Proverbs 16

Persian Bible == POV (Persian Old Version) 1895

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1تدبیرهای دل از آن انسان است، اماتنطق زبان از جانب خداوند می‌باشد.

2همه راههای انسان در نظر خودش پاک است، اما خداوند روحها را ثابت می‌سازد.

3اعمال خود را به خداوند تفویض کن، تافکرهای تو استوار شود.

4خداوند هر چیز را برای غایت آن ساخته است، و شریران را نیز برای روز بلا.

5هر‌که دل مغرور دارد نزد خداوند مکروه است، و او هرگز مبرا نخواهد شد.

6از رحمت و راستی، گناه کفاره می‌شود، و به ترس خداوند، از بدی اجتناب می‌شود.

7چون راههای شخص پسندیده خداوندباشد، دشمنانش را نیز با وی به مصالحه می‌آورد.

8اموال اندک که با انصاف باشد بهتر است، ازدخل فراوان بدون انصاف.

9دل انسان در طریقش تفکر می‌کند، اماخداوند قدمهایش را استوار می‌سازد.

10وحی بر لبهای پادشاه است، و دهان او درداوری تجاوز نمی نماید.

11ترازو و سنگهای راست از آن خداونداست و تمامی سنگهای کیسه صنعت وی می‌باشد.

12عمل بد نزد پادشاهان مکروه است، زیرا که کرسی ایشان از عدالت برقرار می‌ماند.

13لبهای راستگو پسندیده پادشاهان است، وراستگویان را دوست می‌دارند.

14غضب پادشاهان، رسولان موت است امامرد حکیم آن را فرو می‌نشاند.

15در نور چهره پادشاه حیات‌است، ورضامندی او مثل ابر نوبهاری است.

16تحصیل حکمت از زر خالص چه بسیاربهتر است، و تحصیل فهم از نقره برگزیده تر.

17طریق راستان، اجتناب نمودن از بدی است، و هر‌که راه خود را نگاه دارد جان خویش را محافظت می‌نماید.

18تکبر پیش رو هلاکت است، و دل مغرورپیش رو خرابی.

19با تواضع نزد حلیمان بودن بهتر است، ازتقسیم نمودن غنیمت با متکبران.

20هر‌که در کلام تعقل کند سعادتمندی خواهد یافت، و هر‌که به خداوند توکل نمایدخوشابحال او.

21هر‌که دل حکیم دارد فهیم خوانده می‌شود، و شیرینی لبها علم را می‌افزاید.

22عقل برای صاحبش چشمه حیات‌است، اما تادیب احمقان، حماقت است.

23دل مرد حکیم دهان او را عاقل می‌گرداند، و علم را بر لبهایش می‌افزاید.

24سخنان پسندیده مثل‌شان عسل است، برای جان شیرین است و برای استخوانهاشفادهنده.

25راهی هست که در نظر انسان راست است، اما عاقبت آن راه، موت می‌باشد.

26اشتهای کارگر برایش کار می‌کند، زیرا که دهانش او را بر آن تحریض می‌نماید.

27مرد لئیم شرارت را می‌اندیشد، و برلبهایش مثل آتش سوزنده است.

28مرد دروغگو نزاع می‌پاشد، و نمام دوستان خالص را از همدیگر جدا می‌کند.

29مرد ظالم همسایه خود را اغوا می‌نماید، واو را به راه غیر نیکو هدایت می‌کند.

30چشمان خود را بر هم می‌زند تا دروغ رااختراع نماید، و لبهایش را می‌خاید و بدی را به انجام می‌رساند.

31سفیدمویی تاج جمال است، هنگامی که درراه عدالت یافت شود.

32کسی‌که دیرغضب باشد از جبار بهتر است، و هر‌که بر روح خود مالک باشد از تسخیرکننده شهر افضل است.قرعه در دامن‌انداخته می‌شود، لیکن تمامی حکم آن از خداوند است.

33قرعه در دامن‌انداخته می‌شود، لیکن تمامی حکم آن از خداوند است.

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →