Proverbs 15

Persian Bible == POV (Persian Old Version) 1895

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1جواب نرم خشم را برمی گرداند، اماسخن تلخ غیظ را به هیجان می‌آورد.

2زبان حکیمان علم را زینت می‌بخشد، امادهان احمقان به حماقت تنطق می‌نماید.

3چشمان خداوند در همه جاست، و بر بدان ونیکان می‌نگرد.

4زبان ملایم، درخت حیات‌است و کجی آن، شکستگی روح است.

5احمق تادیب پدر خود را خوار می‌شمارد، اما هر‌که تنبیه را نگاه دارد زیرک می‌باشد.

6در خانه مرد عادل گنج عظیم است، امامحصول شریران، کدورت است.

7لبهای حکیمان معرفت را منتشر می‌سازد، اما دل احمقان، مستحکم نیست.

8قربانی شریران نزد خداوند مکروه است، امادعای راستان پسندیده اوست.

9راه شریران نزد خداوند مکروه است، اماپیروان عدالت را دوست می‌دارد.

10برای هر‌که طریق را ترک نماید تادیب سخت است، و هر‌که از تنبیه نفرت کند خواهدمرد.

11هاویه و ابدون در حضور خداوند است، پس چند مرتبه زیاده دلهای بنی آدم.

12استهزاکننده تنبیه را دوست ندارد، و نزدحکیمان نخواهد رفت.

13دل‌شادمان چهره را زینت می‌دهد، اما ازتلخی دل روح منکسر می‌شود.

14دل مرد فهیم معرفت را می‌طلبد، اما دهان احمقان حماقت را می‌چرد.

15تمامی روزهای مصیبت کشان بد است، اماخوشی دل ضیافت دائمی است.

16اموال اندک با ترس خداوند بهتر است ازگنج عظیم با اضطراب.

17خوان بقول در جایی که محبت باشد بهتراست، از گاو پرواری که با آن عداوت باشد.

18مرد تندخو نزاع را برمی انگیزد، اما شخص دیرغضب خصومت را ساکن می‌گرداند.

19راه کاهلان مثل خاربست است، اما طریق راستان شاهراه است.

20پسر حکیم پدر را شادمان می‌سازد، اما مرداحمق مادر خویش را حقیر می‌شمارد.

21حماقت در نظر شخص ناقص العقل خوشی است، اما مرد فهیم به راستی سلوک می‌نماید.

22از عدم مشورت، تدبیرها باطل می‌شود، اما از کثرت مشورت دهندگان برقرار می‌ماند.

23برای انسان از جواب دهانش شادی حاصل می‌شود، و سخنی که در محلش گفته شودچه بسیار نیکو است.

24طریق حیات برای عاقلان به سوی بالااست، تا از هاویه اسفل دور شود.

25خداوند خانه متکبران را منهدم می‌سازد، اما حدود بیوه‌زن را استوار می‌نماید.

26تدبیرهای فاسد نزد خداوند مکروه است، اما سخنان پسندیده برای طاهران است.

27کسی‌که حریص سود باشد خانه خود رامکدر می‌سازد، اما هر‌که از هدیه‌ها نفرت داردخواهد زیست.

28دل مرد عادل در جواب دادن تفکر می‌کند، اما دهان شریران، چیزهای بد را جاری می‌سازد.

29خداوند از شریران دور است، اما دعای عادلان را می‌شنود.

30نور چشمان دل را شادمان می‌سازد، و خبرنیکو استخوانها را پر مغز می‌نماید.

31گوشی که تنبیه حیات را بشنود، در میان حکیمان ساکن خواهد شد.

32هر‌که تادیب را ترک نماید، جان خود راحقیر می‌شمارد، اما هر‌که تنبیه را بشنود عقل راتحصیل می‌نماید.ترس خداوند ادیب حکمت است، وتواضع پیشرو حرمت می‌باشد.

33ترس خداوند ادیب حکمت است، وتواضع پیشرو حرمت می‌باشد.

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →