Mark 1

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

Jump to: Chapter 2 →

1DEchrae ’r Euangel Iesu Christ vap duw:

2mal ydd yscrifenir yn y Prophwyti, Nycha vi yn d anvon vy‐cenat rac dy wynep, yr hwn a paratoa dy ffordd oth vlaen.

3Llef yr vn yn l’efain yn y diffaith, yvv, Paratowch ffordd yr Arglwyð: vnionwch y lwybrae ef.

4Ioan oeð yn batyddyaw yn y diffaith, ac yn precethy betydd emendaat bucheð, er maddeuant pechotae.

5Ac e daeth allan attaw oll wlad Iudaia, ac wy o Caesusalem, ac ei bedyddiwyt oll ganto yn afon Iorddonen, can y dd wynt cyffessy ei pechotae.

6Ac e wiscit Ioan o vlew camel, a’ gwregis croen o dd yamgylsh ei lwyni: ac ef a vwytaei locustae a’ mel gwyllt,

7ac a precethei gan ddywedyt, Ys daw ar vy ol i, vn cadarnach no mi vy, yr hwn ni d wyf deilwng i grymy a’ datod carrae ei escidiae.

8Diau yvv mi vi ach batyddiais chwi a’ dw f r: ac ef e a’ch betyddia chvvi a’r Yspryt glan.

9Ac e ddarvu yn y dyddiae hynny, ys daeth Iesu o Nazaret dinas yn Galilaia: ac ei betyddiwyt y gan Ioan yn Iord d onen.

10Ac yn ebrwydd gwedy iddo ddyvot i vyny dd o’r dw f r, y gwelawdd Ioan y nefoeð wedy ’r hollti, a’r Yspryt glan yn descen d arnaw me g is colomben.

11Yno y bu llais o’r nefoedd, yn dyvvedyt, ys Ti yw vy‐caredic ol Vap, yn yr hwn im bod d lonir.

12Ac yn y man y gyrr odd yr Yspryt glan ef ir diffeith vvch.

13Ac ef a vu yno yn y diffeith vvch dauugain die rnot, a’ Satan yn ei dēptio: ac ydd oedd ef y gyd a’r bwystviledd, a’r Angelion vyddent y’w weini ef.

14A’ gwedy darvot rhoddy Ioan yn‐carchar, y daeth yr Iesu i’r Galilaea, gan precethy Euangel teyrnas Duw,

15a’ dywedyt: Ys cyflawnwyt yr amser, ac y mae teyrnas Dhuw geyrllaw: edifarhewch, a’ chredwch yr Euangel.

16Ac val y rhodiei ef wrth vor Galilaea, ef a welawdd Simon, ac Andreas ei vrawt, yn bwrw rhwyt ir mor, (can ys pyscotwyr oeddynt.)

17Yno y dyvot yr Iesu wrthynt, Dewch ar vo’l i, ac ich gwnaf yn pyscotwyr dynion.

18Ac yn y van y maddeuosont ei rhwytae, ac y dylynesont ef.

19A’ gwedy iddaw vyned ychydic ym pellach o dd yno, ef a welawdd Iaco vap Zebedeus, ac Ioan ei vrawt, val ydd oeddynt yn y llong yn cyweirio ei rhwytae.

20Ac yn yman y galwodd ef wy: ac wy a adawsant ei tad Zebedeus yn y llong y gyd a’ei gyfloc-ddynion, ac aethant ffwrdd ar y ol ef.

21Yno ydd aethont y mevvn y Capernaum, ac yn ebrwydd ar y dydd Sabbath ydd aeth ef y mewn ir Synagog ac y dyscawdd ef vvynt.

22Ac aruthro a wnaethant wrth ei ddysc eidaeth ef: can ys ef y dyscawdd wy mal vn ac awturtot cantaw, ac ny d mal y Gwyr‐llen.

23Ac ydd oedd yn y Synagog wy ddyn ac ynthaw yspryt aflan, ac ef a lefawdd, gan ddywedyt,

24Och, pa beth ’sy i ni a wnelom a thi r Iesu o Nazret? A ddaethost ti in colli ni? Ith adwaen pwy wyt, nid amgen y Sanct eiddo Duw.

25A’r Iesu a ei ysdwrdiodd, gan dywedyt, Ystaw, a’ dyre d allan o hanaw.

26A’r yspryt aflan y rhwygodd ef, ac a wae ddawdd a llef vawr, ac a ddeuth allan o hanaw.

27Ac wy oll a dd echrynesont, y ny d ymofynnent yn ei plith, gan ddywedyt, Pa beth yw hyn? pa ryvv ddysc newydd yw hon? can ys gorchymyn ef ir ysprytion aflan trwy awturtot, ac vvy uvyddant yddaw.

28Ac yn ebrwydd ydd aeth son am danaw dros yr oll wlat yn‐cylch Galilaea.

29Ac er cynted yd aethant allan o’r Synagog, myn e d a orugant y mevvn i duy Simon ac Andreas, y gyd ac Iaco ac Ioan.

30Ac ydd oedd chwegr Simon yn gorwedd yn glaf o’r haint‐gwres, ac yn lleigys y dywedesont wrthaw am denei.

31Ac ef a ddaeth ac ei cymerth hi erbyn hei llaw, ac ei dyrchafodd i vyny dd, a’r haint‐gwres h ei gada vv odd eb ’ohir, a hi aeth y weini yddynt.

32Ac wedy yhwyrhay hi, a’ myned haul i lawr, y ducesont ataw bavvp oll a’r oedd ent yn gleifion, a’r ei oedd yn gythreulic ion.

33A’r oll ddinas a ymgascloð yd wrth y drws.

34Ac ef a iachaodd lawer a’r oeddent yn gleifion o amrafael heintiae: ac a vwriodd allan lawer o gythreulieit: ac ny ’s gadawdd i’r cythraelieit ddywedyt ydd adwaenent ef.

35Ac yn dra borae ar y cynddydd y cyfodes yr Iesu, ac aeth allan ac y dynnodd i le ar ddieithr, ac yno vv y gweddiawð.

36A’ Simon, a’r ei oedd ent gyd ac ef, ei dylynesont, ef.

37A’ gwedy yddwynt ei gahel, y dywedesont wrthaw, Y mae pawp yn dy gaisiaw.

38Yno y dyvot ef wrthynt, Awn ir trefi nesaf, val y precethwyf yno hefyt: can ys er mvvyn hyn y daethym allan.

39Ac ef a precethawð yn y Synagogae hwy trwy’r oll Galilaea, ac a vwriodd allan gythraulieit.

40Ac e ddaeth ataw ddyn clavr llyt gan weddiaw arnaw, a’ myned ar liniae iddaw, a’ dywedyt wrthaw, A’s ewyllysy, gelly vy‐ glanhau.

41A’r Iesu a dosturiawdd, ac a esten d awdd ei law, ac y cyhyrddawdd ef, ac a ddyvot wrthaw, Ewyllysaf: glanhaer di.

42Ac er cynted y dyvot ef hyn, yr ymadawodd y clefri ac ef, ac y glanhawyt.

43A’ gwedy gorchymynyn o hanaw iddo yn ddirfing, ef ei d anfones ymaith eb oludd,

44ac a ddyvot wrthaw, Gwyl na ddywetych ddim i nep, and tyn ymaith, a’ dangos dy hun ir Offeiriat, ac offrwm dros dy ’lanhat y pethae a’ orchymynawdd Moysen, er testiolaeth yddwynt.

45Yntef wedy iddo vyned ymaith, a ddechreawdd venegi llawer o bethae, a’ chyhoeddy y chwedyl: val na allai ’r Iesu mwy vyned yn amlwc i’r dinas, eithyr ydd oedd ef allan yn lleoeð diffaith: a’ daethāt attaw o bop man.

Jump to: Chapter 2 →