trwy addewid y rhoddodd Duw hi.

19Pa beth, gan hyny, yw ’r Gyfraith? Oblegid troseddau y rhoddwyd hi yn ychwaneg nes dyfod o’r had i’r hwn yr addawyd, wedi ei hordeinio trwy angylion, trwy Enw cyfryngwr.

20A’r cyfryngwr, nid i un y mae; ond Duw, un yw.

21A ydyw’ r Gyfraith, gan hyny, yn erbyn addewidion Duw? Na atto Duw; canys pe rhoddasid cyfraith yn medru bywhau, yn wir o’r Gyfraith y buasai cyfiawnder.

22Eithr, cyd-gauodd yr Ysgrythyr bob peth dan bechod, fel y byddai i’r addewid, trwy ffydd yn Iesu Grist, ei roddi i’r rhai sy’n credu.

23Ond cyn na ddaeth ffydd, tan y gyfraith y’n gwarchadwyd, wedi ein cau i fynu i’r ffydd ar fedr ei datguddio;

24fel mai’r Gyfraith fu ein hyfforddwr at Grist, fel trwy ffydd y’n cyfiawnhaid.

25Ond wedi dyfod ffydd, nid ydym mwyach dan hyfforddwr:

26canys yr oll o honoch, meibion Duw ydych trwy ffydd yng Nghrist Iesu;

27canys cynnifer o honoch ag i Grist y’ch bedyddiwyd, Crist a roisoch am danoch;

28nid oes yno Iwddew na Groegwr; nid oes yno gaeth na rhydd: nid oes yno wrryw na bannyw; canys yr oll o honoch, un ydych yng Nghrist Iesu; ac os a chwi yn eiddo Crist,

29yna had Abraham ydych, ac yn ol addewid yn etifeddion.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →