Proverbs 25

Persian Bible == POV (Persian Old Version) 1895

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →

1اینها نیز از امثال سلیمان است که مردان حزقیا، پادشاه یهودا آنها را نقل نمودند.

2مخفی داشتن امر جلال خدا است، و تفحص نمودن امر جلال پادشاهان است.

3آسمان را در بلندیش و زمین را در عمقش، ودل پادشاهان را تفتیش نتوان نمود.

4درد را از نقره دور کن، تا ظرفی برای زرگربیرون آید.

5شریران را از حضور پادشاه دور کن، تاکرسی او در عدالت پایدار بماند.

6در حضور پادشاه خویشتن را برمیفراز، و درجای بزرگان مایست،

7زیرا بهتر است تو را گفته شود که اینجا بالابیا، از آنکه به حضور سروری که چشمانت او رادیده است تو را پایین برند.

8برای نزاع به تعجیل بیرون مرو، مبادا درآخرش چون همسایه ات تو را خجل سازد، ندانی که چه باید کرد.

9دعوی خود را با همسایه ات بکن، اما رازدیگری را فاش مساز،

10مبادا هر‌که بشنود تو را ملامت کند، وبدنامی تو رفع نشود.

11سخنی که در محلش گفته شود، مثل سیبهای طلا در مرصعکاری نقره است.

12مودب حکیم برای گوش شنوا، مثل حلقه طلا و زیور زر خالص است.

13رسول امین برای فرستندگان خود، چون خنکی یخ در موسم حصاد می‌باشد، زیرا که جان آقایان خود را تازه می‌کند.

14کسی‌که از بخششهای فریبنده خود فخرمی کند، مثل ابرها و باد بی‌باران است.

15با تحمل داور را به رای خود توان آورد، وزبان ملایم، استخوان را می‌شکند.

16اگر عسل یافتی بقدر کفایت بخور، مبادا ازآن پر شده، قی کنی.

17پای خود را از زیاد رفتن به خانه همسایه ات باز دار، مبادا از تو سیر شده، از تونفرت نماید.

18کسی‌که درباره همسایه خود شهادت دروغ دهد، مثل تبرزین و شمشیر و تیر تیز است.

19اعتماد بر خیانتکار در روز تنگی، مثل دندان کرم زده و پای مرتعش می‌باشد.

20سراییدن سرودها برای دلتنگ، مثل کندن جامه در وقت سرما و ریختن سرکه بر شوره است.

21اگر دشمن تو گرسنه باشد او را نان بخوران، و اگر تشنه باشد او را آب بنوشان،

22زیرا اخگرها بر سرش خواهی انباشت، وخداوند تو را پاداش خواهد داد.

23چنانکه باد شمال باران می‌آورد، همچنان زبان غیبتگو چهره را خشمناک می‌سازد.

24ساکن بودن در گوشه پشت بام بهتر است ازبودن با زن جنگجو در خانه مشترک.

25خبر خوش از ولایت دور، مثل آب سردبرای جان تشنه است.

26مرد عادل که پیش شریر خم شود، مثل چشمه گل آلود و منبع فاسد است.

27زیاد عسل خوردن خوب نیست، همچنان طلبیدن جلال خود جلال نیست.کسی‌که بر روح خود تسلط ندارد، مثل شهر منهدم و بی‌حصار است.

28کسی‌که بر روح خود تسلط ندارد، مثل شهر منهدم و بی‌حصار است.

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →