Acts 11

Welsh BCND (Beibl Cymraeg Newydd Diwygiedig 2004)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Clywodd yr apostolion a'r credinwyr yn Jwdea fod y Cenhedloedd hefyd wedi derbyn Gair Duw.

2Pan ddaeth Pedr i fyny i Jerwsalem, dechreuodd plaid yr enwaediad ddadlau ag ef,

3a dweud, "Buost yn ymweld dynion dienwaededig, ac yn cydfwyta hwy."

4Dechreuodd Pedr adrodd yr hanes wrthynt yn ei drefn.

5"Yr oeddwn i," meddai, "yn nhref Jopa yn gweddo, a gwelais mewn llesmair weledigaeth: yr oedd rhywbeth fel hwyl fawr yn disgyn ac yn cael ei gollwng o'r nef wrth bedair congl, a daeth hyd ataf.

6Syllais i mewn iddi a cheisio amgyffred; gwelais anifeiliaid y ddaear a'r bwystfilod a'r ymlusgiaid ac adar y awyr.

7A chlywais lais yn dweud wrthyf, 'Cod, Pedr, lladd a bwyta.'

8Ond dywedais, 'Na, na, Arglwydd; nid aeth dim halogedig neu aflan erioed i'm genau.'

9Atebodd llais o'r nef eilwaith, 'Yr hyn y mae Duw wedi ei lanhau, paid ti 'i alw'n halogedig.'

10Digwyddodd hyn deirgwaith, ac yna tynnwyd y cyfan i fyny yn l i'r nef.

11Ac yn union dyma dri dyn yn dod a sefyll wrth y tu375? lle'r oeddem, wedi eu hanfon ataf o Gesarea.

12A dywedodd yr Ysbryd wrthyf am fynd gyda hwy heb amau dim. Daeth y chwe brawd hyn gyda mi, ac aethom i mewn i du375?'r dyn hwnnw.

13Mynegodd yntau i ni fel yr oedd wedi gweld yr angel yn sefyll yn ei du375? ac yn dweud, 'Anfon i Jopa i gyrchu Simon, a gyfenwir Pedr;

14fe lefara ef eiriau wrthyt, a thrwyddynt hwy achubir di a'th holl deulu.'

15Ac nid cynt y dechreuais lefaru nag y syrthiodd yr Ysbryd Gln arnynt hwy fel yr oedd wedi syrthio arnom ninnau ar y cyntaf.

16Cofiais air yr Arglwydd, fel yr oedd wedi dweud, ' du373?r y bedyddiodd Ioan, ond fe'ch bedyddir chwi 'r Ysbryd Gln.'

17Os rhoddodd Duw, ynteu, yr un rhodd iddynt hwy ag i ninnau pan gredasom yn yr Arglwydd Iesu Grist, pwy oeddwn i i allu rhwystro Duw?"

18Ac wedi iddynt glywed hyn, fe dawsant, a gogoneddu Duw gan ddweud, "Felly rhoddodd Duw i'r Cenhedloedd hefyd yr edifeirwch a rydd fywyd."

19Yn awr yr oedd y rhai a wasgarwyd oherwydd yr erlid a gododd o achos Steffan wedi teithio cyn belled Phoenicia a Cyprus ac Antiochia, heb lefaru'r Gair wrth neb ond Iddewon yn unig.

20Ond yr oedd rhai ohonynt yn bobl o Cyprus a Cyrene a dechreusant hwy, wedi iddynt ddod i Antiochia, lefaru wrth y Groegiaid hefyd, gan gyhoeddi'r newydd da am yr Arglwydd Iesu.

21Yr oedd llaw'r Arglwydd gyda hwy, a mawr oedd y nifer a ddaeth i gredu a throi at yr Arglwydd.

22Daeth yr hanes amdanynt i glustiau'r eglwys oedd yn Jerwsalem ac anfonasant Barnabas allan i fynd i Antiochia.

23Wedi iddo gyrraedd, a gweld gras Duw, yr oedd yn llawen, a bu'n annog pawb i lynu wrth yr Arglwydd o wir fwriad calon;

24achos yr oedd yn ddyn da, yn llawn o'r Ysbryd Gln ac o ffydd. A chwanegwyd tyrfa niferus i'r Arglwydd.

25Yna fe aeth ymaith i Darsus i geisio Saul, ac wedi ei gael daeth ag ef i Antiochia.

26Am flwyddyn gyfan cawsant gydymgynnull gyda'r eglwys a dysgu tyrfa niferus; ac yn Antiochia y cafodd y disgyblion yr enw Cristionogion gyntaf.

27Yn y dyddiau hynny daeth proffwydi i lawr o Jerwsalem i Antiochia,

28a chododd un ohonynt, o'r enw Agabus, a rhoi arwydd trwy'r Ysbryd fod newyn mawr ar ddod dros yr holl fyd; ac felly y bu yn amser Clawdius.

29Penderfynodd y disgyblion, bob un ohonynt, gyfrannu, yn l fel y gallai fforddio, at gynhaliaeth eu cyd-gredinwyr oedd yn trigo yn Jwdea.

30Gwnaethant hynny, ac anfon eu cyfraniad at yr henuriaid trwy law Barnabas a Saul.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →