Proverbs 3

Persian Bible == POV (Persian Old Version) 1895

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1ای پسر من، تعلیم مرا فراموش مکن و دل تو اوامر مرا نگاه دارد،

2زیرا که طول ایام وسالهای حیات و سلامتی را برای تو خواهدافزود.

3زنهار که رحمت و راستی تو را ترک نکند. آنها را بر گردن خود ببند و بر لوح دل خودمرقوم دار.

4آنگاه نعمت و رضامندی نیکو، درنظر خدا و انسان خواهی یافت.

5به تمامی دل خود بر خداوند توکل نما و بر عقل خود تکیه مکن.

6در همه راههای خود او را بشناس، و اوطریقهایت را راست خواهد گردانید.

7خویشتن را حکیم مپندار، از خداوند بترس و از بدی اجتناب نما.

8این برای ناف تو شفا، وبرای استخوانهایت مغز خواهد بود.

9از مایملک خود خداوند را تکریم نما و از نوبرهای همه محصول خویش.

10آنگاه انبارهای تو به وفورنعمت پر خواهد شد، و چرخشتهای تو از شیره انگور لبریز خواهد گشت.

11‌ای پسر من، تادیب خداوند را خوار مشمار، و توبیخ او را مکروه مدار.

12زیرا خداوند هر‌که را دوست داردتادیب می‌نماید، مثل پدر پسر خویش را که از اومسرور می‌باشد.

13خوشابحال کسی‌که حکمت را پیدا کند، و شخصی که فطانت را تحصیل نماید.

14زیرا که تجارت آن از تجارت نقره ومحصولش از طلای خالص نیکوتر است.

15ازلعلها گرانبهاتر است و جمیع نفایس تو با آن برابری نتواند کرد.

16به‌دست راست وی طول ایام است، و به‌دست چپش دولت و جلال.

17طریقهای وی طریقهای شادمانی است و همه راههای وی سلامتی می‌باشد.

18به جهت آنانی که او را به‌دست گیرند، درخت حیات‌است وکسی‌که به او متمسک می‌باشد خجسته است.

19خداوند به حکمت خود زمین را بنیاد نهاد، و به عقل خویش آسمان را استوار نمود.

20به علم او لجه‌ها منشق گردید، و افلاک شبنم رامی چکانید.

21‌ای پسر من، این چیزها از نظر تودور نشود. حکمت کامل و تمیز را نگاه دار.

22پس برای جان تو حیات، و برای گردنت زینت خواهد بود.

23آنگاه در راه خود به امنیت سالک خواهی شد، و پایت نخواهد لغزید.

24هنگامی که بخوابی، نخواهی ترسید و چون دراز شوی خوابت شیرین خواهد شد.

25از خوف ناگهان نخواهی ترسید، و نه از خرابی شریران چون واقع شود.

26زیرا خداوند اعتماد تو خواهد بود و پای تو را از دام حفظ خواهد نمود.

27احسان را ازاهلش باز مدار، هنگامی که بجا آوردنش در قوت دست توست.

28به همسایه خود مگو برو وبازگرد، و فردا به تو خواهم داد، با آنکه نزد توحاضر است.

29بر همسایه ات قصد بدی مکن، هنگامی که او نزد تو در امنیت ساکن است.

30باکسی‌که به تو بدی نکرده است، بی‌سبب مخاصمه منما.

31بر مرد ظالم حسد مبر وهیچکدام از راههایش را اختیار مکن.

32زیراکج خلقان نزد خداوند مکروهند، لیکن سر او نزدراستان است،

33لعنت خداوند بر خانه شریران است. اما مسکن عادلان را برکت می‌دهد.

34یقین که مستهزئین را استهزا می‌نماید، اما متواضعان رافیض می‌بخشد.حکیمان وارث جلال خواهند شد، اما احمقان خجالت را خواهند برد.

35حکیمان وارث جلال خواهند شد، اما احمقان خجالت را خواهند برد.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →