Mark 13

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1AC val ydd ai ef allan o’r Templ, y ’syganei vn o ei ddiscipulon wrthaw, Athro, gwyl pa ryw vain a’ pha ryw adeiladoedd ysy yma.

2Yno ydd atepodd yr Iesu ac y dyuot wrthaw, A wely di yr adeiliadoeð mawrion hyn? ny’s gedir maen ar vaen, ar ny’s goyscerir.

3A’ mal ydd eisteddei ef ar vynyth olivar gyfeiryd ar Tem p l, Petr, ac Iaco, ac Ioan, ac Andreas a ovynesont yddo yn ðirgel,

4Dywait i ni pa bryd y bydd y pethae hyn? a’ pha ’r arwyð vydd pan gyflawner y pethae hyn oll?

5A’r Iesu a atepodd yddynt, ac ddechreuodd ddywedyt, Ymogelwch rac twyllo o nep chvvy chwi.

6Can ys llawer a ddawant yn vy Enw i, can ddywedyt, Mi yw Christ, ac a’ twyllant lawer.

7Hefyd pan glywoch son am ryveloeð a’ darogan Ryueloedd, na’ch tralloder chvvi: can ys dir yw bot cyfryvv bethae: eithyr ny bydd y tervyn etwa.

8Can ys cenetl a gyvyt yn erbyn cenetl, a’ theyrnas yn erbyn teyrnas, ac e vydd daiar gryniadae mewn amryw leoedd, ac e vydd newynae a’ thrallodae: hyn vyðant ddechreuoedd y govidiae.

9Anid edrychwch arnoch eich hun: can ys wy ach rhoddant ir Seneddae, ac i’r Synogogae: ych bayddy a wneir, a’ch dwyn geyr bron llywyawdwyr a’ Brēhineð om pleit i, er testiolaeth yddynt.

10A’r Euangel a vydd dir yn gyntaf hi phrecethy ymplith yr oll genetloedd.

11Eithyr pan vont ich arwein ac ich ethrod, na rag ovelwch, ac na rac vefyriwch pa beth a ddywetoch: eithyr pa beth pynac a rodder y chwy yn y pryd hwnw, hynny ymadroddwch: can ys ny d chwi ys y yn ymadrodd, any d yr Yspryt glan.

12Ac e ddyry y brawd y brawd i varwoleth, a’r tad y map, a’r plant a gyvodant yn erbyn y rhieni, ac ei marwolaethant wy.

13A’ dygasoc vyðwch gan bawp er mwyn vy Enw i: an d pwy pynac a baraho yd y dyweð, efe vyð catwedic.

14Hefyd pan weloch y ffiaið ðiffeithwch) ry ðywetpwyt o hanaw gan Ddaniel y Prophwyt) yn bot lle ny ddyly, (a’ i darllen, dyalled) yno yr ei a vont yn Iudaia, ciliant i’r mynyðe dd.

15A hwn a vo ar ben y tuy: naddescen d et i’r tuy, ac nag aed ymewn y gyrchy dim allan o ei duy.

16A’ hwn a vo yn y maes, na dd adymchweled tra i gefyn at y pethae a adawoð ar i ol, y gym’ryd ei ddillat.

17Yno gwae ’r ei beichiogion, ar ei vont yn rhoi bronae yn y dyddiae hynny.

18Gweddwch gan hyny na bo eich cilio yn y gayaf.

19Can ys byð yn y dyðiae hyyn gyfryvv ’orthrymder ac na bu o ddechrae ’r creadurieth a greawdd Duw yd y pryd hyn, ac ny bydd.

20Ac o ddyeithr vesei i Dduw vyrhay ’r dyðiae hyny, ny chadwesit vn cnawd: and er mwyn yr etholedigion yr ei a dd etholes ef,’, y byrhaodd ef y dyddiae hyny.

21Ac yno a’s dywait nep y chwi, Nycha ll’yma Christ, ai, nycha, ll’yna ef, na chredwch,

22Can ys cyfyd gau‐Gristiae, a’ gau Brophwyti, ac a wnant arwyðion ac aruthroeð i hudaw, pe bei possibil, y gwir etholedigion.

23A’ mogelwch chwi theu: wele, ys racðywedais y chwy bop peth oll,

24A’ hefyt yn y dyðiae hyny, gwedy’r gorthrymder hwnw y tywylla yr haul, a’r lloer ny rydd hi llewych,

25a’ ser y nef a syrthiaut: a’r nerthoedd ’sy dd yn y nefoedd a yscytwir.

26Ac yno y gwelant Vap y dyn yn dyvot yn yr wybrē næ, y gyd a nerth lliosawc a’ gogoniant.

27Ac yno yd enfyn ef ei Angelion, ac y cascla ef ei etholedigion y wrth petwar gwynt, ac o eithav oedd y ðaiar yd eithav oedd y nef, dyscwch barabol y gan y fficuspren.

28Tra vo ei gangen eto yn dyner, ac e yn bagluraw dail, ys gwyddoch vot yr haf yn agos.

29Ac velly chwitheu, pan weloch y pethae hyn wedy dy vot gwybyddwch pan yw bot teyrnas Duw yn agos, sef wrth y drws.

30Yn wir y dywedaf y chwi, na d a a’r oes hon heibio, yd pā wneler y pethæ hyn oll.

31Nef a’ daiar aant heibio, eithr vy‐gairiae i nid ant heibio.

32Ac am y dydd hwnw a’r awr ny’sgwyr vn dyn, na’r Angelion chwaith yr ei ’sy yn y nef, na’r Map yntef, n amyn y Tat yn vnic.

33Ymogelwch: gwiliwch a’ gweddiwch: can na wyddoch pa bryd yw’r amser.

34Can ys Map y dyn ys y val dyn yn ymddaith i wlad bell, ac yn gadael ei duy, ac yn rhoi awdurdot y’w weision, ac i bob vn ei waith, ac yn gorchymyn ir porthor wiliaw.

35Gwiliwch am hyny, (can na wyddoch pa bryd y daw Arglwydd y tuy, gan hwyr, ai am haner nos, ar ganiat y ceilioc, ai’r borae ddydd)

36rac pan ðel ef yn ddysumwth, iddo ych cael yn cuscy.

37A’r hyn pethe a ddywedaf wrthyh‐wi, a ddywedaf wrth bawp, Gwiliwch.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →